برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

ارتباط بیان ژن های HER2/neu و p53 و گیرنده های استروژن و پروژسترون با میزان بقا در مبتلایان به سرطان پستان



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  واحد استان خراسان رضوی 

گروه پژوهشی: پزشکی

پژوهشگران: 
تاریخ خاتمه:  دی ماه 1386

کارفرما: معاونت پژوهش و فناوری جهاددانشگاهی

خروجی طرح: 

تحویل گزارش نهایی به کارفرما چاپ مقاله


نوع: کاربردی

 
تلفن: 8762000-8795530-0511

نشانی سازمان مجری: مشهد، میدان آزادی، صندوق پستی: 1376-91775
 

چکیده:

امروزه سرطان پستان تهدید جدی برای سلامت زنان محسوب می شود. این سرطان شایعترین سرطان در زنان ایرانی است. به علاوه در مقایسه با کشورهای توسعه یافته، زنان ایرانی حداقل یک دهه زودتر به این بیماری گرفتار می شوند. بیومارکرهایی چون گیرنده های استروئیدی،HER2/neu و p53 نقشی کلیدی در ارزیابی سیر بالینی، پیش آگهی و نیز تعیین نوع درمان سرطان پستان ایفا می نمایند.
با وجود تحقیقات گسترده در زمینه مارکرهای مولکولی سرطان پستان، اختلاف موجود در نتایج و نیز تاثیر عوامل جمعیتی در وضعیت این بیومارکرها، اهمیت بررسی های بیشتر در مناطق گوناگون را خاطرنشان می سازد. در این خصوص، بیشتر مطالعات داخلی در شهر تهران انجام شده و اغلب محدود به بررسی رابطه بیومارکرهای پروگنوستیک و خصوصیات کلینیکوپاتولوژیک سرطان پستان بوده اند. لذا نیاز به انجام مطالعات بقا در شهر مشهد که دومین کلان شهر کشور می باشد، کاملا محسوس است. در مطالعه حاضر ارتباط ژن های
HER2/neu و p53 و نیز گیرنده های استروژن و پروژسترون با میزان بقا در مبتلایان به سرطان پستان مورد بررسی قرار گرفت.
این مطالعه به صورت کوهورت (مطالعه بقا) و بر روی 339 بیمار مبتلا به سرطان پستان که از سال 1379 تا 1384 به بیمارستان های قائم (عج) و امید مشهد معرفی شده بودند، انجام گردید. به این منظور، از پرونده بیماران اطلاعات لازم از جمله وضعیت بیومارکرها در ارزیابی ایمونوهیستوشیمی، خصوصیات کلینیکوپاتولوژیک تومور و نیز وضعیت بیمار در پیگیری های متوالی از نظر عود بیماری استخراج گردید. پیگیری بیماران تا پایان سال 1385 ادامه یافت.
در این مطالعه اکثر مبتلایان (58.6 درصد) تومور درجه Õ داشتند. همچنین در بررسی مرحله بیماری، به ترتیب 49.8، 55.2 و 90.1 درصد موارد T2،N1  و M0 بودند. در ارزیابی ایمونوهیستوشیمی، به ترتیب 46.6، 43.8، 51.7 و 36.1 درصد بیماران از نظر ER، PR،HER2/neu  و p53 مثبت بودند.
در آزمون های تحلیلی، همراهی
ER با PR (P=0.000) و HER2/neu با p53 (P=0.041) از نظر آماری معنی دار بود. همچنین ارتباط مستقیمی بین بیان بیش از حد HER2/neu و درجه تومور مشاهده شد (P = 0.016)، اما بیان p53 رابطه معکوس و معنی داری با درگیری گره های لنفاوی و متاستاز دوردست نشان می داد (به ترتیب P=0.010 و P=0.023). بیان PR و درگیری گره های لنفاوی نیز به طور مستقیم با یکدیگر مرتبط بودند(P=0.038) . سایر روابط بین بیومارکرها و خصوصیات کلینیکوپاتولوژیک معنی دار نبودند.
در آنالیز بقا، اختلاف معناداری در بقای بیماران HER2/neu مثبت در مقایسه با موارد HER2/neu منفی و نیز بیماران p53  مثبت در مقایسه با موارد p53 منفی مشاهده نشد. این یافته ها در مورد ارتباط ER و PR با میزان بقا نیز تکرار شد.
به طور کلی مطالعه حاضر بیانگر نمای کلی ژن های پروگنوستیک سرطان پستان در منطقه شمال شرق کشور می باشد که اگرچه نتایج آن تاحد زیادی با الگوی غالب در سایر مطالعات متفاوت است، بخشی از آن با یافته های بدست آمده از دیگر شهرهای کشور مطابقت دارد. بااین حال تاکنون مطالعه مشابهی در این منطقه از کشور انجام نشده است، لذا مطالعه حاضر می تواند مبنایی برای مطالعات گسترده تر در منطقه با تاکید بر زیرگروه های جمعیتی خاص باشد.



کلیدواژگان:

 
 
Title:

Correlation of HER2/neu and p53 genes, ER and PR with survival in breast cancer patients



Abstract:

Background/Objectives: Breast cancer is one of the main causes of cancer fatality in women. Among iranian females, it is the most common cancer which tends to affect younger ones. Molecular biomarkers such as stroid receptors, HER2/neu and p53 are valuable in evaluation the clinical course, prognosis and treatment decisions. The correlation of mentioned factors with clinicopathological features and survival of breast cancer has been assessed in this study.
Materials and Methods: 339 women with a primary diagnosis of breast cancer from 2000 to 2006 were included. They were evaluated for tumor characteristics. The content of the steroid hormone receptors and expression of HER2/neu and p53 was also examined by immunohistochemistry assay. patients were followed up to March 2007.
Results: From patients arrived at this study, 46.6%, 43.8%, 51.7% and 36.1% were positive for ER, PR, HER2/neu and p53 respectively. ER considerably correlated with PR (P=0.000). There was a similar relation between HER2/neu and p53 (P=0.041).  
HER2/neu expression significantly related with grade (P=0.016). p53 had considerable reverse relation with axillary lymph node involvement and primary distant metastasis (P=0.010 and P=0.023 respectively). A significant association was found between PR and lymph node involvement (P=0.038). There was not another considerable relation between such biomarkers and clinicopathological features. Furthermore, survival analysis detected no correlation between molecular biomarkers and recurrence free survival.
Conclusion: This study present the pattern of prognostic biomarkers in breast cancer for the first time in north-east of Iran and suggest to conduct larger studies regarding other effective variables include demographic ones.



Keyword(s):