برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

القاء آسیب DNA در رده ای از سلول های سرطان مثانه توسط opentenyloxycoumarin – 7 در شرایط in vitro

نوع ارائه: سخنراني
نویسنده: حقيقي فرشته,مقدم متين مريم,بهرامي احمدرضا,ايران شاهي مهرداد
 
 
 
عنوان همایش: كنگره ملي زيست شناسي و جنبه هاي كاربردي سلول هاي بنيادي
نوع همایش:  جهاد دانشگاهي
حامی:  جهاد دانشگاهی، واحد مشهد
زمان:  1390دوره -
 
 
چکیده: 
fiogf49gjkf0d

مقدمه: کومارين ها گروه بزرگي از ترکيبات طبيعي هستند که به طور عمده در خانواده هاي Rutaceae و Apiaceae يافت مي شوند. در دهه گذشته مشخص شد که prenyloxycoumarins، به عنوان متابوليت هاي ثانويه، داراي فعاليت هاي زيستي با ارزشي هستند. در اين ميان نشان داده شده که 7-isopentenyloxycoumarin که دسته اي از اين گروه مي باشد، داراي اثرات اميدبخش ضد سرطاني، ضد التهابي، ضد قارچي و ضد باکتريايي است. اين ترکيب هم به صورت طبيعي از گياهان استخراج شده و هم به صورت شيميايي سنتز مي شود و اين نکته، اهميت بررسي ويژگي هاي مختلف آن را افزايش داده است. هدف اين پژوهش بررسي القاء آسيب DNA توسط 7-isopentenyloxycoumarin بر روي سلول هاي TCC مي باشد.
روش ها:
7-isopentenyloxycoumarin از بر هم کنش 7-هيدروکسي کومارين و ايزوپنتنيل برمايد در استون و در دماي اتاق ايجاد و با کروماتوگرافي ستوني جدا گرديد. سلول هاي TCC به عنوان سلول هاي سرطاني، و سلول هاي HDF به عنوان سلول هاي نرمال کشت داده شده و توسط غلظت هاي 10 تا 100 mg/ml اين ترکيب تيمار شدند. از محلول هاي معادل دي متيل سولفوکسايد (DMSO) نيز به عنوان کنترل استفاده شد. درصد زنده ماندن سلول ها پس از گذشت 24، 48 و 72 ساعت از تيمار، با تکنينک MTT محاسبه گرديد.
به منظور بررسي آسيب
DNA در سلول هاي TCC، توسط 7-isopentenyloxycoumarin، روش comet assay به کار گرفته شد. سلول هاي تيمار نشده و سلول هاي تيمار شده با DMSO به عنوان کنترل در نظر گرفته شدند. هر سلول توسط نرم افزار « TriTek Cometscore version 1.5» آناليز و آسيب DNA در قالب DNA tail گزارش شد.
يافته ها: نتايج حاصل از
MTT assay نشان داد که غلظت 65 mg/ml ماده 7-isopentenyloxycoumarin پس از گذشت 72 ساعت منجر به مرگ نيمي از سلول هاي TCC گرديد در حاليکه اين غلظت ها هيچ اثر کشندگي بر روي سلول هاي HDF اعمال نکردند. بررسي اثرات آسيب زننده DNA اين ترکيب نشان داد که غلظت 65 mg/ml آن سبب القاء %32.68 آسيب در DNA سلول هاي سرطاني شد، که به طور معني داري (P<0.001) بيشتر از اثر DMSO بود و هيچ اختلاف معني داري بين سلول هاي تيمار نشده و سلول هاي تيمار شده با DMSO مشاهده نشد.
بحث و نتيجه گيري: با توجه به نتايج به دست آمده مي توان گفت،7-isopentenyloxycoumarin  داراي سميت سلولي بر روي سلول هاي TCC است. بررسي مکانيسم اثر آن بر روي اين سلول ها با استفاده از comet assay نشان داد که اين ترکيب آسيب DNA را القاء نموده و مي تواند به عنوان يک عامل ضد سرطاني مورد توجه قرار گيرد، هر چند مطالعات بيشتر در اين زمينه مورد نياز است.

 
کلید واژه: 7-isopentenyloxycoumarin، آسيب DNA، MTT assay، سلول هاي TCC و comet assay
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
 
بازدید یکساله 83  
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی