مشخصات

عنوان:

تحلیل وضعیت خشونت جوانان 29-15 ساله محلات چهارگانه شهر کرمانشاه



گروه تخصصی:  علوم انسانی

سازمان مجری:  واحد استان کرمانشاه 

گروه پژوهشی: جامعه شناسی

پژوهشگران: 
واعظ زاده ساجده (مسئول طرح)
ایاسه علی (همکار طرح)
پشنگ سپیده (همکار طرح)
دیانت محمدجلال (همکار طرح)
لقایی علی (همکار طرح)
آمویی محمدرضا (همکار طرح)

تاریخ خاتمه:  دی 1392

کارفرما: 

خروجی طرح: 
 
تلفن: 4-7294902-0831

نشانی سازمان مجری: کرمانشاه، بالاتر از میدان آیت اله کاشانی، خیابان شهید اشرفی اصفهانی، نبش خیابان شورا، صندوق پستی: 45
 

چکیده:

خشونت و پرخاشگری یکی از آسیبهای اجتماعی رایج در میان جوانان است که زیانهای مستقیم و غیر مستقیم زیادی بر پیکره جامعه وارد می سازد. شواهد موجود حاکی از آن است که طی سالهای اخیر رفتارهای خشونت آمیز جوانان در کلان شهر کرمانشاه رو به افزایش گذاشته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی وضعیت و الگوی خشونت در میان جوانان این شهر انجام شده است. روش پژوهش، پیمایشی بوده و جامعه آماری آن را کلیه افراد بین 15 تا 30 ساله ساکن در چهار ناحیه شهری کرمانشاه شامل مسکن، الهیه، جعفر آباد و دولت آباد تشکیل می دهند که از این نواحی 400 نمونه به روش تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شده است. بر اساس یافته های پژوهش، از میان رفتارهای خشونت آمیز غیر فیزیکی، فریاد زدن بر سر طرف مقابل و فحش دادن به ترتیب دارای بیشترین فراوانی و منزوی کردن دارای کمترین فراوانی است. از میان رفتارهای خشونت آمیز فیزیکی، دست به یقه شدن و پرتاب کردن اشیاء به طرف مقابل دارای بیشترین فراوانی و زدن با چاقو دارای کمترین فراوانی است. طرف دعوا در بیشتر نزاع ها اعضاء خانواده و دوستان است. بیشتر دعواها به خاطر اختلاف نظر و عدم تفاهم رخ می دهد. مکان نزاعها اکثرا منزل و سپس کوچه و محله است. اغلب جوانان به هنگام وقوع نزاع دارای حامی هستند و با غیرت بودن مهمترین ویژگی حامی آنان است. بین میزان خشونت و جنسیت، قومیت، میزان مذهبی بودن، اشتغال، درآمد، (تنها با خشونت غیر فیزیکی)، تجربه خشونت در کودکی، نحوه گذران اوقات فراغت و سابقه مصرف مواد الکلی و مخدر رابطه معنی دار وجود دارد اما رابطه آن با سن، وضعیت تاهل، میزان اوقات فراغت، ارزیابی عملکرد پلیس و قوه قضائیه و میزان کنترل خانواده بر جوانان معنی دار نیست. نتایج تحلیل چند متغیره نشان داد که جنسیت و تجربه خشونت از سوی والدین در دوران کودکی مهمترین عوامل پیش بینی کننده اقدام به خشونت در میان جوانان هستند.



کلیدواژگان: خشونت فیزیکی، خشونت غیر فیزیکی، جوانان کرمانشاه

 
 
Title:

Analyzing the state of violent behaviors of youths (between age 15-29) in the four quarters of Kermanshah city



Abstract:

Violence and aggressive behaviors impose numerous direct and indirect losses to the community. Available data suggests that violent behaviors in recent years have been growing in Kermanshah. This study aimed to investigate the pattern of violence among youth in this city. The syudy method is survey with 400 samples of all aged 15 to 30 living in four neighburehoods including Maskan, Elahie, Jaafar Abad and Dowlat Abad. Samples were selected through multistage cluster sampling method. According to the study findings, shouting and cursing are two common non-physical aggressive behaviors and isolating has the lowest frequency. Among the physical violent behaviors, infighting and throwing devices have the highest frequencies while hitting with a knife has the lowest frequency. The opponents in most of conflicts are family members and friends. Fights frequently occur because of disagreements and misunderstandings. Place of most of fights is home. When lunching a struggle, most of youths have supporters which the main charactristic of them is zealousness. There are significant associations between violence and gender, ethnicity, level of religiosity, employment, income (the only non-physical violence), violence experienced in childhood, leisure activities and drug and alcohol abuse, but its association is not significant with age, marital status, level of leisure, performance evaluation of the police and the judiciary and family control over the youths. Multivariate analysis shows that gender and violence experienced in childhood are the most important predictors of violence among young people.



Keyword(s): Physical violence, Non- physical violence, youths, Kermanshah