برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

جنبه ‌های روانی اجتماعی ناباروری در ایران



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده فنآوریهای نوین علوم پزشکی ابن سینا 

گروه پژوهشی: علوم بهداشتی

پژوهشگران: 
کرمی نوری رضا (مسئول طرح)

تاریخ خاتمه:  دی‌ 1383

کارفرما: معاونت پژوهش و فناوری جهاددانشگاهی

خروجی طرح: 

استخراج و چاپ خلاصه مقاله در مجله داخلی


نوع: کاربردی

 
تلفن: 22432020-021

نشانی سازمان مجری: تهران، بزرگراه شهید چمران، اوین، دانشگاه شهید بهشتی، انتهای بلوار داخل دانشگاه
 

چکیده:

برای مطالعه و شناخت جنبه های روانی- اجتماعی ناباروری، جمعیت نابارور ایرانی در شهرهای اصفهان، تبریز، شیراز و مشهد مجموعا 1319 نابارور (631 مرد و 688 زن) که به مراکز درمانی ناباروری مراجعه می کردند بررسی شدند. برای این منظور با اقتباس از پرسشنامه ساندبی (1995 و 1667)، پرسش نامه ای شامل جنبه های مختلف زیر تهیه شد: سن، قد، وزن، محل سکونت، تحصیلات، سطح درآمد، شغل، مدت ازدواج رضایت از ازدواج، نوع ازدواج، وضعیت رابطه جنسی، وضعیت رابطه عاطفی با همسر و خانواده، مدت زمان کوشش برای باروری و اقدامات درمانی، مراجعات به پزشکان و مراکز درمانی، آزمایش ها و استفاده از داروهای درمانی، روش های ART، مخارج و هزینه های انجام شده برای درمان، نوع و علت ناباروری، مشارکت اجتماعی و نحوه استفاده از اوقات فراغت نوع نگرش نسبت به فرزندخواندگی و نگرش اخلاقی و اجتماعی در رابطه با استفاده از اسپرم، تخمک و جنین افراد دیگر.
این پرسش نامه پس از مطالعه مقدماتی و اجرای آن بر روی یک نمونه کوچکتر و بررسی روایی آن از نظر کارشناسان و رفع ابهامات در پرسش ها و شیوه اجرا، بر روی نمونه اصلی به مرحله اجرا درآمد. نتایج این مطالعه نشان داد که جمعیت نابارور ایرانی (در شهرهای 5گانه) جمعیتی نسبتا جوان هستند و غالبا دارای تحصیلات زیر دیپلم و دیپلم هستند (زنان از مردان تحصیلات کمتری دارند). مردان نابارور عمدتا دارای مشاغل کارمندی و آ
زاد و زنان نابارور عمدتا خانه دار و بدون درآمد هستند. مردان از نظر سطح درآمد اکثرا در سطح متوسط پایین جامعه (کمتر از 150 هزار تومان درماه) قرار دارند. متوسط هزینه درمان های انجام شده برای ناباروران بالغ بر یک میلیون تومان است. میانگین مدت ازدواج 8 سال و میانگین مدت زمان کوشش برای باروری 5/4 سال و میانگین شروع برای اقدامات درمانی 4 سال است. اکثر موارد (65 درصد) نوع ناباروری از نوع ناباروری اولیه و در نسبت کمتری (27 درصد) از نوع ناباروری ثانویه است. علت ناباروری زنانه بیشتر از علت ناباروری مردانه گزارش شد
(34 درصد در مقابل 23 درصد) و در مواردی نیز علت ناباروری هر دوی مرد و زن (14 درصد) و نامشخص (34 درصد) بود. بیشتر مراجعه ناباروران به پزشکان متخصص زنان و زایمان و در مرتبه بعد و با اختلاف بیشتری به پزشکان متخصص اورولوژی است. ناباروران آزمایش های متعدد و متنوعی را برای درمان ناباروری خود انجام داده اند که در این میان زنان بیش از مردان متحمل این آزمایش ها شده اند. یافته های این پژوهش نشان می دهد که جمعیت نابارور ایرانی در شهرهای 5 گانه از نظر رضایت از ازدواج، رابطه جنسی و روابط عاطفی با همسر و خانواده در وضعیت مناسبی قرار دارند. از طرفی دیگر یافته ها نشان می دهند که بیماران نابارور برخورد و سازگاری مناسبی با مشکل ناباروری خود ندارند. نوع نگرش ناباروران و خانواده آنان به موضوع فرزندخواندگی، نگرش منفی است، این نگرش منفی در مردان بیش از زنان مشاهده شد. همچنین نگرش ناباروران نسبت به روش های درمانی
ART، نگرش منفی است و در برخی موارد این نگرش منفی در مردان بیش از زنان مشاهده شد.
از مجموع این یافته ها چنین نتیجه گیری شد که همراه با جنبه های فیزیولوژیک و درمان پزشکی ناباروری می باید به جنبه های روانی-اجتماعی ناباروری نیز توجه ویژه مبذول کرد تا مشکل ناباروری به طور همه جانبه مورد بررسی و مطالعه قرار گیرد. یافته های این پژوهش می تواند در مطالعات مختلف پزشکی، روان شناسی مورد استفاده قرار گیرد.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):