برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

اثر تمرين مقاومتي بر برخي از سايتوکين هاي التهابي موش هاي صحرايي ديابتي

نوع ارائه: مقاله
نویسنده: صحافي احترام السادات,نيكويي ليلا,رحيمي اسكندر,حسيني سيدعلي
 
 
 
عنوان همایش: كنفرانس بين المللي علوم ورزشي
نوع همایش:  سازمان ها و مراکز غير دولتي
حامی:  شرکت زانيس آريا رايان، انجمن هم انديشان مبتکر ايران زمين
زمان:  1394دوره 2
 
 
چکیده: 

زمينه و هدف: ديابت يک مشکل سلامت عمومي و جهاني هست که بيشتر اندام هاي بدن را در گير مي کند و شيوع آن در ايران و جهان رو به افزايش است.. از طرفي فعاليت بدني به عنوان يک درمان موثر در مبتلايان ديابت در نظر گرفته شده است. هدف از انجام اين پژوهش بررسي تاثير تمرين مقاومتي بر اينترلوکين 16- و اينترلوکين 21b موش هاي صحرايي ديابتي بود.
مواد و روش ها: بدين منظور 48 راس موش صحرايي نر با ميانگين وزني
250±30 به طور تصادفي به چهار گروه تقسيم شدند: سالم کنترل، ديابتي کنترل، سالم تمرين و ديابتي تمرين. القاء ديابت با تزريق استرپتوزوتوسين و تعيين مقادير گلوکز ناشتا صورت گرفت. گروه هاي تمريني، تمرينات مقاومتي با استفاده از نردبان را انجام دادند (پنج روز در هفته به مدت شش هفته). جهت تجزيه و تحليل نتايج از آزمون هاي تحليل واريانس يک راهه و آزمون تعقيبي توکي استفاده شد (a=0.05).
يافته ها: نتايج کاهش اينترلوکين
1b- سرم را پس از تمرين درگروه ديابتي تمرين نسبت به ديابتي کنترل نشان داد (p=0.022)، در گروه سالم تمرين در مقايسه با گروه سالم کنترل افزاايش معني داري داشت (p=0.006). همچنين تفاوت معني داري در اينترلوکين 6- گروه هاي مورد مطالعه مشاهده نشد (p=0.116).
نتيجه گيري: براساس نتايج مطالعه حاضر شش هفته تمرين مقاومتي اثر معني داري بر تغييرات اينترلوکين
1b- موش هاي صحرايي ديابتي دارد، با اين وجود اثر معني داري بر تغييرات اينترلوکين -6 گروه هاي تمرين در مقايسه با گروه هاي کنترل ندارد.

 
کلید واژه: تمرين مقاومتي، ديابت نوع يک، اينترلوکين 6- و اينترلوکين 1β
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
 
بازدید یکساله 114   pdf-file
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی