برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

مطالعه «هیستولوژیک» اثرات عسل خالص در روند ترمیم زخم باز در موش صحرایی



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  واحد علوم پزشکی ایران 

گروه پژوهشی: فیزیوتراپی

پژوهشگران: 
فقیهی ابوالفضل (همکار طرح)
بیات محمد (همکار طرح)

تاریخ خاتمه:  مهر 1375

کارفرما: دانشگاه علوم پزشکی ایران

خروجی طرح: 

از نتایج آن، دو مقاله تحت عنوان «بررسی اثر عسل بر التیام زخم باز پوستی در موش صحرایی آزمایشگاهی» و «مطالعه هیستومور فورمتری اثرات کاربرد موضعی عسل بر ماست سل های زخم باز پوست موش صحرایی» تهیه و در «سومین کنگره علوم تشریحی ایران» -اسفند ماه 1375 ارائه شده است.


نوع: کاربردی

 
تلفن: 88664539-021

نشانی سازمان مجری: تهران، میدان ونک، خیابان شهید حقانی، نبش خیابان گاندی، شماره 94، صندوق پستی: 447-16315
 

چکیده:

در این تحقیق اثرات کاربرد موضعی یک بار عسل نجوشیده در روز بر التیام زخم باز پوست موش صحرایی نر از دیدگاه های بافت شناسی و قدرت کشش بررسی شد. به این منظور تحت بی هوشی عمومی و با رعایت شرایط استریل یک زخم با ضخامت 3cm در پشت گردن هر موش صحرایی ایجاد شد. روز جراحی روز صفر در نظر گرفته شد. از روز صفر تا موعدهای معین روزانه یک بار سطح زخم های گروه تجربی با عسل تجارتی نجوشیده پوشیده می شد. گروه شاهد هیچ درمانی دریافت نمی کرد. برای انجام مطالعات بافت شناسی در روزهای چهارم و هفتم و چهاردهم تعدادی از موش های صحرایی با استنشاق در فضاهای بسته کشته شدند و نمونه های بافتی از بافت زخم و پوست سالم مجاور تهیه شد و مراحل بافت شناسی عمومی بر روی آن ها انجام شد و با رنگ های «هماتوکسیلین، ائوزین، تری کروم ماسون و تولوئیدین بلو» رنگ شدند و سلول های «فیبروبلاست و ماکروفاژ و نوتروفیل و ماست سل و اندوتلیوم مویرگی و سلول های اندوتلیال عروق» شمارش شدند و ضخامت بافت زخم و «اپیدرم» جدید محاسبه شد و مطالعه توصیفی انجام شد و داده ها با «Mann Whitey U Test» تجزیه و تحلیل آماری شدند.
برای انجام مطالعات قدرت کشش، تعدادی از موش های صحرایی با استنشاق اتر در فضاهای بسته کشته، زخم و پوست سالم مجاور تهیه می شد و مورد آزمایش قدرت کشش قرار می گرفتند و سرعت دستگاه mm/min15 و داده ها با «Student Test» تجزیه و تحلیل آماری می شدند.
مشاهدات شمارش سلولی و اندازه گیری نشان داد که در اکثر متغیرها نتایج گروه تجربی بهتر بود و اختلاف تعداد فیبروبلاست ها در روزهای چهارم و هفتم نسبت ضخامت بافت زخم به پوست سالم مجاور در روز هفتم از نظر آماری معنی دار بود و میانگین قدرت کشش در گروه تجربی در دو روز مورد بررسی بیش تر بود.
با ملاحظه یافته های تحقیق حاضر نتیجه گرفته می شود که کاربرد موضعی یک بار عسل نجوشیده در روز بر زخم باز پوست موجب تسریع روند التیام می شود.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):