برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

جمع آوری، شناسایی و ارزیابی مورفولوژیکی و فیتوشیمیایی جمعیت های مختلف هوفاریقون (.Hypericum perforatum L) در ایران



گروه تخصصی:  کشاورزی و منابع طبیعی

سازمان مجری:  پژوهشکده گیاهان دارویی 

گروه پژوهشی: کشت و توسعه

پژوهشگران: 
نقدی بادی حسن علی (مسئول طرح)
نقوی محمدرضا (مسئول طرح)
مهرآفرین علی (همکار طرح)
اجنی یوسف (همکار طرح)
رضازاده شمس علی (همکار طرح)
تقی زاد فرید رحیم (همکار طرح)
ریاضی اعظم السادات (همکار طرح)
کهندل اصغر (همکار طرح)
مجنون حسینی ناصر (همکار طرح)

تاریخ خاتمه:  اردیبهشت 1392

کارفرما: 

خروجی طرح: 
 
تلفن: 4702499-4702505-4702611-0261-66950447-021

نشانی سازمان مجری: تهران، خیابان انقلاب، خیابان قدس، بزرگمهر غربی، پلاک 97، ساختمان اصلی: کیلومتر 55 اتوبان تهران قزوین
 

چکیده:

هوفاریقون با نام علمی (Hypericum perforatum L.) و نام انگلیسی St. John’s Wort از خانواده هوفاریقون (Hypericaceae) یکی از مهمترین گیاهان دارویی است. در این تحقیق صفات مورفولوژی و فیتوشیمیایی 25 جمعیت گیاه هوفاریقون که از رویشگاه های مختلف ایران در بهار و تابستان در سال 1389 جمع آوری شده بودند، در شرایط طبیعی و زراعی بررسی شدند. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که برای همه صفات مورد مطالعه در بین جمعیت ها تفاوت معنی داری در شرایط طبیعی و زراعی وجود دارد. در شرایط طبیعی بیشترین میزان ضریب تغییرات مربوط به صفات تعداد کل گل و کپسول و کوچک ترین طول ساقه فرعی به ترتیب 81%، 78% و 74.6% و کمترین میزان ضریب تغییرات مربوط به وزن تر و خشک ساقه به ترتیب 1.3% و 1.26% بود. نتایج نشان داد که جمعیت منطقه زنجان-طارم بالاترین ابعاد گل، گلبرگ و کاسبرگ را دارا بود. علاوه براین بیشترین ابعاد برگ و تعداد غده تیره رنگ در برگ به ترتیب در جمعیت الموت و برگ جمعیت کلاله وجود داشت. در شرایط زراعی بیشترین ضریب تغییرات مربوط به صفات کوچک ترین طول ساقه فرعی و تعداد غده تیره در واحد سطح برگ بالایی به ترتیب 98.33% و 74.64% و کمترین میزان ضریب تغییرات مربوط به وزن تر ساقه و برگ به ترتیب 0.45% و 0.34% بود. نتایج نشان داد که جمعیت نمین بالاترین ابعاد گل، گلبرگ و کاسبرگ را دارا بود. بیشترین ابعاد برگ و تعداد غده تیره رنگ در برگ جمعیت کلاله وجود داشت. در تجزیه به مولفه های اصلی در شرایط طبیعی و زراعی، پنج و چهار مولفه با مجموع به ترتیب 68.3% و 64.86% از کل تنوع داده ها را توجیه نمودند. در نتایج تجزیه کلاستر در شرایط طبیعی و زراعی، جمعیت ها به چهار گروه تقسیم شدند که با تنوع جغرافیایی آنها مطابقت نداشتند که این نشان دهنده تنوع ژنتیکی بین جمعیت ها است. بررسی فیتوشیمایی جمعیت های هوفاریقون در شرایط طبیعی و زراعی نیز نشان داد که میزان هیپریسین و هیپرفورین در بین اندام های گل و برگ تفاوت معنی داری با همدیگر دارد. در شرایط طبیعی بیشترین و کمترین میزان هیپریسین به ترتیب در برگ جمعیت های تالش و زیارت (4.01 و 0.2 میلی گرم بر گرم ماده خشک) و بیشترین و کمترین میزان هیپریسین به ترتیب در گل جمعیت های لاهیجان و دیزبادعلیا (4.24 و 0.17 میلی گرم بر گرم ماده خشک) وجود داشت. نتایج میزان هیپرفورین نشان داد که بالاترین میزان هیپرفورین به ترتیب در برگ و گل جمعیت های آزاد شهر و زیرآب (71.78 و 61.5 میلی گرم بر گرم ماده خشک) وجود داشت. کمترین میزان هیپرفورین در برگ و گل به ترتیب در جمعیت های پل سفید و بانه (3.27 و 14.96میلی گرم بر گرم ماده خشک) مشاهده گردید. در شرایط مزرعه بیشترین میزان هیپریسین و هیپرفورین به ترتیب در برگ جمعیت های میانه (2.41 و 63.44 میلی گرم بر گرم ماده خشک) و گل جمعیت های ایستگاه ماکروویو و آزادشهر (3.58 و 76.16 میلی گرم بر گرم ماده خشک) وجود داشت. در حالی که کمترین میزان هیپریسین و هیپرفورین به ترتیب در برگ جمعیت های دیزبادعلیا و چناران (0.2 و 5.84 میلی گرم بر گرم ماده خشک) و به ترتیب در گل جمعیت های چناران و عاشقلو (0.18 و 30.18 میلی گرم بر گرم ماده خشک) مشاهده گردید. در کل نتایج نشان داد که تنوع بالایی از نظر عملکرد کمی و کیفی در جمعیت های هوفاریقون در شرایط طبیعی و زراعی وجود دارد که از این تنوع در برنامه های اصلاحی می توان استفاده کرد.



کلیدواژگان: هوفاریقون، جمعیت، صفات مورفولوژی و فیتوشیمیایی، هیپریسین، هیپرفورین

 
 
Title:

Collection, identification, morphological and phytochemical evaluation of population of St. John’s Wort (Hypericum perforatum L.) in Iran



Abstract:

St. John’s Wort, Hypericum perforatum L. (Hypericaceae) is an important medicinal plant.
In this study, 25 populations of St. John’s Wort were collected from different habitats of Iran during the spring and summer of 2010. Then different morphological and phytochemical characteristics of these populations were evaluated under natural habitats and field conditions. The results showed that the populations of St. John’s Wort were significantly different in all studied parameters. The results natural habitats indicated that the highest coefficient of variations (% C.V.) found in flowers number, capsule and the smallest secondary stems (respectively, 81, 78 and 74.6%); however the lowest% C.V.
observed in wet and dry weight atem (respectively, 1.30 and 1.26%). The largest dimensions of flowers, sepals and petals related to the population which was gathered from Zanjan/Tarum city. The largest leaves dimensions and dimensions dark glands density on the leaves observed in Alamut and Kalaleh populations, respectively. The results field condition indicated that the highest% C.V. observed in the smallest secondary stem length and dark glands density on the top leaves surface area (respectively, 98.33 and 74.64%); however the lowest% C.V observed in wet weights stem and leaf (respectively, 0.45 and 0.34%). The largest dimensions of flowers, sepals and petals related to the population which was gathered from Namin population. The highest leaves dimensions and dark glands density on the leaves observed in Kalaleh population. The principal components analysis under natural habitats and field conditions showed that five and four components explained 68.3 and 64.86% of total variance, respectively. The cluster analysis under natural habitats and field conditions divided these populations into four clusters with no consistency in their geographical distributions. It found that there were genetic variations among populations. The phytochemical results indicated that the differences in hypericin and hyperforin contents of leaf and reproductive tissues were significant for populations under natural habitats and field conditions. The results natural habitats indicated that hypericin concentrations were highest and least in the plant’s leaves tissues for Talesh and Ziarat populations (respectively, 2.62 and 0.2 mg/g DW). Hypericin concentrations were highest and least in the plant’s flower tissues for Lahigan and Dibad-olia populations (respectively, 4.24 and 0.17 mg/g DW). The highest level of hyperforin in the plant’s leaves and flowers tissues observed for Azadshahr and Zirab populations (respectively, 71.87 and 61.5 mg/g DW). However, the The least level of hyperforin in the plant’s leaves and flowers tissues observed for Pole-sefid and Baneh populations (respectively, 3.27 and 14.96 mg/g DW). The results field conditions indicated that hypericin and hyperforin concentrations were highest in the plant’s leaves tissues for Mianeh populations (respectively, 2.41 and 63.44 mg/g DW) and in the plant’s flower tissues for Macrowave station and Azad shahr populations (respectively, 3.85 and 76.16 mg/g DW). However, least and hyperforin concentrations were in the plant’s leaves tissues for Dizbade olia and Genaran populations (respectively, 0.2 and 5.84 mg/g DW) and in the plant’s flower tissues for Genaran and Asheghlo populations (respectively, 0.18 and 30.18 mg/g DW). In conclusion, this study indicated that there were high variations in quantative and quality yields among the populations of St. John’s Wort under natural habitats and field conditions which can be utilized in the breeding programs.



Keyword(s): Hypericum perforatum L., Population, Morphological and phytochemical characteristics, Hypericin, Hyperforin