برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

بررسی مقایسه ای بیان ژن های pl2l60 ،PIWIL2 و AKAP3 در نمونه بافت سرطانی از نوع کارسینوم داکتال مهاجم و بافت پستان سالم و ارتباط با جنبه های کلینیکوپاتولوژیک بیماری



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده سرطان پستان 

گروه پژوهشی: ژنتیک سرطان

پژوهشگران: 
اسمعیلی رضوان (مسئول طرح)
مجیدزاده اردبیلی کیوان (همکار طرح)
فرهمند لیلا (همکار طرح)
خوشدل علیرضا (مشاور طرح)
عبدلی نسرین (همکار طرح)
زارع علی اکبر (همکار طرح)
عینی لیلا (همکار طرح)

تاریخ خاتمه:  بهمن 1394

کارفرما: 

خروجی طرح: 
 
تلفن: 

نشانی سازمان مجری: 
 

چکیده:

زمینه و هدف: وجود بیومارکرهایی که در بافت سرطانی بیان می شوند درجهت تشخیص و درمان اهمیت بسیار بالایی دارند. ژن های سرطانی- بیضه ایی غالبا در بافت نرمال بیضه بیان می شوند ولی بیان برخی از آنها در انواعی از سرطان ها نیز گزارش شده است. چون بیضه یک مکان محافظت شونده از سیستم ایمنی می باشد، در صورت بیان این ژن ها در تومور می توان از آنها به عنوان اهداف مناسبی برای تشخیص و درمان سرطان استفاده کرد. در این مطالعه بیان ژن سرطانی- بیضه AKAP3, PIWIL2 و PL2L60 در سرطان پستان بررسی می شود.
روش بررسی: پس از اخذ تعداد 162 نمونه شامل 74 نمونه توموری، 73 نمونه مجاور تومور و 73 نمونه بافت نرمال از افراد سالم از بانک زیستی پژوهشکده سرطان پستان و دو رده T47Dو MCF7از پژوهشکده ناباروری ابن سینا دریافت شد. استخراج RNA از آنها انجام گرفت. با روش Real-Time PCR، بیان ژنAKAP3 به همراه کنترل داخلی بتا اکتین (ACTB) مورد بررسی قرار گرفت. همچنین بیان PIWIL2 و PL2L60 با multiplex RT-PCR با همین کنترل داخلی مطالعه شد.
یافته ها: دو رده سلولی پستان،
AKAP3 mRNA را بیان کردند. بیان AKAP3 در بافت بیضه نرمال دیده شد که به عنوان کنترل مثبت مورداستفاده قرار گرفت. بیان آن در 36.5% از بافت های تومور پستان، 42% بافت نرمال مجاور تومور و 46.6% بافت های نرمال وجود داشت، در حالی که ACTB در کلیه نمونه های موجود بیان داشت.
بیان ژن های
PIWIL2 و PL2L60 تنها در بافت های بیضه ای بیان وقابل تشخیص بود این در حالی است که در سایر بافت ها و رده های بیان همزمان ACTB قابل مشاهده بود.
نتیجه گیری: در بین انواع کاندید های مختلف بیومارکر ها
CTA ها ژن های امیدوار کننده ای هستند. بر اساس نتایج بدست آمده،AKAP3 می تواند یک کاندید مناسب به عنوان بیومارکری برای وضعیت سه گانه منفی بوده و مورد بررسی های بیشتری قرار گیرد. AKAP3 احتمالا به عنوان مهار کننده تکثیر سلولی عمل می کند زیرا در stage های بالاتر بیماری و تومورهایی ذنصبا سایز بزرگ، بیان نمی شود. علاوه بر این، یافته های ما نیاز به بررسی های تکمیلی خصوصا در سطح پروتئین دارد همچنین مطالعات بیشتر شاید بتواند اثر تنوع مولکولی و نژادی بر روی بیان PIWIL2 را تایید کند. ما قادر به مشاهده بیان این ژن و واریانت 60PL2PL در نمونه بافت های سرطان پستان در زنان ایرانی نشدیم.



کلیدواژگان: سرطان پستان، مارکر زیستی، ژن های سرطانی- بیضه ایی، ایمونوتراپی

 
 
Title:

Comparing the expression of PIWIL2, PL2L60 and AKAP3 genes in invasive ductal carcinoma with normal breast tissue



Abstract:

Background: Cancer/testis antigens (CTAs) are members of a group of proteins which are normally expressed in testis germ cells and to a lesser extent in the ovaries. Because of recent reports about their aberrant and specific expression in some tumoral tissues, they may play a role as new candidates for targeted therapy. Therefore, the study of the expression pattern of these biomarkers and its relationship with clinical features of the patients is a subject of great interest.
Methods:AKAP3 expression and PIWIL2 and was investigated in 162tumors, normal adjacent and normal tissues of the breast and 2 normal testicular tissue samples as positive controls with Real-Time PCR and Multiplex PCR, respectively. Beta actin was considered as internal control. Also the correlation between the gene expression and clinico-pathologic features of the tumors and treatment regimen was evaluated.
Results: There was an association between lack of AKAP3 expression in tumor tissues and triple negative status (p=.03). There was also a correlation between lack of this marker and tumor size (p=.01) and stage (p=.04). Lack of AKAP3 in normal adjacent tissues was associated with poor prognosis. Kaplan Meier plot demonstrated a remarkable better 5-year disease free survival in AKAP3 positive normal adjacent group.
Results of gel electrophoresis analysis for PIWIL2 and PL2L60 demonstrated no significant expression of target genes in any sample except testis. Simultaneously, beta actin was expressed in all the samples.
Conclusions: It was found that this relationship is originated from the difference in AKAP3 expression, not therapy distribution between two groups of patients. Thus, it may be a proper biomarker candidate for triple negative breast cancer patients. Also, testing AKAP3 in normal tissue of the patients may be used to predict the outcome of the treatment.
The present study indicates lack of PIWIL2 and PL2L60 expression at mRNA level in breast cancer. Although cell lines can be used in cancer research, they are not representative of tumor tissues. More studies investigating the expression of these genes at protein level will help us decide whether to apply these candidate genes as tumor markers or not.



Keyword(s): CTA, AKAP3, PIWIL, PL2L60