برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

بررسی اثرات عصاره گیاهان دارویی: ریشه گیاه کاسنی، ساقه و ریشه گیاه زرشک، ریشه گیاه گل قاصد و برگ گیاه کنگر فرنگی بر سمیت کبدی ناشی از تجویز تتراکلرید کربن در موش صحرایی



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده گیاهان دارویی 

گروه پژوهشی: پژوهشی فارماکولوژی و طب کاربردی

پژوهشگران: 
تاریخ خاتمه:  دی 1387

کارفرما: 

خروجی طرح: 
 
تلفن: 4702499-4702505-4702611-0261-66950447-021

نشانی سازمان مجری: تهران، خیابان انقلاب، خیابان قدس، بزرگمهر غربی، پلاک 97، ساختمان اصلی: کیلومتر 55 اتوبان تهران قزوین
 

چکیده:

مقدمه: در حال حاضر روشهای درمانی مورد استفاده در بیماریهای مزمن کبدی قطعی نیستند و دلایلی مانند گران بودن درمانهای رایج، موثر نبودن در همه بیماران، احتمال عود بیماری بعد از قطع دارو، عوارض جانبی بعضا شدید که منجر به قطع دارو می شود موجب شده است که استفاده از گیاهان دارویی توسط پزشکان و بیماران مورد توجه قرار بگیرد.
هدف: در این طرح پژوهشی اثر عصاره گیاهان دارویی از جمله ریشه گیاه کاسنی و گل قاصد، ریشه و ساقه گیاه زرشک، و برگ گیاه کنگر فرنگی که در طب سنتی بعنوان محافظ کبدی معرفی شده است در پیشگیری از سمیت و آسیب کبدی در موش صحرایی بررسی شد
.
مواد و روشها: عصاره تام هیدرو الکلی ریشه گیاه کاسنی و گل قاصد، ریشه و ساقه گیاه زرشک، و برگ گیاه کنگر فرنگی و تهیه شد. 150 سر موش صحرایی نر در 15 گروه 10 عددی تقسیم بندی شدند. سمیت کبدی توسط ترزیق داخل صفاقی محلول تتراکلرید کربن در روغن زیتون (1:1) با دوز 1 میلی لیتر در کیلوگرم وزن حیوان یک بار در دو روز متوالی ایجاد شد. عصاره گیاهان دارویی در دی متیل سولفو اکسید 5% محلول در آب مقطر و همزمان با ترزیق تتراکلرید کربن داخل صفاقی ترزیق شد. 15 گروه حیوانی به قرار ذیل می باشند: 1- حیوانات سالم، 2- سمیت کبدی (کنترل)، 3،4 و 5- سمیت کبدی + عصاره ریشه گیاه کاسنی، 6، 7 و 8- سمیت کبدی + عصاره ساقه و ریشه زرشک، 9، 10 و 11- سمیت کبدی + عصاره ریشه گیاه گل قاصد، 12، 13 و 14- سمیت کبدی + عصاره برگ گیاه کنگر فرنگی، 15- سمیت کبدی + عصاره چهار گیاه، گروه های 3 الی 14 با تجویز عصاره گیاه دارویی در 3 دوز (10، 20 و 30 برابر دوز انسانی) انجام شد
.
آنزیمهای کبدی
SGOT،SGPT  وALP  در خون موشهای کلیه گروه ها بعد از 3 روز سمیت با تتراکلرید کربن و درمان با عصاره گیاهان دارویی و یا آب مقطر اندازه گیری و نتایج گروه های آزمایشی یک به یک با گروه کنترل مقایسه شدند.
نتایج: نتایج نشان داد که میزان غلظت آنزیمهای کبدی
SGOT،SGPT  وALP  در گروه کنترل سه روز بعد سمیت با تتراکلرید کربن (به ترتیب 1561±196، 1225±254 و 1200±223) در مقایسه با گروه سالم (به ترتیب 112±22، 63±12 و 240±57) بصورت معنی داری افزایش یافته است.
تجویز عصاره گباهان فوق با دوز 10 برابر دوز انسانی معادل 150 میلی گرم ریشه گیاه کاسنی، 300 میلی گرم ساقه و ریشه گیاه زرشک، 300 میلی گرم برگ گیاه کنگر فرنگی، 250 میلی گرم بر کیلوگرم وزن موش، ریشه گل قاصد و همچنین با دوز 20 برابر دوز انسانی معادل دو برابر دوز فوق هیچ اثری بر میزان غلظت آنزیمهای کبدی SGOT،SGPT  و  ALPدر مقایسه با گروه کنترل نداشت.
تجویز مخلوط عصاره گیاهان فوق با دوز 10 برابر دوز انسانی موجب کاهش معنی داری در غلظت آنزیمهای کبدی
SGOT،SGPT  وALP  (به ترتیب 505±52، 291±52 و 590±46) در مقایسه با گروه کنترل شد.
تاثیر عصاره ها با دوز معادل 30 برابر دوز انسانی بر عوارض ناشی از تجویز تتراکلرید کربن روی موش صحرایی انجام شد که نتایج مثبت و رضایت بخشی نشان داد.
1- عصاره ریشه گیاه کاسنی با دوز 450 میلی گرم به ازای یک کیلوگرم وزن حیوان موجب کاهش غلظت آنزیمهای کبدی SGOT،SGPT  و ALP (به ترتیب 624±51، 433±60 و 590±46) بصورت معنی داری در مقایسه با گروه کنترل شد.
2- عصاره ساقه و ریشه زرشک با دوز 900 میلی گرم به ازای یک کیلوگرم وزن حیوان موجب کاهش معنی داری در غلظت آنزیم کبدی ALP (604±51) در مقایسه با گروه کنترل شد، ولی بر غلظت آنزیمهای کبدی SGOT و SGPT (به ترتیب 1510±105 و 1231±178) تاثیر معنی داری نداشت.
3- عصاره ریشه گل قاصد با دوز 750 میلی گرم به ازای یک کیلوگرم وزن حیوان موجب کاهش در غلظت آنزیمهای کبدیSGOT وALP  (به ترتیب 946±71 و 565±47) بصورت معنی داری در مقایسه با گروه کنترل شد، ولی بر غلظت SGPT (763±91) تاثیر معنی داری نداشت.
4- عصاره برگ گیاه کنگر فرنگی با دوز 900 میلی گرم به ازای یک کیلوگرم وزن حیوان موجب کاهش در غلظت آنزیمهای کبدی SGOT،SGPT  و ALP (به ترتیب 861±64، 614±133 و 614±40) بصورت معنی داری در مقایسه با گروه کنترل شد.
نتیجه گیری: در مطالعه حاضر تجویز عصاره برگ کنگر فرنگی و ریشه کاسنی با دوز 30 برابر دوز انسانی به موش صحرایی موجب پیشگیری و درمان سمیت کبدی ناشی از تجویز تتراکلرید کربن می شود. همچنین به نسبت کمتر ریشه گل قاصد و ساقه و ریشه زرشک با دوز 30 برابر دوز انسانی به موش صحرایی موجب پیشگیری و درمان سمیت کبدی ناشی از تجویز تتراکلرید کربن می شود. بعلاوه تجویز مخلوطی از عصاره چهار گیاه با دوز 10 برابر دوز مورد استفاده برای انسان موجب پیشگیری و درمان سمیت کبدی می شود
.



کلیدواژگان: کاسنی زرشک، گل قاصد، کنگر فرنگی، گیاهان دارویی، مسمومیت کبدی

 
 
Title:

The protective effect of medicinal herbs extracts including Cynara scolymus L., Taraxacum officinale L., Cichorium intybus L. and Berberis vulgaris L. on CCl4 induced rat liver toxicity



Abstract:

Background: Treatment of chronic liver disease is still not well known. Due to several factors such as: drugs costs, no effective drug treatments, probability of disease recurrence and drug adverse effects, the use of herbal medicine is preferred by patients.
Objective: The present study was aimed to evaluating the liver protective effects of medicinal herbs extracts such as Cynara scolymus, Taraxacum officinale, Cichorium intybus, Berberis vulgaris extract against carbon tetrachloride liver toxicity.
Methods: The hydroalcholic extract of Cynara scolymus leaf, Taraxacum officinale root, Cichorium intybus root, Berberis vulgaris root and stems were prepared and dried. Total 150 wistar male rat were divided in 15 groups of 10 rats each. Liver intoxication was induced in rats by intraperionial injection of 1 ml/kg of 1:1 carbon tetrachloride in olive oil for two successive days. The plant extracts were dissolves in 5% dimethyl sulfoxide (DMSO) in distilled water and injected simultaneously with intoxication.
The 15 groups were as: 1- normal group. 2- liver intoxication i.e. control group, 3,4,5- liver intoxication + Cichorium intybus, 6,7,8- liver intoxication+Taraxacum officinale, 9,10,11- liver intoxication + Cynara scolymus, 12,13,14- liver intoxication + Berberis vulgaris, 15- liver intoxication + mixture of  4 herbal extract. For group 3 to 14 four medicinal herbs with three dosage were selected i.e. 10, 20 and 30 times of human dosage. 3 days after intoxication and extract treatments the serum liver enzymes such as SGOT, SGPT, and ALP were determined in all groups.
Results: Results indicated that in control group the blood level of SGOT, SGPT, and ALP (1561±196, 1225±254 and 1200±223 respectively) after 3 days of carbon tetrachloride liver toxicity were increased significantly as compared to normal group (112±22, 63±12 and 240±57 respectively). In all 4 herbal extract treatment groups with 10 times of human dosage (Taraxacum officinale 250, Cynara scolymus 300, Cichorium intybus extract 150 and Berberis vulgaris 300 mg/kg/day) and 20 times ( double of previous dosage ) of human dosage did not affect the blood level of SGOT, SGPT, and ALP as compared to control group. But in groups receiving mixture of 4 herbal extract 10 times of human dosage, the blood level of SGOT, SGPT, and ALP (505±52, 291±53 and 655±41 respectively) were reduced significantly as compared to control group.
In groups receiving herbal extracts 30 times of human dosage the result were as follow:
1- Treatment of rats with Cichorium intybus root extract 450 mg/kg/day significantly reduced SGOT, SGPT and ALP (624±51, 433±60 and 590±46 respectively) as compared to control group.
2- Treatment of rats with whole plant extract of Berberis vulgaris 900 mg/kg/day significantly reduced ALP (604±51) but not SGOT, SGPT as compared to control group.
3- Treatment of rats with root extract of Taraxacum officinale 750 mg/kg/day significantly reduced SGOT and ALP (946±71 and 565±47 respectively) but not SGPT as compared to control group.
4- Treatment of rats with root extract of Cynara scolymus 900 mg/kg/day significantly reduced SGOT, SGPT and ALP (861±64, 614±133 and 614±40 respectively) as compared to control group.
Conclusion: In the present study administration of Cichorium intybus and Cynara scolymus and to a lesser extent Taraxacum officinale and Berberis vulgaris with 30 times of human dosage prevent liver intoxication. The mixture of 4 extract 10 times of human dosage shows similar effect.



Keyword(s): Cynara scolymus, Taraxacum officinale, Cichorium intybus, Berberis vulgaris, Herbal medicine, liver toxicity