برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

بررسي آستانه توپوگرافي فرسايش آبکندي در اقليم هاي مختلف استان فارس

نوع ارائه: مقاله
نویسنده: سليمان پور سيدمسعود,صوفي مجيد,احمدي حسن
 
 
 
عنوان همایش: همايش ملي علوم و مهندسي آبخيزداري ايران (مديريت پايدار بلاياي طبيعي)
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی:  انجمن آبخیزداری ایران
زمان:  1388دوره 5
 
 
چکیده: 

در بحث فرسايش خاک براي تعيين فرآيند غالب و موثر هيدرولوژيک در ايجاد فرسايش آبکندي از روابط آستانه استفاده مي شود. علت استفاده از اين روابط، طبيعت غيرخطي و پيچيده اکوسيستم ها و رفتار آن ها به عوامل موثر مي باشد. يکي از آستانه هاي مورد استفاده در تحقيقات فرسايش آبکندي، آستانه توپوگرافي است. آستانه توپوگرافي به بررسي رابطه شيب و مساحت حوزه آبخيز بر ايجاد و گسترش فرسايش آبکندي مي پردازد. اين تحقيق در نظر دارد تا با بررسي آستانه توپوگرافي، که آن حد و مرزي است که اگر مقدار مساحت و شيب بالاي پيشاني آبکندها از آن حد تجاوز نمايد، فرسايش اتفاق خواهد افتاد، در اقليم هاي مختلف استان فارس، نوع فرآيند غالب هيدرولوژيک موثر در گسترش آبکندها را تعيين نمايد. بدين منظور در استان فارس که داراي فرسايش آبکندي در 6 اقليم تعيين شده به روش دومارتن اصلاح شده مي باشد، از هر اقليم 15 آبکند انتخاب گرديد و ويژگي هاي فيزيکي و ابعادي حوزه، خصوصيات فيزيکي و شيميايي خاک، کاربري اراضي، مساحت آبخيز و شيب واقع در بالادست پيشاني هر آبکند از طريق ميداني اندازه گيري شد. به منظور تعيين اثر عوامل و پارامترها، از روش آناليز چند متغيره در نرم افزار SPSS استفاده گرديد. با استفاده از رابطه تواني بين مساحت آبخيز و شيب هر آبکند، نوع فرايند غالب هيدرولوژيک در گسترش آبکندها از طريق نرم افزار Excel مشخص گرديد و با ضرايب منطقه اي تحقيقات انجام شده در خارج از کشور مقايسه شد. نتايج اين تحقيق نشان مي دهد، فرايند رواناب سطحي در اقليم هاي خشک بياباني سرد و خشک بياباني معتدل، فرايند غالب هيدرولوژيک موثر بر گسترش آبکندها است و در اقاليم خشک بياباني گرم، نيمه خشک معتدل، نيمه خشک سرد و مديترانه اي معتدل، فرايند رواناب زير سطحي عامل هيدرولوژيک موثر در گسترش آبکندها مي باشد. نتايج، مويد اين نکته است که در بالغ بر پنجاه درصد از اقليم هاي داراي فرسايش آبکندي استان فارس، فرايند هيدرولوژيک زيرسطحي سبب گسترش آبکندها شده، که دليل آن را مي توان به وضعيت فقير پوشش، بافت خاک، کاربري نادرست اراضي و سازندهاي زمين شناسي مارني فرسايش پذير و مستعد پديده انحلال در استان فارس دانست. لذا افزايش پوشش گياهي با ريشه هاي عميق در اطراف آبکندها مي تواند از تاثير رواناب زير سطحي و گسترش آن ها بکاهد.

 
کلید واژه: فرسايش آبکندي، آستانه توپوگرافي، اقليم، رواناب سطحي، رواناب زيرسطحي
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
 
بازدید یکساله 79   pdf-file
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی