برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

مقایسه اثر GnRHA و GnRHa با دگزامتازون بر تعداد اووسیت به دست آمده در بیماران بالای 35 سال تحت درمان با روش IVF و میکرواینجکشن



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده علوم سلولی (رویان) 

گروه پژوهشی: ناباروری زنان

پژوهشگران: 
اشرفی مهناز (مسئول طرح)
زعفرانی فاطمه (همکار طرح)
باغستانی احمدرضا (همکار طرح)

تاریخ خاتمه:  زمستان 1383

کارفرما: 

خروجی طرح: 
 
تلفن: 23562000-021

نشانی سازمان مجری: تهران، بزرگراه رسالت، خیابان بنی هاشم شمالی، میدان بنی هاشم، خیابان حافظ شرقی، پژوهشگاه رویان
 

چکیده:

عنوان: مقایسه اثر GnRH آگونیست و GnRH آگونیست با دگزامتازون بر تعداد اووسیت به دست آمده در بیماران بالای 35 سال تحت درمان با روش IVF و میکرواینجکشن.
هدف: هدف از این مطالعه بررسی اثر دگزامتازون بر تعداد اووسیت بدست آمده در بیماران بالای 35 سال تحت درمان در سیکل های
IVF/ICSI که در سال 80-1379 به پژوهشکده رویان مراجعه نموده بودند می باشد.
مواد و روشها: در این کارآزمایی بالینی، 79 بیمار به روش دسترسی آسان (
simple convenience) از جمعیت بیماران  poor responder  بالای 35 سال که در سالهای 80-79 به پژوهشکده رویان مراجعه نموده بودند انتخاب شدند که 72 بیمار مطالعه را به اتمام رساندند. پس از تکمیل پرسشنامه بیماران یکی در میان به دو گروه A و B تقسیم شده و به شیوه سه سوکور (triple blind) توسط درمانگر، تحت درمان با دگزامتازون و پلاسبو قرار گرفتند. طریقه Blindness به این ترتیب بود که دگزامتازون و پلاسبو با اندازه، شکل و رنگ یکسان (قرص های سفید رنگ) در بسته بندی یکسان و با برچسب A و B از کارخانه دارو پخش خریداری شد (دوز هر قرص دگزامتازون 0.5mg می باشد) و درمانگر، بیمار و فرد آنالیز کننده از اسامی گروهها تا پایان آنالیز مضع نشدند.
در ابتدا آزمایشات
LH, FSH، استرادیول، آندروژن، پرولاکتین و تستهای تیروئیدی در روز سوم قاعدگی اندازه گیری شد. پروتکل long از روز 21 سیکل بیمار شروع شد. پس از 2 هفته از مصرف GnRHa با اندازه گیری هورمونهای استرادیول و LH و سونوگرافی، ساپرشن تخمدانها تعیین گردید. همزمان با شروع GnRHa (از روز 21 سیکل) به شیوه سه سوکور، به یک گروه روزانه 2 قرص دگزامتازون (1mg) و به گروه دیگر روزانه 2 عدد پلاسبو داده شد.
پس از اطمینان از حصول ساپرشن، استیمولیشن از روز دوم قاعدگی با روزی سه عدد آمپول
HMG شروع شد که به سونوگرافی های سریال بر حسب نیاز بیمار دوز دارو ادامه یافت.
پس از اینکه تعداد و سایز فولیکول ها به میزان مطلوب رسید (حداقل 3 فولیکول
18mm) میزان استرادیول سرم اندازه گیری شد و 10000HCG واحد عضلانی تزریق شد. در روز تزریق HCG نیز استرادیول سرم اندازه گیری شد. 38-36 ساعت پس از تزریق HCG تحت سونوگرافی ترانس و واژینال برداشت اووسیت (ovum pick up) انجام گرفت و 48 ساعت پس از برداشت اووسیت جنین های بارور شده به رحم منتقل شدند. در صورتی که ضخامت آندومتر کمتر از 8mm بود جنین ها منتقل نشده و فریز شدند.
تعداد اووسیتهای بدست آمده، تعداد جنین های بارور شده، تعداد جنین های منتقل شده، تعداد آمپول های
HMG مصرفی، غلظت استرادیول سرم در روز تزریق HCG و میزان حاملگی در دو گروه مورد ارزیابی قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل از روشهای آماری پارامتری نظیر student's t test و X2 استفاده شده است.
نتایج: در بررسی آماری، داده های مربوط به 72 بیمار مورد مطالعه قرار گرفت و اطلاعات به صورت (
Mean±SD) بیان شد. متوسط سن بیماران، طول مدت نازایی، غلظت LH, FSH، استرادیول، تستوسترون توتال و DHEA–SO4 روز سوم قاعدگی تفاوت معنی داری را در دو گروه مورد مطالعه نشان نداد. همچنین سطح استرادیول روز تزریق HCG، تعداد اووسیت های به دست آمده، درصد جنین های تشکیل شده، تعداد جنین های منتقل شده و میزان باروری تفاوت آماری معنی داری را نشان نداد. میانگین تعداد آمپولهای مصرفی در گروه تحت درمان با دگزامتازون در مقایسه با گروه پلاسبو کمتر بود که این نتیجه، تفاوت آماری معنی داری را نشان داد.
نتیجه گیری: از بررسی تحقیقات انجام گرفته این طور نتیجه گیری می شود که پاسخدهی کم تخمدان در این بیماران چون از ناحیه کاهش ذخیره تخمدانی آنها می باشد علیرغم موثر بودن تمام عوامل ذکر شده در مقاله بررسی فولیکولوژنز چون این توانایی عکس العمل کاهش یافته تغییر چندانی در پاسخدهی نداریم در نتیجه بهتر است این بیماران ابتدا به وسیله تستهای آزمایشگاهی و سونوگرافی تشخیص داده شده و پروتکهایی از جهت
COH در آنها انتخاب نمود که با هزینه و صرف وقت کمتری همراه باشد و در صورت عدم جواب، می توان سایر روشهای درمانی از جمله اهدا تخمک (oocyte donation) را پیشنهاد نمود.



کلیدواژگان:

 
 
Title:

Effect of dexamethazone on ovarian responsiveness In women aged > 35 years old undergoing IVF/ICSI



Abstract:

Introduction: Age has proved to be a reliable prognostic factor of  IVF outcome. On the other hand, many studies have reported the effect of dexamethazone on ovarian responsiveness through the suppression of the neuroreproductive system. The aim of this study was to determine the effect of dexamethazone on ovarian responsiveness in women aged >35 years old in IVF/ICSI.
Material and Methods: This triple–blind clinical trial research has been performed on 72 women aged >35 years in IVF/ICSI treatment. None of the patiens had endocrine disorders, Endometriosis or ovarian surgery. Serum FSH, LH, Estradiol, Testosterone, prolactin levels and thyroid tests were measured on cycle day 3. The patients were randomized to receive either 1mg dexamethazone daily (n=36) or placebo (n=36) during ovarian stimulation with standard long protocol (from day 21 of cycle to day of oocyte retrieval). Serum estradiol concentration on the day of HCG injection, number of ampoules of HMG administered, number of oocytes retrieved, fertilization rate, number of embryos transferred and pregnancy rate were compared in the two groups. Statistical analysis was performed with use of the Student's t-test and the X2 p<0.05 was defined as statistical signigicance.
Results: The mean age of patients, duration of infertility, serum FSH and estradiol levels on cycle day 3, estradiol level on day of HCG injection, number of oocyte retrieved, Fertilization rate, number of embryos transferred and pregnancy rate did not differ between the two group. There was a statistically significant difference in the number of ampoules of HMG between the placebo and dexamethazone treated groups (41.65±18.34 versus 30.6±13.39 respectively: p<0.05).
Conclusion: Dexamethazone in women aged >35 years old appears to have no beneficial effect on ovarian responsiveness or clinical pregnancy rate, but reduces the number of ampules of HMG required.



Keyword(s):