برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

بررسی اثربخشی آموزش مهارتهای اجتماعی بر سازگاری اجتماعی کودکان دارای اختلال بیش فعالی و نقص در توجه

نوع ارائه: مقاله
نویسنده: ارجمندي راد شيرين*,مهماندوست افسانه
 
 *دانشگاه آزاد اسلامي، واحد نجف آباد
 
عنوان همایش: کنگره سراسري روان شناسي کودک و نوجوان
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی:  انجمن روانشناسی بالینی کودک و نوجوان ایران، دانشگاه شهید بهشتی
زمان:  1392دوره 1
 
چکیده: 

مقدمه: مشکلات اجتماعي در کودکان بيش فعالي و نقص در توجه و تمرکز گاهي موجب بروز الگوهاي ناسازگارانه در محيط خانواده و حتي اجتماع مي گردد و موجب واکنش منفي خانواده، اطرافيان و مدرسه مي شود که کاهش اعتماد به نفس و احساس بي کفايتي در اين کودکان را در پي دارد. مهارتهاي اجتماعي مجموعه اي از توانايي ها هستند که: روابط اجتماعي مثبت و مفيد را آغاز و حفظ نموده، دوستي و صميميت باهمسالان را گسترش داده، سازگاري رضايت بخشي را در مدرسه ايجاد کرده، به افراد اجازه مي دهد که خود را با شرايط وفق دهند و تقاضاي محيط اجتماعي را بپذيرند. فرايندهاي يادگيري در بروز پاسخ هاي سازگارانه ياناسازگارانه نقش اساسي دارد و افراد براي سازگاري مطلوب بايد مهارت هاي اجتماعي لازم را فراگيرد. پژوهش حاضر به منظور بررسي تاثير آموزش مهارت هاي اجتماعي بر سازگاري اجتماعي کودکان داراي اختلال بيش فعالي و نقص در توجه و تمرکز انجام شده است.
روش: در چهار چوب طرح آزمايشي، 30 نفر از دانش آموزان دوره ابتدايي شهر اصفهان با علائم اختلال بيش فعالي و نقص در توجه در دو گروه آزمايش و کنترل شرکت داده شدند. طرح پژوهش از نوع پيش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بوده است. پرسشنامه
CSI-4، مقياس مهارت هاي اجتماعي ماتسون، مقياس رفتار سازگارانه وايلند مورد استفاده قرار گرفت. گروه آزمايش به مدت 12 جلسه 45 دقيقه اي دو مرتبه در هفته تحت مداخله آموزش مهارت هاي اجتماعي قرار گرفتند. جهت تحليل داده ها از تحليل واريانس با اندازه-گيري مکرر استفاده شد.
يافته ها: بين دانش آموزان گروه آزمايش و گروه گواه از لحاظ سازگاري اجتماعي تفاوت معناداري مشاهده شده به عبارت ديگر آموزش مهارتهاي اجتماعي با توجه به ميانگين سازگاري اجتماعي دانش آموزان گروه آزمايش نسبت به ميانگين دانش آموزان گروه گواه، موجب افزايش سازگاري اجتماعي گروه آزمايش شده است. به طور کلي بين دانش آموزان گروه آزمايش و گروه گواه از لحاظ مولفه هاي سازگاري اجتماعي تفاوت معناداري وجود دارد و آموزش مهارت هاي اجتماعي موجب افزايش سازگاري اجتماعي گروه آزمايش شده است
.
نتيجه گيري:آموزش مهارت هاي اجتماعي به ارتقاي سازگاري کودکان در ابعاد مختلف زندگي کمک مي کند و از اساسي ترين برنامه هاي پيشگيرانه در سطح اوليه به شمار مي آيد. با توجه به مهارت هاي اجتماعي آموزش داده شده، دانش آموزان مورد پژوهش تا حدودي توانستند با تعمق و تامل در ويژگي هاي خود به شناخت نقاط ضعف خود پي برده و در صدد اصلاح آن برآيند و با تکيه بر نقاط مثبت سعي در بهبود افکار،احساسات و عواطف خود با ديگران بپردازند. همچنين اين مهارت ها به آنها کمک کرد تا در توانايي انجام رفتارهاي مثبت، سازگارانه و ارزشي بتوانند استعدادهاي ذاتي خويش را متبلور ساخته و به سازگاري با خود و محيط اطرافشان بپردازند.

 
کلید واژه: آموزش مهارت هاي اجتماعي، سازگاري اجتماعي، اختلال بيش فعالي و نقص در توجه
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
 
بازدید یکساله 566  
 
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی