مشخصات

عنوان:

بررسی اثرات ضد قارچی عصاره های مختلف گیاهان دارویی مورد مصرف در طب سنتی (بادیان خطایی، مرزنجوش، انیسون، گشنیز و بالنگ)



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده گیاهان دارویی 

گروه پژوهشی: بیماری شناسی گیاهی

پژوهشگران: 
یزدانی داراب (مسئول طرح)
جمالی فر حسین (مسئول طرح)
شهنازی سحر (همکار طرح)
رضازاده شمس علی (همکار طرح)
امین غلام رضا (همکار طرح)
فاضلی محمدرضا (همکار طرح)

تاریخ خاتمه:  شهریور 1386

کارفرما: معاونت پژوهش و فناوری جهاددانشگاهی

خروجی طرح: 

چاپ مقاله در سومین همایش ملی گیاهان دارویی (دانشگاه شاهد) ارائه گزارش پایانی طرح به کارفرما


نوع: کاربردی

 
تلفن: 4702499-4702505-4702611-0261-66950447-021

نشانی سازمان مجری: تهران، خیابان انقلاب، خیابان قدس، بزرگمهر غربی، پلاک 97، ساختمان اصلی: کیلومتر 55 اتوبان تهران قزوین
 

چکیده:

استفاده از گیاهان دارویی به عنوان عوامل ضدقارچی تاریخچه طولانی دارد. بیماریهای قارچی پوست یکی از انواع بیماریهایی هستند که سابقه کاربرد گیاهان دارویی برای درمان آنها از دیر باز بین مردم ایران و دیگر کشورهای جهان رایج بوده است. برخی از قارچهای عامل بیماریهای پوستی عبارتند از: Epidermaphyton floccosum،Microsporum canis ،Trichophyton mentagrophytes  و سایر درماتوفیتها.
هدف از این بررسی، تعیین اثر ضد قارچی عصاره گیاهان بالنگ
(Citrus medica)، مرزنجوش (Origanum vulgare)، گشنیز (Coriandrun sativun)، انسیون (Pimpinella anisum)، بادیان خطایی(Illicium verum)  و تعیین حداقل غلظت مهارکنندگی رشد  MIC (Minimum inhibitory Concentration)و همچنین تعیین حداقل غلظت کشندگی MFC (Minimum Fungicidal Concentration) این عصاره ها بود.
ابتدا  گیاهان مورد نظر از بازار دارویی تهران خریداری شده و شناسایی گردیدند. سپس جهت بررسی خواص ضد قارچی آنها از بذر انیسون، گشنیز، بادیان خطایی، میوه بالنگ، برگ و سرشاخه مرزنجوش به روش ماسراسیون عصاره های متانلی، اتیل استاتی و -n هگزانی تهیه گردید. پس از خشک کردن عصاره ها، رقتهای مختلف از آنها تهیه شد و به روش  method Agar dilutionاز نظر رشد قارچها، مورد بررسی قرار گرفتند.
بررسی تاثیر عصاره های گیاهان دارویی مختلف روی قارچهای مورد مطالعه، نشان داد که مناسبترین حلال برای تهیه عصاره در تمامی گیاهان مورد بررسی، متانول بوده و از بین گیاهان فوق، دو گیاه انیسون و بادیان خطایی دارای بیشترین اثر ضدقارچی هستند.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

The use of medicinal plants as antifungal agents has a long history. Some of fungi causes skin diseases including Epidermaphyton floccosum ،Microsporum canis ،Trichophyton mentagrophytes and other dermathophytes.
The aim of this study was investigation antifungal activity of Citrus medica، Origanum vulgare، Coriandrun sativun، Pimpinella anisum، Illicium verum extracts and determination minimum inhibitory concentration (MIC) and Minimum Fungicidal Concentration (MFC) of these extracts.
These plants purchased from Tehran medicinal markets then identified. methanolic, ethyl acetate and n-hexane extracts prepared by maceration method from seeds of C. sativun، P. anisum and I. verum, fruits of C. medica and aerial parts of O. vulgare. The extracts were dried and different dilutions of them prepared and were submitted for fungal growth by agar dilution method. 
The study showed methanol was the most suitable solvent for extraction and among tested plants Pimpinella anisum and Illicium verum had maximum antifungal activities.



Keyword(s):