برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

بررسي تاثير محل برداشت ريزنمونه و رقم بر پينه زايي ارقام مختلف خرما (برحي، مرداسنگ و مضافتي)

نوع ارائه: مقاله
نویسنده: اعتمادي پور رسول*,فتوحي قزويني رضا,حميداوغلي يوسف
 
 *گروه باغباني، دانشگاه هرمزگان
 
عنوان همایش: کنگره ژنتيك ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی:  انجمن ژنتیک ایران، مرکز ملی ذخایر ژنتیک و زیستی ایران
زمان:  1393دوره 13
 
 
چکیده: 
fiogf49gjkf0d

با توجه به تقسيم سلولي و رشد بطئي سلول هاي خرما مشابه ساير گياهان درختي چند ساله، انتخاب ريزنمونه از ناحيه مريستم انتهايي تنه جوش هاي 4-3 ساله و بررسي تاثير محل برداشت ريزنمونه در سه رقم تجاري خرما بر توليد بافت پينه به عنوان گام اساسي و اوليه، ضروري است. براي کنترل آلودگي هاي سطحي قطعات مريستمي، از محلول وايتکس (5.25 هيپوکلريت سديم) در غلظت هاي 10، 30، 20، 40، 50 و 60 درصد و براي کنترل آلودگي هاي باکتريايي با شناسايي اوليه که گرم منفي و ميله اي شکل کوتاه بودند از آنتي بيوتيک هاي آمپي سيلين، اريترومايسين، جنتامايسين، کانامايسين و تتراسايکيلين در غلظت هاي 20، 40، 80 و 100 ميلي گرم در ليتر همراه با محيط کشت، استفاده شد. ريزنمونه ها از سه ناحيه مريستم انتهايي و سرآغازه هاي برگي هر رقم پس از تهيه برش هاي ميکروسکپي استخراج شدند و روي محيط کشت موراشيگي و اسکوک (MS) داراي 452.5 ميکرومول دي کلروفنوکسي استيک اسيد (2, 4-D) و 14.7 ميکرومول -2 ايزوپنتنيل آدنين (2iP) و 3 گرم در ليتر ذغال فعال کشت شدند. در اين مطالعه غلظت  40در صد وايتکس با اختلاف معني داري نسبت به ساير غلظت ها، آلودگي هاي سطحي را تا 94 درصد با کمترين ميزان سوختگي، کنترل کرد. از ميان آنتي بيوتيک هاي به کار رفته افزودن جنتامايسين و يا کانامايسين با غلظت 100 ميلي گرم در ليتر به محيط کشت، موجب از ميان رفتن آلودگي باکتريايي در حدود 65 تا 80 درصد گرديد. بيشترين پينه زايي از کشت دروني ترين قسمت مريستم انتهايي به ميزان 448.51 ميلي گرم حاصل شد. رقم هاي برحي، مضافتي و مرداسنگ به ترتيب بيشترين ميزان توليد پينه را پس از  3ماه داشتند.

 
کلید واژه: خرما، کشت بافت، پينه، ريزنمونه
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
 
بازدید یکساله 71  
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی