برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

پ‍‍‍‍يوند چندباره سلول هاي بن‍‍‍‍يادي مزانش‍‍‍‍يم‍‍‍‍ي مشتق از مغز استخوان انسان به مدل موش‍‍‍‍ي ف‍‍‍‍يبروز کبدي حاصل از تتراکلريد کربن

نوع ارائه: ----
نویسنده: ميريونسي مريم السادات,پيريايي عباس,اقدمي ناصر,پورنصر بهشاد,بهاروند حسين
 
 
 
عنوان همایش: كنگره ملي زيست شناسي و جنبه هاي كاربردي سلول هاي بنيادي
نوع همایش:  جهاد دانشگاهي
حامی:  جهاد دانشگاهی، واحد مشهد
زمان:  1390دوره -
 
 
چکیده: 
fiogf49gjkf0d

مقدمه: سيروز کبدي يکي از علل عمده مرگ و مير در جوامع بشري است، و در حال حاضر پيوند کبد به عنوان تنها راه نجات بخش بيماران مبتلا به آن شناخته شده است. اما کمبود اهداء عضو، رد پيوند، هزينه بالاي پيوند و مشکلات ناش‍‍‍‍ي از مصرف طولان‍‍‍‍ي مدت داروهاي سرکوبگر ايمن‍‍‍‍ي، دانشمندان عرصه زيست شناسي و پزشکي را به سمت سلول درماني سوق داده است. سلول هاي بنيادي مزانشيمي بدليل ويژگي هاي سرکوبگر ايمني و در دسترس بودن، کانديد مناسبي در اين زمينه مي باشند. از طرفي مطالعات زيادي توان تمايزي اين سلول ها، به سلول هاي کبدي را در شرايط آزمايشگاه و بدن موجود زنده نشان داده اند. نتايج حاصل از پيوند سلول هاي بنيادي مزانشيمي در جانوران مدل نشان داده که اثرات پيوند اين سلول ها کوتاه مدت است. لذا در اين مطالعه سلول هاي بنيادي مزانشيمي مغز استخوان انسان با هدف تجديد اثر کوتاه مدت آنها در چند مرتبه به مدل موشي فيبروز حاصل از تزريق تتراکلريد کربن، پيوند شد.
روش ها: فيبروز کبدي با استفاده از تزريق داخل صفاقي تتراکلريد کربن با دوز
1mL/kg به موش هاي ماده NMRI با دوبار تزريق در هفته و به مدت چهار هفته ايجاد گرديد. گروه ها شامل: 1) کنترل (فقط تزريق تترا کلريد کربن به مدت نه هفته)، 2) شم (تزريق تتراکلريد کربن و حامل سلول ها) 3) گروه‍‍‍‍ي که سلول ها را در پايان هفته هاي چهارم پنجم و ششم و هر بار به ميزان 1×106 سلول دريافت مي کنند 4) گروه‍‍‍‍ي که يک بار 3×106 سلول در پايان هفته چهارم به آنها پيوند زده مي شود. سلول هاي مزانشيم مغز استخوان با PKH26، نشان دار و از طريق رگ دمي پيوند زده شدند.در پايان هفته هاي پنجم و هفتم و نهم، تستهاي عملکردي کبد (ALB, ALT) و ميزان فيبروز کبدي بررسي شده و لانه گزيني سلول هاي پيوندي ارزيابي گرديد.
يافته ها: ميزان آلبومين موشي در هر دو گروه سه و چهار به تدريج افزايش يافت و به ميزان نرمال نزديک شده بود. ميزان
ALT در گروه هاي سوم و چهارم به تدريج افزايش و در گروه هاي اول و دوم کاهش يافته بود. ميزان رسوب کلاژن هم در گروه هاي اول و دوم به تدريج افزايش و در گروه هاي سوم و چهارم به تدريج کاهش را نشان داد.
بحث و نتيجه گيري: يافته هاي اين مطالعه نشان داد که، گروه هايي که سلول دريافت کرده اند، در وضعيت بهتري نسبت به گروه کنترل و شم قرار دارند، اما به نظر مي رسد تفاوت چنداني ميان دو گروه سلول درماني، در روند بهبود کبد ديده نمي شود. ساير آناليز ها، از جمله آناليز مولکولي در حال انجام است.

 
کلید واژه: فيبروز کبد، سلول هاي بنيادي مزانشيمي، سلول درماني، CCL4
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
 
بازدید یکساله 90  
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی