مشخصات

عنوان:

بررسی تاثیر سیستئامین، بتامر کاپتواتانول و گلوتاتیون بر بلوغ آزمایشگاهی تخمک های نارس موش و تکوین جنینی



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده علوم سلولی (رویان) 

گروه پژوهشی: علوم پایه پزشکی - جنین شناسی

پژوهشگران: 
ایمانی حسین (همکار طرح)

تاریخ خاتمه:  مهر 1384

کارفرما: داخلی

خروجی طرح: 

ارائه و چاپ چند مقاله در مجامع علمی و مجلات داخلی و خارجی


نوع: کاربردی

 
تلفن: 23562000-021

نشانی سازمان مجری: تهران، بزرگراه رسالت، خیابان بنی هاشم شمالی، میدان بنی هاشم، خیابان حافظ شرقی، پژوهشگاه رویان
 

چکیده:

هدف: مطالعه تاثیر سیستئامین، بتاکاپتواتانول و گلوتاتیون بر از سرگیری میوز، بلوغ آزمایشگاهی تخمک های نارس موش و تکوین جنین های حاصله است.

هدف: مطالعه تاثیر سیستئامین، بتاکاپتواتانول و گلوتاتیون بر از سرگیری میوز، بلوغ آزمایشگاهی تخمک های نارس موش و تکوین جنین های حاصله است.
مواد و روش ها: تخمک های نارس از موش های سوری نژاد
NMRI (6-4 هفته ای) در شرایط استریل جدا شدند. تخمک های حاصل در 6 گروه آزمایشی و گروه کنترل به طور تصادفی تقسیم بندی شدند. تخمک های گروه کنترل در محیط MEMa حاوی 5 FCS درصد، 7.5 hCG، 100 rhFSH، گروه یک در محیط MEMa حاوی FCS 5 درصد، 7.5 hCG، 100 rhFSH و 5 میلی مولار BSO، گروه دو در محیط MEMa حاوی FCS 5 درصد، 7.5 hCG، rhFSH 100 و 100 میکرومولار سیستئامین و گروه سه در محیط MEMa حاوی5 FCS درصد، 7.5 hCG، rhFSH 100، 100 میکرومولار سیستئامین 5 میلی مولار BSO، گروه چهار در محیط MEMa حاوی FCS 5 درصد، 7.5 hCG، 100 rhFSH و 100 میکرومولار بتاکاپتواتانول، گروه پنج در محیط MEMa حاوی 5 FCS درصد، 7.5 hCG، 100 rhFSH، 100 میکرومولار بتامرکاپتواتانول و 5 میلی مولار BSO و تخمک های گروه شش در محیط MEMa حاوی FCS 5 درصد، 7.5 hCG، 100 rhFSH و 1 میلی مولار گلوتاتیون قرار داده شدند. تخمک ها جهت بلوغ به مدت 24 ساعت داخل انکوباتور 37درجه سانتیگراد با 5 CO2 درصد قرار گرفتند. تخمک های بالغ شده ((Metaphase;MII در کنار اسپرم موش های نر همان نژاد قرار گرفتند. لقاح و تکوین جنین ها در محیط T6 انجام شد. یافته ها:میزان از سرگیری میوز در گروه کنترل و گروه های آزمایش یک، دو، سه، چهار، پنج و شش به ترتیب 78.5 درصد، 16.74 درصد، 96 درصد، 84.9 درصد، 85.4 درصد، 86.9 درصد و 86درصد بود که در گروه آزمایشی دو میزان از سرگیری میوز نسبت به گروه کنترل افزایش چشمگیری داشت (p=0.01). میزان بلوغ آزمایشگاهی گروه کنترل و گروه های آزمایشی به ترتیب 60 درصد، 52 درصد، 81.8 درصد، 58.4 درصد، 70 درصد، 36.3 درصد و 79 درصد بود. در گروه دو، گروه چهار و گروه شش میزان بلوغ نسبت به گروه کنترل تفاوت معنی داری را نشان می دهد (P=0.01) و در گروه های که با BSO تیمار شده بودند میزان بلوغ کاهش یافت. تنها در گروه چهارم جنین ها به مرحله بلاستوسیست رسیدند و در گروه های تیمار شده با BSO تعداد معدودی از جنین ها به مرحله مورولا رسیدند.

نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان می دهد که سیستئامین از سرگیری میوز و بلوغ آزمایشگاهی تخمک های نارس موش را افزایش می دهد. همچنین بر تکوین جنین تاثیر دارد. بتامرکاپتواتانول بلوغ آزمایشگاهی را افزایش داده و تکوین جنین را بهبود می بخشد. گلوتاتیون بلوغ را افزایش داده و برتکوین جنین تاثیر چندانی ندارد. BSO بلوغ آزمایشگاهی و تکوین جنین را کاهش می دهد. به نظر می رسد که بتامرکاپتواتانول و سیستئامین از طریق افزایش سنتز گلوتاتیون و در نتیجه کاهش ROS این تاثیرات مثبت را اعمال می کنند. از طرفی BSO مانع سنتز گلوتاتیون توسط این مواد شده و باعث تاثیرات منفی بر بلوغ و تکوین جنین می شوند.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان می دهد که سیستئامین از سرگیری میوز و بلوغ آزمایشگاهی تخمک های نارس موش را افزایش می دهد. همچنین بر تکوین جنین تاثیر دارد. بتامرکاپتواتانول بلوغ آزمایشگاهی را افزایش داده و تکوین جنین را بهبود می بخشد. گلوتاتیون بلوغ را افزایش داده و برتکوین جنین تاثیر چندانی ندارد. BSO بلوغ آزمایشگاهی و تکوین جنین را کاهش می دهد. به نظر می رسد که بتامرکاپتواتانول و سیستئامین از طریق افزایش سنتز گلوتاتیون و در نتیجه کاهش ROS این تاثیرات مثبت را اعمال می کنند. از طرفی BSO مانع سنتز گلوتاتیون توسط این مواد شده و باعث تاثیرات منفی بر بلوغ و تکوین جنین می شوند.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):