برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

اثر اصلاحي کلسيم و پتاسيم بر محتواي آب نسبي، روابط يوني، قندهاي محلول و محتواي پروتئين در گياه دارويي زنيان (Carum copticum (L تحت تنش شوري

نوع ارائه: پوستر
نویسنده: ميرزايي سميه,رحيمي اصغر,دشتي حسين
 
 
 
عنوان همایش: همايش ملي گياهان دارويي
نوع همایش:  وزارت علوم، تحقيقات و فناوري
حامی:  پژوهشکده برنج و مرکبات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
زمان:  1389دوره 1
 
 
چکیده: 
fiogf49gjkf0d

شوري از مهمترين عوامل تنش زاي سرزمين ما محسوب مي شود. يون کلسيم و پتاسيم اثرات قابل توجهي در فرآيندهاي فيزيولوژيکي گياهان داشته و پارامترهاي مورفولوژيک و بيوشيميايي گياهاني که تحت تنش شوري قرار گرفته اند را بهبود مي بخشد. از اين رو آزمايشي به منظور تعيين اثر اصلاحي کلسيم و پتاسيم در شرايط تنش شوري بر گياه زنيان انجام گرفت. آزمايش به صورت فاکتوريل در قالب طرح پايه بلوک هاي کامل تصادفي با چهار تکرار انجام شد. فاکتور اول شوري با 3 سطح (0، 5 و 10 دسي زيمنس بر متر) و فاکتور دوم 5 نوع محلول غذايي N1 (محلول غذايي هوگلند)،  N2(محلول غذايي هوگلند+ Cacl2 با غلظت 40 ميلي مولار در محلول غذايي)،  N3(محلول غذايي هوگلند+ Cacl2 به صورت اسپري با غلظت 20 ميلي مولار بر روي شاخساره ها)،  N4(محلول غذايي هوگلند+ Kno3 با غلظت 40 ميلي مولار به صورت محلول همراه با آب آبياري) و N5 (محلول غذايي هوگلند+ Kno3 به صورت اسپري با غلظت 20 ميلي مولار بر روي شاخساره ها) بود. از نظر زمان کوددهي کليه تيمارها يکسان در نظر گرفته شدند. نتايج نشان داد که سطوح شوري، نوع محلول غذايي و اثر متقابل آن ها بر محتواي نسبي آب برگ اثر معني داري نداشت. افزايش غلظت نمک تاثير معني داري در افزايش محتواي سديم برگ داشت، بطوريکه کمترين محتواي سديم در تيمار شاهد با ميانگين 0.59 درصد و بيشترين آن با ميانگين 0.89 درصد در سطح شوري 10 دسي زيمنس بر متر وجود داشت. افزايش سطوح شوري بر محتواي يون هاي پتاسيم، کلسيم و منيزيم نيز تاثيرگذار بود و با افزايش غلظت نمک محتواي اين يون ها بطور معني داري کاهش نشان داد. سطوح شوري باعث افزايش قندهاي محلول در گياه شد، نوع محلول غذايي و اثر متقابل آن ها بر ميزان قندهاي محلول اثر معني داري نداشت. محتواي پروتئين اندام هاي گياه زنيان تحت تاثير سطوح مختلف شوري، نوع محلول غذايي و اثر متقابل آن ها قرار گرفت به طوريکه بيشترين ميزان پروتئين با ميانگين 23.47 درصد در تيمار شاهد و کمترين آن با ميانگين 21.3 درصد در تيمار 10 دسي زيمنس بر متر مشاهده شد. نوع محلول غذايي نيز بر ميزان پروتئين گياه تاثير گذاشت، به طوريکه بيشترين ميزان پروتئين در تيمار N3 با ميانگين 28.6 درصد و کمترين ميزان در تيمار N5 با ميانگين 20.05 درصد مشاهده شد.

 
کلید واژه: شوري، روابط يوني، قندهاي محلول، پروتئين، زنيان
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
 
بازدید یکساله 96  
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی