برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

بررسی تاثیر ظرفیت حافظه کاری کودکان پیش دبستانی بر ادراک زمان

نوع ارائه: مقاله
نویسنده: جعفرپورممقاني سارا*,نظري محمدعلي
 
 *دانشگاه تبريز
 
عنوان همایش: کنگره سراسري روان شناسي کودک و نوجوان
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی:  انجمن روانشناسی بالینی کودک و نوجوان ایران، دانشگاه شهید بهشتی
زمان:  1392دوره 1
 
چکیده: 

هدف: ظرفيت حافظه کاري پيش بيني کننده تفاوتهاي فردي موجود در گستره وسيعي از توانايي هاي ذهني است. برادوي و انگل (2012) چندين فرضيه را در رابطه با ظرفيت حافظه کاري و ادراک زمان مطرح کردند. آنها مطرح کردند که براساس فرضيه هاي برانگيختگي، انحراف توجه شديد و قدرت تحليل زمان شديد انتظار مي رود که افراد با ظرفيت حافظه کاري پايين زمان را کوتاهتر از افراد با ظرفيت حافظه کاري بالا برآورد کنند. براساس فرضيه هاي انحراف توجه ضعيف و قدرت تحليل زمان ضعيف انتظار مي رود که برآورد زماني افراد با ظرفيت حافظه کاري پايين تغييرپذيري بيشتري نسبت به افراد با ظرفيت حافظه کاري بالا داشته باشد. لويس و ميال (2006) مشخص کردند که اطلاعات زماني زير يک ثانيه به طور اتوماتيک و با فرايندهاي سطح پايين تر مغز پردازش مي شوند اما اطلاعات زماني بالاي يک ثانيه با سطوح بالاتر مغز و فرايندهاي شناختي پردازش مي شوند. اين فرضيه پيش بيني مي کند که ظرفيت حافظه کاري تنها در بازتوليد طول زمانهاي فراتر از يک ثانيه تاثير دارد. براساس فرضيه درهم آميختگي حافظه، وقتي که بازه هاي کوتاه و بلند با هم در يک تکليف آزمايش مي شوند، بازه هاي کوتاه تر، طولاني تر اما بازه هاي طولاني، کوتاه تر برآورد مي شوند. اين الگو قانون وروردت ناميده مي شود. اين فرضيه پيش بيني مي کند که افراد با ظرفيت حافظه کاري پايين بيشتر از اين قانون تبعيت مي کنند. در چارچوب فرضيه هاي فوق، پژوهش حاضر به بررسي تاثير ظرفيت حافظه کاري بر ادراک زمان در کودکان پيش دبستاني مي پردازد.
روش و ابزار: ابتدا آزمودني ها به اجراي آزمون حافظه کاري
SSP يکي از مجموعه آزمونهاي CANTABپرداختند تا ظرفيت حافظه کاري آنها مشخص شود و بر اساس نمره به دست آمده، 41 نفر انتخاب شدند و در دو گروه آزمايشي با ظرفيت حافظه کاري بالا (n=21) و پايين (n=20) طبقه بندي شدند. در مرحله بعد، کودکان انتخاب شده به اجراي آزمون منفرد زماني (با دو بازه زماني 700 و 3000 ميلي ثانيه) و آزمون دوگانه زماني (با بازه زماني 3000 ميلي ثانيه همراه با تکليف غيرزماني ناميدن تصاوير مبهم) پرداختند. تحليل داده ها با روش اندازه گيري مکرر و آزمون t مستقل انجام گرفت.
يافته ها: يافته هاي پژوهش حاضر نشان داد که در هر دو بازه زماني آزمون منفرد، برآورد زماني کودکان با ظرفيت حافظه کاري پايين کوتاه تر از برآورد زماني کودکان با ظرفيت حافظه کاري بالا بود اما اين تفاوت عملکرد معنادار نبود. در تکليف دوگانه، ظرفيت حافظه کاري از لحاظ دقت عملکرد در برآورد زماني تاثيري نداشت. از لحاظ تغييرپذيري، گروه با ظرفيت حافظه کاري پايين، نسبت به گروه با ظرفيت حافظه کاري بالا ضريب تغييرپذيري بسيار بالاتري در هر دو تکليف منفرد و دوگانه داشت. مقايسه عملکرد هر دو گروه آزمايشي در آزمون غيرزماني نشان داد که گروه با ظرفيت بالاي حافظه کاري عملکرد بهتري نسبت به گروه ديگر داشت
.
بحث و نتيجه گيري: پژوهش حاضر مبتني بر نظريه ادراک زماني موسوم به دروازه توجه زاکاي (1999) است. بر طبق اين نظريه، هرچقدر توجه بيشتري به زمان اختصاص يابد، زمان دقيق تر برآورد مي شود. نظريه دروازه توجه نقش کليدي در پارادايم آينده نگر دارد زيرا در اين پارادايم به آزمودني اطلاع داده مي شود که به گذر زمان توجه نمايد. بين حافظه کاري و توجه رابطه متقابل وجود دارد و حافظه کاري از طريق توجه، به کنترل اجرايي شناختي و عملکردي کمک کرده و توجه مي تواند دروازه اي براي حافظه کاري باشد و بدين طريق محتواي حافظه کاري در انباره محدود آن براي انجام مداخلات حفظ شود. با توجه به نقش حافظه کاري انتظار مي رود که هرچقدر ظرفيت حافظه کاري بيشتر باشد، افراد راحت تر مي توانند طول بازه زماني را در حافظه کاري خود حفظ کنند. نتايج پژوهش حاضر نشان داد که کودکان با ظرفيت حافظه کاري بالا در مقايسه با کودکان داراي ظرفيت حافظه کاري پايين در هر دو تکليف عملکرد بهتري داشتند، که البته اين تفاوت بيشتر در ضريب تغييرات بود. نتايج اين پژوهش با فرضيه هاي انحراف توجه ضعيف و قدرت تحليل زمان ضعيف سازگار بوده و مشاهده گرديد که تغييرپذيري بازتوليد زماني کودکان داراي ظرفيت حافظه کاري پايين بسيار بيشتر از کودکان داراي ظرفيت حافظه کاري بالا بود. نتايج پژوهش حاضر با پژوهش برادوي و انگل (2012) پوتاس و پربال (2004) و بودوئين و همکاران (2005) که در بزرگسالان اجرا شدند سازگار بود. در اين دو پژوهش افراد که ظرفيت حافظه کاري پايين داشتند بازتوليد زماني کوتاه تر و خطاي بيشتري داشتند. مقايسه عملکرد کودکان داراي ظرفيت بالا و پايين حافظه کاري در تکليف دوگانه نشان داد که نتايج به دست آمده با پژوهش وهرل و مگليانو (2012) و برادوي و انگل (2012) همخوان است. در اين پژوهش ها، عملکرد گروه با ظرفيت حافظه کاري پايين در تکليف زماني نسبتا بهتر از گروه ظرفيت بالا بود، درحاليکه گروه ظرفيت حافظه کاري بالا در تکليف غيرزماني عملکرد بسيار بهتري داشتند. به طورکلي، افراد با ظرفيت حافظه کاري پايين اطلاعات زماني را ضعيف تر پردازش مي کنند و اين امر موجب تغييرپذيري بيشتر بازتوليد زماني آنها مي شود. از محدوديتهاي پژوهش مي توان به عدم کنترل توجه کودکان اشاره کرد.

 
کلید واژه: ظرفيت حافظه کاري، ادراک زمان، بازه زماني
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
 
بازدید یکساله 186  
 
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی