برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

مردمي گري در ادبيات (دوره) مشروطه (ايران)

نوع ارائه: مقاله
نویسنده: سيدصادقي سيدمحمود,فتحي مهدي
 
 
 
عنوان همایش: همايش بين المللي نوآوري و تحقيق در هنر و علوم انساني
نوع همایش:  سازمان ها و مراکز غير دولتي
حامی:  موسسه سفیران فرهنگی مبین
زمان:  1394دوره 1
 
 
چکیده: 

در اين پژوهش مفهوم «مردمي گري» به عنوان يکي از مکاتب اصلي ادبيات در جهان در عصر مشروطه مورد بررسي قرار گرفته است. جنبش مشروطه در زمان سلطنت مظفرالدين شاه آغاز شده و به تشکيل نخستين مجلس شوراي ملي انجاميد. اين دوران، دروان طلايي گذار ادبيات ايران از سنت به مدرنيته است که در آن مظاهر سنتي و کهن ادبيات به مظاهري جديد تغيير شکل مي يابد. مطبوعات به عنوان مولود نوظهور اين عصر، فرصت ارتباط مستقيم را براي نويسندگان، اديبان و سياستمداران فراهم مي کند و بر بيداري مردم و همراهي در اين خيزش و قيام تاثير مي گذارد. قيام هاي تبريز و گيلان به واسطه حضور مردم در کنار سردمداران مردمي به پيشبرد اهداف مشروطه (استبدادستيزي، مقابله با سلطه بيگانگان، رهايي از ظلم و ستم حاکمان و آگاهي همه اقشار مردم) کمک مي کنند. ادبيات به عنوان عامل آگاهي دهنده به مردم در شکل گيري اين قيام ها نقش موثري داشته و در نهايت تغيير و تحول در نظام سياسي ايران را منجر مي شود. اديبان مطرح عصر مشروطه در هر سه مقطع آن، «مردم» را محور تمامي فعاليت هاي خود قرار داده و براي آگاهي دادن به آن ها و تساوي حقوقشان کوشش کردند. پرداختن به مفاهيمي همچون حقوق کارگران، حقوق زنان و کودکان، حق تحصيل، رفاه و منزلت اجتماعي براي تمامي اقشار همگي از مشخصه هاي مکتب سياسي ادبي مردمي گري يا پوپوليستي است که در ادبيات اين دوران به وضوح ديده مي شود و ادبيات اين دوران به واسطه همين مردمي گري، زمينه هاي ايجاد و تداوم جنبش مشروطه، آزادي خواهي و تغيير را پديد مي آورد.

 
کلید واژه: ادبيات، جنبش مشروطه، مردمي گري، مطبوعات، Populism، پوپوليسم
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
بازدید یکساله 94   pdf-file
 


moavenatelmi
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی