برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

بررسی اثر مت فورمین بر میزان تخمک گذاری در بیماران PCOS مقاوم به کلومیفن



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده علوم سلولی (رویان) 

گروه پژوهشی: پژوهشی نازایی

پژوهشگران: 
اشرفی مهناز (مسئول طرح)
مسایلی مهوش (همکار طرح)
زعفرانی فاطمه (همکار طرح)

تاریخ خاتمه:  پاییز 1379

کارفرما: معاونت پژوهش و فناوری جهاددانشگاهی

خروجی طرح: 

از نتایج این تحقیق دو مقاله تهیه و در شانزدهمین کنگره جنین شناسی انسانی اروپا ESHRE و هشتمین کنگره باروری خاورمیانه MEFS ارائه شده است.


نوع: کاربردی

 
تلفن: 23562000-021

نشانی سازمان مجری: تهران، بزرگراه رسالت، خیابان بنی هاشم شمالی، میدان بنی هاشم، خیابان حافظ شرقی، پژوهشگاه رویان
 

چکیده:

یکی از شایع ترین اختلالات آندوکرین، سندرم تخمدانهای پلی کیستیک می باشد که %5-10 زنان در سن باروری مشاهده می شود. اگر چه تظاهرات بالینی این سندرم عدم تخمک گذاری، هیرسوتیسم، چاقی و تخمدانهای پلی کیستیک دو طرفه می باشد. ولی PCOS طیف وسیع بالینی، پاتولوژی و یافته های آزمایشگاهی را شامل می شود.
هدف: هدف از این مطالعه بررسی اثرات مت فورمین (ترکیب
Insulin sensitizer) در برقراری سیکل قاعدگی و میزان اوولاسیون و بارداری در بیماران PCOS مقاوم به کلومیفن می باشد.
نوع پژوهش: از نوع کارآزمایی بالینی آینده نگر
Prospective clinical trial می باشد.
مواد و روشها: 50 بیمار به روش دسترسی آسان
simple convencience از جمعیت بیماران PCOS مقاوم به کلومیفن که در سال 79-78 به موسسه رویان مراجعه نموده بودند، انتخاب شدند.
تشخیص
PCOS برمبنای عدم تخمک گذاری مزمن، هیپرآندروژنیسم یا هیرسیوتیسم، تخمدانهای پلی کیستیک در سونوگرافی ترانس واژینال و غلظت FSH نرمال بود. همچنین بیماران در سیکلهای قبل 3 دوره تحت درمان با کلومیفن به میزان روزانه 150mg به مدت 7-5 روز قرار گرفته ولی پاسخ نداده بودند. مدت نازایی بین 16-2 سال، محدوده سنی بین 36-20 سال بود. بیماران مورد مطالعه فاقد اختلالات تیروئید، پرولاکتین، لوله ای و رحمی بودند.
قبل از شروع درمان آزمایشات
FSH، OGTT، انسولین، ناشتا، FSH و LH تستوسترون توتال در روز سوم سیکل قاعدگی اندازه گیری شد. با اندازه گیری نسبت FBS به انسولین ناشتا موارد هیپرانسولینیما و نرموانسولینمیا مشخص شدند و مواردی که این نسبت کمتر یا مساوی 4.5mu/mL بود هیپرانسولینمیا و موارد بالاتر نرموانسولینمیا تلقی شدند. 4 مورد به علت دیابت واضح از مطالعه حذف شدند. سپس بیماران طی دو مرحله به شرح زیر تحت درمان با مت فورمین قرار گرفتند.
در مرحله اول درمان مت فورمین (مت فورمین هیدروکلراید – قرص
500mg – تولید شرکت صنعتی پارس مینو) به تنهایی از روز پنجم سیکل قاعدگی به میزان روزانه 1500mg (یک قرص پس از هر وعده غذا) به مدت 8 هفته به طور مداوم تجویز شد. فولیکولوژنز و تخمک گذاری با مانیتورینگ سونوگرافی و اندازه گیری پروژسترون روز 19 و 21 سیکل تایید شد. چنانچه در طی این 8 هفته اوولاسیون و قاعدگی رخ نداد، پس از 8 هفته با پروژسترون، خونریزی ایجاد کرد و روز دوم سیکل FSH و LH، تستوسترون توتال و انسولین ناشتا جهت بررسی اثرات مت فورمین اندازه گیری شد.
در مرحله بعدی در صورت عدم اوولاسیون وعدم حاملگی، کلومیفن سیترات (قرص
50mg – تولید شرکت ایران هورمون) حداقل به مدت 3 سیکل همراه با مت فورمین تجویز شد. در سیکل اول کلومیفن به میزان روزانه 100mg از روز سوم تا هفتم قاعدگی تجویز شد و در صورت عدم تخمک گذاری در سیکل دوم کلومیفن با دوز روزانه 150mg از روز سوم تا هفتم قاعدگی تجویز شد و در صورت عدم اوولاسیون، در سیکل سوم کلومیفن به میزان روزانه 150mg به مدت 7 روز (از روز سوم تا نهم سیکل) تجویز شد.
اوولاسیون، برقراری سیکل قاعدگی و حاملگی پس از هر سیکل درمانی و همچنین در انتهای مرحله دوم درمان مورد ارزیابی قرار گرفت، چنانچه در این مرحله نیز بیمار به درمان پاسخ نداد، مقاوم به کلومیفن تلقی شده و باید روشهای درمانی دیگری بکار گرفته شود.
برای تجزیه و تحلیل از روشهای آماری پارامتری نظیر
X2, student’s t test و یا پارامترهای مختلف استفاده شده است. نتایج حاصله به شیوه (میانگین SD±) نشان داده شده و در تمام موارد P<0.05 معنی دار در نظر گرفته شده است.
نتایج: متوسط سن بیماران
26±4 و طول مدت نازایی آنها به طور متوسط 7±3 بود. میانگین BMI (30±5.2) بود که 33 نفر دارای BMI>25 kg/m2 و 17 نفر دارای BMI>25 kg/m2 بودند. میانگین انسولین سرم قبل از درمان با مت فورمین 18.7±7.7 و پس از 8 هفته با مت فورمین 15±7.5 بود که تفاوت معنی دار آماری را نشان داد (P<0.05).
نسبت قند خون ناشتا به انسولین ناشتا به طور متوسط
6.1±4 بود که 23 نفر (%46) هیپرانسولینمیا و 37 نفر نرموانسولینمیا بودند. تغییرات معنی داری در میزان LH و تستوسترون توتال قبل و بعد از درمان مشاهده نشد.
پس از 8 هفته درمان با مت فورمین به تنهایی تعداد موارد با تخمک گذاری 30 مورد
(%60) و میزان حاملگی 7 مورد (%14) بود.
در مرحله دوم درمان (مت فورمین + کلومیفن سیترات) تعداد موارد با تخمک گذاری 26 مورد
(%60) و میزان حاملگی 11 مورد (%25.58) بود.
در مجموع از 50 بیمار مورد مطالعه که تحت درمان با مت فورمین (به تنهایی و همراه با کلومیفن سیترات) قرار گرفتند، در 40 مورد اوولاسیون
(%80) و در 18 بیمار (%36) حاملگی به وقوع پیوست.
بحث: مت فورمین به تنهایی یا همراه با کلومیفن سیترات، داروی موثری در درمان بیماران
POCS مقاوم به کلومیفن می باشد.



کلیدواژگان:

 
 
Title:

Evaluation of metformin effect on ovulation rate in clominphen resistance (PCOS) patient



Abstract:

Objective: To evaluate the effects of metformin on ovulation and pregnancy rate in women with clomiphene citrate resistant pces.
Design: Clinical trial, with each patient serving as her own historical control by previous resistance to clomiphene.
Setting: Department of Infertility and Gynecology, Royan Institute (Infertility Investigations and treatments).
Materials and Methods: 50 women with clomiphene citrate resistant pcas were treated with 1500mg/daily of metformin alone for 8 weeks. FSH, LH, Insulin, ally free testosterone were measured before and after 8 weeks of treatment. The serum progesterone was also measured to confirm ovulation. During the next 2.3 cycles, we added clomiphene with incriments of 100 mg (up to 150mg/daily) if dally the previous cycle was anovulatory. We evaluated menstural pattern, ovulation and pregnancy rate during the treatment.
Result (s): After 8 weeks with metformin alone ovulation occured in 30 cases (60%=30.50) and 7 cases (14%=7.50) had successfull pregnancy. Other patients (43) were treated with clomiphene and metformin for 91 cycles, in result 26 patients (60.46%) had proper ovulation and 11 cases (42.3%= 11.26) were pregnanted. In the total of 50 patients who received metformin (with or without clomiphene) ovulation occured in 40 patients (80%) and pregnancy in 18 patients (36%).
Conclusion: Metformin alone or in combination with clomiphene 1S very effective treatment in clomiphene resistant women with PCOS.



Keyword(s):