برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

مقایسه میزان بیان مارکرهای سیستم فعال کننده پلاسمینوژن (شامل PAI1 ،uPA و PAI2) در نمونه بافت سرطان پستان از نوع کارسینوم داکتال مهاجم با بافت پستان نرمال



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده سرطان پستان 

گروه پژوهشی: پژوهشی ژنتیک سرطان

پژوهشگران: 
مجیدزاده اردبیلی کیوان (مسئول طرح)
کریمی پور مرتضی (همکار طرح)
فرهمند لیلا (همکار طرح)
کاویانی احمد (همکار طرح)
الفت بخش آسیه (همکار طرح)
فتوحی اکبر (همکار طرح)
شجاع مرادی محمدحسین (همکار طرح)
اسمعیلی رضوان (همکار طرح)
عبدلی نسرین (همکار طرح)

تاریخ خاتمه:  خرداد 1393

کارفرما: 

خروجی طرح: 
 
تلفن: 

نشانی سازمان مجری: 
 

چکیده:

درمان های سیستمیک سرطان پستان عوارض جانبی زیادی را به دنبال دارند و معیارهای پروگنوستیک کنونی در شناسایی بیمارانی که از این درمان ها سود می برند ناکافی به نظر می رسد. با توجه به نقش سیستم فعال کننده پلاسمینوژن در گسترش و متاستاز تومور، در این مطالعه میزان بیان سه جزء اصلی سیستم فوق شامل uPA، PAI-1 و PAI-2 را در نمونه بافت سرطان پستان از نوع کارسینوم داکتال مهاجم تعیین شد و سپس میزان آنها با بافت پستان نرمال مقایسه شد. بر این اساس این بیومارکرها هر کدام در دسته ای از بیماران افزایش بیان، در دسته ای کاهش بیان و در گروهی نیز بدون تغییر بودند. همچنین در گروهی که pAI1 افزایش بیان داشته است، توزیع pAI2 بر اساس grade متفاوت است. از آنجاییکه pAI2 یک فاکتور پروگنوستیک مثبت است افزایش این ژن می تواند دلیلی برای کاهش گرید باشد. در گروهی که pAI1 تغییر بیان نداشته است، توزیع pAI2 بر اساس grade متفاوت است. یعنی هر چه این ژن بیان بالاتری داشته باشد grade پایینتر است. با توجه به مکانیسمی که از pAI2 انتظار می رود افزایش بیان این ژن یک فاکتور پروگنوستیک مثبت به حساب می آید.
آنالیز مشابه برای ژن
Pai2 نشان می دهد که در صورت کلی ارتباطی بین بیان این ژن و خصوصیات کلینکوپاتولوژیک وجود ندارد اما در صورتی که آنالیز در گروهی که این ژن افزایش بیان داشته ارتباط معنی داری بین کاهش بیان Pai1 و Stage مشاهده می شود. دریافته های این تحقیق بین بیان UPA و Pai1 ارتباط مثبت وجود دارد. باتوجه به اینکه Pai1 مهارکننده UPA است و با افزایش UPA مهارکننده آن نیز افزایش می یابد این ارتباط منطقی است. بررسی های انجام شده هیچگونه ارتباط معنی داری بین بیان این ژن ها و وجود عود یا متاستاز در بیماران را اثبات نمی کند.



کلیدواژگان: Genetics, Breast Cancer uPA, PAI-1, PAI-2, RT-PCR, Biomarker

 
 
Title:

Comparing the expression of plasminogen activating system including (uPA, PAI-1and PAI-2) in invasive ductal carcinoma samples of breast with normal breast tissue



Abstract:

Systemic therapies for breast cancer that were developed in the past decades have serious side effects. Also, prognostic factors have limited ability to identify patients who benefit from these therapies.
According to the crucial role of the plasminogen activation system in tumor growth, invasion, and metastasis, the expression levels of uPA and plasminogen activator inhibitors (PAI-1 and PAI-2) were evaluated in human invasive ductal carcinoma of breast samples comparing normal adjacent tissues. Based on this study, these biomarkers are up-regulated or down-regulated in some patients. There is also a group of patient with no change in these biomarkers. In the group of patient with pAI1 up-regulation the distribution of pAI2 is different based on grade. Since pAI2 is a favorable prognostic factor, up-regulation of pAI2 can cause low grade. There is also positive association between down-regulation of pAI1 and stage. This result may prove the reported role of pAI1 in relation to poor prognosis. There is also a positive correlation between pAI1 and uPA. Whereas pAI1 is uPA inhibitor this association is logic.



Keyword(s): Genetics, Breast Cancer, uPA, PAI-1, PAI-2, RT-PCR, Biomarker