برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

بررسي تحول مفهوم دروغ در کودکان 5 تا 11 سال شهر تهران (بررسي منشا دروغ گويي)

نوع ارائه: مقاله
نویسنده: بزرگي خديجه,قاسمي اميد*,مغربي سينكي حامد
 
 *آموزش و پرورش دبستان، دانشگاه علامه طباطبايي
 
عنوان همایش: کنگره سراسري روان شناسي کودک و نوجوان
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی:  انجمن روانشناسی بالینی کودک و نوجوان ایران، دانشگاه شهید بهشتی
زمان:  1392دوره 1
 
 
چکیده: 

مقدمه: پديده دروغگويي به عنوان عاملي که مي تواند مبناي ايجاد روابطي غير واقعي ميان انسان ها باشد، به عنوان يک آسيب در روابط اجتماعي مطرح است و براي کم نمودن اين آسيب، نياز است که منشاء دروغگويي مشخص شود و از اين طريق راهکارهاي لازم براي کاهش آن را بکار برد. از اين رو، هدف از انجام پژوهش حاضر بررسي تحول مفهوم دروغ در کودکان 5 تا 11 ساله شهر تهران بود.
روش: اين پژوهش يک بررسي کيفي از نوع زمينه يابي مقطعي است. نمونه شامل 80 کودک از دبستان هاي شهر تهران بود که بر اساس روش نمونه گيري خوشه اي تصادفي چند مرحله اي انتخاب شدند. براي تجزيه و تحليل توصيفي داده هاي اين پژوهش از توزيع فراواني استفاده شد، و براي تجزيه و تحليل استنباطي داده هاي پژوهش از جدول هاي متقاطع شاخصه هاي خي دو استفاده شد.براي انجام اين پژوهش از مصاحبه پياژه در رابطه با دروغ استفاده شد، همچنين براي بررسي رفتار در موقعيت عملي از امتحان املا و نقاشي استفاده گرديد.|
يافته ها: يافته هاي بدست آمده راجع به استدلال کودکان درباره دروغ نشان مي دهد: 40% از کودکان 5 ساله، 45% از کودکان 7 ساله، 75% ازکودکان 9 ساله و 90% از کودکان 11 ساله به مرحله استقلال اخلاقي رسيده بودند. يافته ها در مورد پاسخ هاي کودکان در موقعيت زندگي واقعي بدين صورت بود: 100% از کودکان 5 ساله، 85 % از کودکان 7 ساله، 55% از کودکان 9 ساله و 40% از کودکان 11 ساله در مورد عملکردشان راست گفتند. همچنين در بررسي يافته ها، بين کودکان 5 و 7 ساله تفاوت معناداري بين استدلال اخلاقي کودکان بدست نيامد و بين کودکان سنين 9 تا 11 سال نيز تفاوت معنادار نبود اما بين کودکان 7 تا 9 سال با کودکان 9 تا 11 سال تفاوت معنادار بود
.
بحث و نتيجه گيري: نتايجي که حاصل شد؛ حاکي از آن است که بر طبق مرحله هاي رشد اخلاقي پياژه، به موازات افزايش سن، استدلال هاي کودکان تغيير مي کند و آنها از مرحله تابعيت اخلاقي به سمت مرحله استقلال اخلاقي پيش مي روند. بررسي روند پاسخ ها در موقعيت واقعي زندگي نشان مي دهد شکل گيري مفهوم دروغ، تعيين کننده رفتار دروغگويي کودکان نيست و در موقعيت واقعي رفتار از تعامل پيچيده نياز، توانايي و شناخت پيروي مي کند و بر اساس نظريه نسبيت گرايي مبني بر وجود خود فردي و خود اجتماعي در انسان ها و تعارضي که بين اين خود ها وجود دارد، نياز به رسيدن به تعادل براي تامين همه نيازهاي انسان باعث مي شود که کلام فرد در قالب کلامي که قابل قبول اجتماع است مطرح گردد.

 
کلید واژه: دروغ، کودک، تابعيت اخلاقي، استقلال اخلاقي
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
 
بازدید یکساله 501  
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی