برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

بررسي قدرت زنده ماني و تنوع گرده و بذر بين ژنوتيپ هاي آويشن دنايي، کارمانيکوس و ولگار

نوع ارائه: پوستر
نویسنده: افلاكيان سميه*,زينلي حسين,کاوه باغ بهادراني شيرين
 
 *دانشگاه آزاد بروجرد
 
عنوان همایش: همايش ملي گياهان دارويي
نوع همایش:  وزارت علوم، تحقيقات و فناوري
حامی:  پژوهشکده برنج و مرکبات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
زمان:  1389دوره 1
 
 
چکیده: 
fiogf49gjkf0d

آويشن يکي از شناخته شده ترين گياهان دارويي متعلق به خانواده نعناعيان است. تاکنون مطالعات جامعي در زمينه زنده ماني گرده، تنوع دانه گرده و بذر در اين جنس صورت نگرفته است. اين مطالعه بر بررسي ميزان تنوع دانه گرده و بذر در بين ژنوتي هاي مختلف آويشن (دنايي- کارمانيکوس- ولگار) و بررسي درصد زنده ماني گرده آنها دارد. به اين منظور آزمايشي در قالب يک طرح کامل تصادفي با سه تکرار در مرکز تحقيقات کشاورزي اصفهان طراحي و اجرا گرديد. نتايج حاصل از تجزيه واريانس، اختلاف معني داري را در سطح آماري يک درصد در بين ژنوتيپ ها، از لحاظ صفات مورد مطالعه نشان داد. بيشترين مقدار درصد زنده ماني گرده، 82.1 درصد و در ژنوتيپ ولگار- مرکزي مشاهده شد. بالاترين ميزان توليد دانه گرده دگر گشن، 266 بذر در هر سنبله، در ژنوتيپ دنايي- فريدونشهر و بيشترين طول بذر در ژنوتيپ کارمانيکوس- زرند وجود دارد. ضريب همبستگي صفات نشان داد که درصد زنده ماني گرده با طول و عرض گرده همبستگي مثبت و بسيار قوي دارد. تعداد بذر حاصل از دگر گشني تنها با طول مادگي همبستگي مثبت و بسيار قوي دارد. طول گرده با طول پرچم بزرگ و کوچک، درصد زنده ماني و مرده ماني همبستگي مثبت و بسيار قوي دارد. بطور کلي با افزايش طول و عرض گرده، درصد زنده ماني و مرده ماني افزايش يافته است. نتايج حاصل از تحقيق، وجود تنوع بين صفات مورد مطالعه را تاييد مي کند.

 
کلید واژه: آويشن، دنايي، کارمانيکوس، ولگار، تنوع بذر، گرده
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
 
بازدید یکساله 104  
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی