برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

توليد سلول هاي سازنده انسولين از سلول هاي بنيادي پرتوان حاصل از تمايززدايي مونوسيت هاي خون محيطي رت تحت تاثير عصاره پانکراسي رت در شرايط آزمايشگاهي

نوع ارائه: پوستر
نویسنده: تنهايي کلاته سبز فاطمه,فرخي فرح,دليرژ نوروز,جوادي شهرام,چاپاري حوا
 
 
 
عنوان همایش: كنگره ملي زيست شناسي و جنبه هاي كاربردي سلول هاي بنيادي
نوع همایش:  جهاد دانشگاهي
حامی:  جهاد دانشگاهی، واحد مشهد
زمان:  1390دوره -
 
 
چکیده: 
fiogf49gjkf0d

مقدمه: ديابت مليتوس نوع 1، يك بيماري خود ايمن وابسته به انسولين است که به خاطر تخريب غير قابل برگشت b سل هاي جزاير لانگرهانس ايجاد مي شود. يكي از روش هاي درماني مورد مطالعه و بررسي سلول درماني مي باشد، امروزه توجه خاصي به توانايي تمايزي سلول بنيادي و سلول هاي قابل برنامه ريزي به سلول هاي سازنده انسولين شده است مونوسيت هاي خون محيطي به دليل دارا بودن قابليت تمايز زدايي و دسترسي آسان در مقايسه با سلول هاي بنيادي، در اين تحقيق مورد مطالعه قرار گرفته است. در اين مطالعه تمايز سلول هاي بنيادي پرتوان حاصل از مونوسيت هاي خون محيطي رت به سلول هاي سازنده انسولين تحت تاثير عصاره پانکراسي ترميمي (2 روز بعد از 60 درصد پانکراتومي) بررسي شده است.
روش ها: ابتدا سلول هاي تک هسته اي خون محيطي (PBMC) جداسازي شده، به منظور جداسازي مونوسيت ها از PBMC به مدت 2 ساعت در دماي 37oC، CO2%5و 90% رطوبت انکوبه شد سپس مونوسيت ها چسبيده به کف پليت جهت القاء تمايززدايي به مدت 6 روز در حضورM-CSF ، IL-3 و بتا مرکاپتواتانول کشت داده شد و به سلول هاي قابل برنامه ريزي با منشاء منوسيت (PCMOs) تبديل شدند و زير ميکروسکوپ معکوس مورد مطالعه قرار گرفتند. PCMOs به مدت 15 روز در محيط كشت RPMI حاوي %10 FCS در حضور عصاره پانکراسي و گلوکز قرار گرفتند و هر 3 روز محيط كشت تعويض مي شد. غلظت انسولين و پپتيد c- ترشح شده توسط راديوايمنواسي در روزهاي 6، 14، 21 بررسي شد، با رنگ ديتيزون (DTZ) توليد انسولين اين سلول ها نيز مورد بررسي قرار گرفت.
يافته ها: نتايج نشان داد که مونوسيت ها 6 روز پس از القاء تمايززدايي از لحاظ اندازه بزرگتر شده و قدرت تقسيم دوباره را پيدا کردند. همچنين بعد از 15 روز از تمايز، تجمعات سلولي توليد شدند و سلول ها از حالت کروي به اشکال هندسي تبديل شدند همچنين سلول هايي که در محيط حاوي عصاره پانکراسي کشت شدند داراي توانايي توليد انسولين وپپتيد
c- بودند. و بيشترين مقدارانسولين و پپتيد c- توسط اين سلول ها در روز 14 ترشح شد، رنگ ديتيزون نيز توليد انسولين توسط اين سلول ها را تائيد کرد.
بحث و نتيجه گيري :براساس نتايج بدست آمده با اندازه گيري غلظت انسولين وپپتيدc- در محيط کشت، مي توان نتيجه گرفت که سلولهاي بنيادي پرتوان تمايززدايي شده حاصل از مونوسيت هاي خون محيطي رت تحت درمان عصاره پانکراسي توانايي تمايز به سلول هاي سازنده انسولين را دارد كه مي تواند گامي درجهت سلول درماني ديابت نوع 1 باشد.

 
کلید واژه: سلول هاي سازنده انسولين، عصاره پانکراسي، منوسيت، تمايز
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
 
بازدید یکساله 143  
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی