برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

مقایسه تاثیر روش های مختلف انجماد شیشه ای بر تکوین جنین های دو سلولی موش



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده علوم سلولی (رویان) 

گروه پژوهشی: علوم پایه پزشکی- جنین شناسی

پژوهشگران: 
تاریخ خاتمه:  بهمن 1383

کارفرما: داخلی

خروجی طرح: 

گزارش نهایی طرح در پژوهشکده قابل بهره برداری است.


نوع: کاربردی

 
تلفن: 23562000-021

نشانی سازمان مجری: تهران، بزرگراه رسالت، خیابان بنی هاشم شمالی، میدان بنی هاشم، خیابان حافظ شرقی، پژوهشگاه رویان
 

چکیده:

از آن جا که مشخص شده انجماد شیشه ای مزایایی نسبت به انجماد آهسته دارد، هدف از این پژوهش مقایسه آثار سه روش مختلف انجماد شیشه ای [Closed Pulled Straw (CPS), Open Pulled Straw (OPS), Conventional (C)] بر میزان بقاء مورفولوژیکی جنین های دو سلولی موش و تکوین آن ها به بلاستوسیست های از زونا خارج شده (Hatched) است.
ابتدا به موش های ماده نژاد
7.5 NMRI واحد PMSG (Pregnant Mares Serum Gonadotropin) و 48 ساعت بعد 7.5 واحد HCG (Human Chorionic Gonadotropin) تزریق شد. پس از جفت گیری با موش نر از همان نژاد، جنین های دو سلولی 48 تا 50 ساعت پس از تزریق HCG از ویداکت موش ها خارج شد. جنین های دو سلولی به چهار گروه کنترل،C ,OPS و CPS تقسیم شدند. در گروه های انجمادی جنین ها ابتدا با اتیلن گلیکول 1.5 مولار و سپس 5.5 مولار تیمار شدند. سپس توسط 5.5 مولار و 1 مول سوکروز با سه روش مختلف در نی ها کشیده و منجمد شدند.
پس از ذوب سریع در درمای اطاق، جنین ها در غلظت های مختلف سوکروز (0.5، 0.25 و 125 مولار) به صورت مرحله به مرحله آبدهی شدند و جنین های زنده حاصل از هر روش از روی شکل ظاهریشان جدا شدند. توانایی جنین های زنده برای ادامه تکوین بر اساس کشت
in vitro آن ها مشخص و با گروه کنترل مقایسه شد. تعدادی از جنین هایی که به مرحله بلاستوسیست رسیده بودند در هر گروه به صورت تصادفی انتخاب و توسط پروپدیم یدید و بیس بنزامید رنگ آمیزی شدند. مرگ سلولی با استفاده از روش Terminal deoxynucleotidyltransferase(tdt)-mediated dutp-dioxygenin Nick End Labeling (TUNEL) در تعدادی از بلاستوسیست های هر گروه مشخص شد.
نتایج نشان داد که میزان بقاء جنین ها به طور معنی دار
ی در CPS (%76) بیشتر از (P<0.01 و OPS %62 و P<0.05 و C (%66 است. میزان بلاستوسیست های hatched در C (%58) و OPS (%55) و CPS (%64) اختلاف معنی داری نداشت. اما به طور معنی داری کمتر از کنترل (%72) در گروه های C (P<0.05) و OPS (P<0.01) بود.
رنگ آمیزی افتراقی نشان داد که میانگین سلول ها (5.7 - 0.78) ICM (Inner Cell Mass) و تروفواکتودرم (2.5 - 31.8) و کل سلول ها (3 - 37.5) در گروه C به طور معنی داری (P<0.01) کمتر از کنترل است، به ترتیب (0.75 - 9.8)، (2.8 - 44.4) و (3 - 54.2) اما در گروه OPS تنها میانگین سلول های (6.7 - 0.84) ICM به طور معنی داری (P<0.05) کمتر از کنترل است. در گروه CPS میانگین تعداد سلول ها در ICM، تروفواکتودرم و کل سلول ها اختلاف معنی داری با کنترل نداشت. رنگ آمیزی تانل اختلاف معنی داری در درصد وقوع نکروز و آپوپتوزیس بین گروه های کنترل و انجماد شیشه ای نشان نداد.
این مطالعات نشان داد که میزان بقاء جنین های دو سلولی پس از انجماد شیشه ای به روش CPS بیشتر از C و OPS است همچنین کمیت و کیفیت بلاستوسیست ها در گروه انجماد شیشه ای به روش CPS مشابه کنترل است.
نتایج به دست آمده حاکی از آن است که روش CPS روشی آسان، سریع و مطمئن برای انجماد جنین های دو سلولی موش است.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):