برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

بررسی تاثیر باکتری لاکتوباسیلوس رامنوسوس گونه (PTCC (1637 و مخمر ساکارومایسس سرویزیه (PTCC (5177 بر سمیت زدایی آفلاتوکسین B1 در شرایط in vitro



گروه تخصصی:  کشاورزی و منابع طبیعی

سازمان مجری:  پژوهشکده علوم و فنآوریهای صنایع غذایی (واحد مشهد) 

گروه پژوهشی: کیفیت و ایمنی مواد غذایی

پژوهشگران: 
کاراژیان رضا (همکار طرح)
مهربان سنگ آتش معصومه (همکار طرح)
تجلی فائزه (همکار طرح)
مجتهدی محسن (همکار طرح)
صادق محمد (همکار طرح)

تاریخ خاتمه:  مرداد 1393

کارفرما: 

خروجی طرح: 
 
تلفن: 8762000-8795530-0511

نشانی سازمان مجری: مشهد، میدان آزادی، صندوق پستی: 1376-91775
 

چکیده:

آفلاتوکسین ها متابولیت های ثانویه ناشی از رشد کپک ها در محصولات غذایی می باشند. امروزه ترکیبات آفلاتوکسین B1 و آفلاتوکسین M1، به دلیل سرطان زایی در خوراک گاوهای شیرده و همچنین در شیر و محصولات لبنی، به شدت کنترل می گردند. سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) حداکثر مقدار مجاز آفلاتوکسین M1 و آفلاتوکسین B1 در شیر خام و خوراک دام را به ترتیب 0.5ppb و 20ppb تعیین کرده است. درحالیکه اتحادیه اروپا حداکثر مقدار مجاز این توکسین ها را به ترتیب 0.5ppb و 10ppb تعیین کرده است. در ایران نیز مقرراتی برای حداکثر مقدار مجاز آفلاتوکسین M1 در محصولات لبنی مختلف وضع شده است که طبق آن، مقدار مجاز آفلاتوکسین M1 در شیر حداکثر 0.05ppb درنظرگرفته شده است.

از آنجایی که شیر و فراورده های آن به عنوان یکی از سالم ترین و پرمصرف ترین فراورده های غذایی برای انسان خصوصا کودکان و نوجوانان و افراد سالخورده مطرح می باشد، حضور آفلاتوکسین M1 در این فراورده ها در مقادیر بالاتر از حد استاندارد، برای مصرف کننده مخاطره آمیز است. استفاده بسیاری از روش های فیزیکی و شیمیایی برای حذف مایکوتوکسین ها از مواد غذایی آلوده بدلیل مشکلات مربوط به مباحث ایمنی و امکان از دست رفتن کیفیت تغذیه ای محصول، کارایی کم و هزینه بالای آن ها محدود شده است. به نظر می رسد که بر طبق نتایج آزمایشاتی که تاکنون وجود دارند، میکروارگانیسم ها که عمده ترین ارگانیسم های زنده می باشند می توانند برای تجزیه مایکوتوکسین ها به کار روند.

در این تحقیق تاثیر باکتری لاکتوباسیلوس رامنوسوسسویه (GG (PTCC1637 و مخمر ساکارومایسس سرویزیه (PTCC 5177) بر سمیت زدایی و جذب توکسین آفلاتوکسین B1 در شرایط in vitro (محیط شکمبه گاو) بررسی گردید. به این منظور از میکروارگانیسم های مورد نظر تیمارهای مختلف (زنده، تیمار شده با اتوکلاو، تیمار شده با حرارت 100oC و تیمار شده با اسید) تهیه شد و به مقدار 108CFU/mL از آن ها به محیط شکمبه گاو افزوده شد. سم آفلاتوکسین B1 در مقادیر مختلف (0، 5، 10 و (20ppb نیز به محیط شکمبه افزوه شدند و به مدت زمان 2 ساعت در دمای 37oC اینکوباتور گذاری شد. سپس میزان سم باقیمانده در محیط در زمان های 1 و 2 ساعت اینکوباسیون توسط روش الایزا با استفاده از کیت یوروپروکسیما اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که میکروارگانیسم های یاد شده در حالت تیمار اتوکلاو شده بیشترین میزان حذف سم را (82.6%) داشته اند. همچنین مخمر ساکارومایسس سرویزیه در مقایسه با باکتری لاکتوباسیلوس رامنوسوس در جذب سم از محیط شکمبه توانایی بیشتری را دارد. نتایج نشان داد که با افزایش زمان اینکوباسیون میزان جذب سم به طور معنی داری (78%) افزایش یافته است. همچنین با افزایش غلظت سم در محیط کشت توانایی میکروارگانیسم ها در جذب سم افزایش می یابد. این نتایج بیانگر این مطلب است که عمده جذب توکسین توسط دیواره سلولی میکروارگانیسم ها انجام می شود و به همین دلیل میکروارگانیسم در حالت غیر زنده خود توانایی جذب بالاتری را دارد و این به دلیل ترکیب مانوپروتئینی دیواره سلول مخمر و نیز ترکیبات پروتئینی و پلی ساکاریدی دیواره سلول باکتری است که در جذب سم موثر هستند.



کلیدواژگان: آفلاتوکسین B1، محیط کشت شکمبه، سمیت زدایی، باکتری های اسید لاکتیک و مخمر

 
 
Title:

Evaluation effect of Lactobacillusrhamnosus PTCC 1637andSaccharomycescerevisiae PTCC 5177 on invitro aflatoxin B1 detoxification



Abstract:

Aflatoxins are secondary metabolites of molds that are grown in food products. Because of carcinogenic effect, today aflatoxin B1 and aflatoxin M1 are strictly controlled in the diet of lactating dairy cows as well as milk and dairy products. America Food and Drug Administration (FDA) have been set maximum permitted level of aflatoxin B1 and aflatoxin M1 in raw milk and feed 0.5 ppb, and 20 ppb respectively. While the Europe Union has been set maximum level of that toxin 0.5 ppb and 10 ppb.
In Iran considered regulations for maximum allowable amount for aflatoxin M1 in difference dairy products. According that maximum allowable level of aflatoxin M1 in milk is 0.5 ppb.
Since milk and milk products is introduced as one of the healthiest and most widely consumed food products for humans, especially children and the elderly, presence of aflatoxin M1 in that products is dangerous for consuming. Use of physico-chemical methods for removal of mycotoxins from contaminated food are limited because of safety issues and potential problems related to loss of nutritional quality of the product, their high cost and low efficiency. According to some result tests it seems that microorganisms can be used for decomposition of mycotoxins.
In this study, Bacterial Effects of Lactobacillus rhamnosus GG and Saccharomycess cerevisiae and detoxification and absorption of Aflatoxin B1 was evaluated. For this purpose, the various treatment of microorganism of interest (viable, autoclaved, boiled and acidified) in amount 108 CFU/ml was prepared and added to rumen medium. Aflatoxin B1 (0, 5, 10 and 20 ppb) also added and incubated at 37oCfor 2 h. Remaining of Aflatoxin B1 in 1 and 2 hours in media was measured with ELISA europroxima kit. The results showed that autoclaved microorganisms have the maximumamount oftoxinremoval (82.6). Also Saccharomycess cerevisiae has more able to toxin adsorption compared with Lactobacillus rhamnosus. The results showed that toxin absorption increase about 78 percent with increasing incubation time. Ability of microorganism in toxin removal were increased when toxin concentration were incresed in rumen media. Result indicated that microorganism's cell wall had the most toxin binder efficiency and non viable microorganisms were more able to bind toxin because of manno protein composition of yeast and protein and polysaccharide in bacteria cell wall that are effective in bindinf to Aflatoxin.



Keyword(s): Aflatoxin B1, rumen medium, detoxification, lactic acid bacteria, yeasts