نسخه جدید سایت SID.ir

مشخصات مقاله

عنوان: 

اثر مورفین بر سلول های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان موش

نوع ارائه: پوستر
نویسنده: حرمشاهي سيدمحمدامين,يعقوبي سميه,آزادبخت مهري
 
 
 
عنوان همایش: كنگره ملي زيست شناسي و جنبه هاي كاربردي سلول هاي بنيادي
نوع همایش:  جهاد دانشگاهي
حامی:  جهاد دانشگاهی، واحد مشهد
زمان:  1390دوره -
 
چکیده: 
fiogf49gjkf0d

مقدمه: سلول هاي بنيادي مزانشيمي مغز استخوان سلول هايي چندتوان هستند كه توانايي تمايز به انواع رده هاي سلولي از جمله سلول هاي عصبي را دارند. اين سلول ها در شرايط كشت به سرعت رشد مي کنند. در اين مطالعه اثر غلظت هاي مختلف مورفين در حضور استوروسپورين بر ميزان زنده ماندن و مورفولوژي عصبي سلول هاي بنيادي مزانشيمي مغز استخوان موش بررسي شده است.
مواد و روش ها: سلول هاي بنيادي مزانشيمي مغز استخوان از ران و درشت ني موش نژاد
NMRI جداسازي شده و در محيط كشت DMEM همراه با 10% سرم FBS كشت داده شدند. براي بررسي اثرات مورفين بر روي سلول هاي عصبي تمايز يافته با استوروسپورين، سلول هاي كشت داده شده پس از اولين پاساژ در محيط تيماري شامل استوروسپورين با غلظت 214 نانو مولار همراه با غلظت هاي 10-12, 10-10, 10-8, 10-6, 10-4 مولار مورفين (به ترتيب تيمارهاي V, IV, III, II, I) قرار گرفتند. سلول هاي كشت شده بدون مورفين به عنوان كنترل در نظر گرفته شدند. آزمون ميزان زنده ماندن سلول ها در تيمارهاي مختلف در زمان هاي 6، 12 و 24 ساعت پس از تيمار اندازه گيري شد. از آزمون آماري آناليز واريانس يك طرفه براي بررسي تفاوت بين تيمارهاي مختلف استفاده شد (P<0.05).
يافته ها: پس از گذشت 6 ساعت، ميزان زنده ماندن سلولها در گروه هاي تيمار I و II (98.4 و 98.2 درصد) بيشتر از گروه هاي III،IV ، V و کنترل (93.2، 3.9، 92.92 و 94.2) بود (p<0.05). پس از گذشت 12 ساعت، ميزان زنده ماندن سلولها در گروه هاي تيمار I و II (93.6 و 94.6 درصد) بيشتر از گروه هاي III، IV، V و کنترل (89.1، 6.2، 81.89 و 92.9 درصد) بود (p<0.05). پس از گذشت 24 ساعت، ميزان زنده ماندن سلولها در گروه هاي تيمار I و II (89.1 و 89.3 درصد) بيشتر از گروه هاي III،IV ، V و کنترل (85.2، 3.1، 79.83 و 83.5 درصد) بود (p<0.05) در کشت هايي كه با مورفين تيمار شده بودند سلول هاي شبه عصبي با تنه سلولي و زوايد طويل داراي ساختار مخروط رشد انتهايي پس از 4 ساعت قابل شناسايي بود.
بحث و نتيجه گيري: نتايج ما پيشنهاد مي كند كه سلول هاي بنيادي مزانشيمي مغز استخوان مي توانند به سلول هاي شبه عصبي تمايز يابند. مورفين وابسته به مقدار آن مي تواند سبب افزايش پايداري و بقاي سلول هاي تمايز يافته شبه عصبي گردد. بنابراين مي توان از مورفين براي بهبود تمايز عصبي سلول هاي بنيادي مزانشيمي مغز استخوان استفاده کرد.

 
کلید واژه: سلول هاي بنيادي مزانشيمي مغز استخوان، مورفين، موش آزمايشگاهي
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
 
بازدید یکساله 136  
 
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی