برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

بررسی عدم تصویب کنوانسیون 1982 توسط ج .ا.ا



گروه تخصصی:  علوم انسانی

سازمان مجری:  سازمان بنادر و دریانوردی (پایان نامه ها) 

گروه پژوهشی: 

پژوهشگران: 
تاریخ خاتمه:  زمستان 1393

کارفرما: سازمان بنادر و دریانوردی

خروجی طرح: 
 
تلفن: 

نشانی سازمان مجری: 
 

چکیده:

نقش صنعت حمل و نقل دریایی در تبادلات تجاری بین المللی و پیشرفت سریع و روند رو به رشد این صنعت به جایگاهی رسیده است که توسعه حمل ونقل به عنوان اصلی ترین سیستم توسعه همه جانبه در کشورها شناخته شده، و در حال حاضر بیش از 90% جابجایی کالا از طریق دریاها و راه های آبی صورت می گیرد. در کشور پرتوان جمهوری اسلامی ایران، علیرغم الحاق به تعداد قابل توجهی از کنوانسیون های بین المللی مرتبط، هنوز موانعی بر تایید کلی این کنوانسیون وجود دارد. درواقع دولت ایران، کنوانسیون 1982 حقوق دریاها را امضا نموده است، اما طی چند سال گذشته همواره از تصویب آن امتناع نموده و هیچ طرح یا لایحه ای در دولت و مجلس برای تصویب آن ارائه نشده است. در این پژوهش تلاش می شود با تمرکز بر نقش محوری این کنوانسیون به عنوان مرجع اصلی قوانین و الزامات در حوزه دریانوردی، برخی تردیدهای حقوقی، سیاسی و اقتصادی ایران نسبت به کنوانسیون های دریایی و کنوانسیون مزبور که در آثار و گفتار ناظران سیاسی، اقتصادی و حقوقی بازنمود داشته واکاوی شده و دلایل عدم تصویب کنوانسیون موردبررسی قرار گیرد. برخی از این تردیدها عبارت اند از موضوع حل اجباری اختلافات اعضای کنوانسیون بخصوص در اختلافات ایران و امارات متحده عربی بر سر جزایر سه گانه، موضوع عبور کشتی های نظامی از دریای سرزمینی و نیز مسئله عبور ترانزیتی از تنگه های بین المللی که از نظر نظامی، سیاسی و اقتصادی در منطقه خلیج فارس و تنگه هرمز و نهایتا موضوع تحدید حدود مناطق دریایی. بر اساس فرضیه این تحقیق، محدودیت های سیاسی و اقتصادی از اصلی ترین عوامل موثر در عدم تصویب کنوانسیون حقوق دریاها توسط جمهوری اسلامی ایران محسوب می شود و تلاش می شود با واکاوی و تحلیل آن ها، تصویری علمی از این مساله ارائه گردد.



کلیدواژگان:

 
 
Title:

EVALUATION OF NON- RATIFICATION OF THE CONVENTION 1982 BY IR iran



Abstract:

The role of maritime transport in international commercial transactions and the rapidly growing progress of this industry have reached a status that transport development has become recognized as the main route for comprehensive development of countries, and over 93 percent of commodities are being transferred through seas and waterways at present. This field, however, is faced with some doubts and obstacles in the Islamic Republic of Iran, despite its ratifying a significant number of relevant international conventions. In fact, this country has signed the UN Convention on the Law of the Sea (UNCLOS, 1982), but has refrained from approving any legislation in the Iranian Parliament to implement it as required. In this study, it has been attempted to focus on the pivotal role of this convention as the main reference for maritime legislation and requirements in order to analyze some of the Iranian legal, political and economic suspicions towards maritime conventions, especially UNCLOS, as was expressed in the words and works of legal, political and economic analysts, and determine the reasons behind the reluctance towards implementing the convention. Some of the mentioned suspicions are mandatory resolution of disputes among Parties (especially those between Iran and the United Arab Emirates over the three islands), passage of military vessels through territorial waters, transit passage through international straits with high military, political and economic sensitivities in the Persian Gulf and Gulf of Oman, and finally defining the limitations of marine zones. Under the hypothesis of this research, political and economic limitations are the main reasons for the Iranian reluctance towards ratifying this convention, and this study tries to analyze and deliberate over these issues in order to provide a scientific image of the situation.



Keyword(s):