برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

بررسی وضعیت استیگما در میان زنان و مردان نابارور



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده فنآوریهای نوین علوم پزشکی ابن سینا 

گروه پژوهشی: پزشکی

پژوهشگران: 
تاریخ خاتمه:  مهر 1384

کارفرما: داخلی

خروجی طرح: 

گزارش نهایی طرح، تحویل کارفرما گردید.


نوع: کاربردی

 
تلفن: 22432020-021

نشانی سازمان مجری: تهران، بزرگراه شهید چمران، اوین، دانشگاه شهید بهشتی، انتهای بلوار داخل دانشگاه
 

چکیده:

جنبه های روانی اجتماعی نقص و یا اختلال فیزیکی ممکن است که مشکلات بیشتر از خود نقص و یا اختلال برای افراد ایجاد کند. افراد نابارور از پیش داوری ها و نظر منفی اطرافیان خودشان در موقعیت های مختلف رنج می برند. تمام عوامل مربوط به این رنج می تواند در شرایط استیگما که افراد نابارور با آن روبه رو هستند، مطالعه قرار شود. در کنار این موقعیت های روانی- اجتماعی آسیب زا، فرصت هایی وجود دارند که افراد نابارور می توانند برای سازگاری های بیشتر با زندگی اجتماعی شان بهره مند شوند. حدود 268 آزمودنی بارور و نابارور در این مطالعه شرکت جستند که از دو ناحیه ایران بودند. توسط مصاحبه های متعدد در یک مطالعه مقدماتی، سبک های تعامل اجتماعی و تمام ساختارهای ذهنی منفی و مثبت مربوط به زندگی اجتماعی افراد نابارور، شناسایی شدند. با استفاده از ابزار مناسب (فهرست ساختارهای ذهنی) و تحلیل عوامل نتایج، عوامل و عناصر مهم مربوط به جنبه های اجتماعی ناباروری کشف شدند. همچنین نتایج تحلیل آماری شامل آزمون معناداری t، تحلیل عوامل و رگرسیون نشان داد که مقایسه اجتماعی به عنوان یکی از منابع تکوین خود دارای نقش اساسی در پیش بینی سازگاری های روانی اجتماعی افراد نابارور دارد. نتایج دلالت هایی را برای موقعیت های بالینی به ویژه گروه درمانی جهت افراد نابارور نشان داد. در پژوهش حاضر، بیمارنگری در رابطه با ناباروران از بعد روانشناختی تا حدی نابجا تلقی شد و تفاوت معناداری در میزان افسردگی، عزت نفس و رضامندی زناشویی در مقایسه با جمعیت بارور مشاهده شد. اما از طریق خود مشاهده گری، تغییر افسردگی به عنوان یکی از تغییرهای سازگاری روانی- اجتماعی پیش بینی شده که می توان با مداخلات درمانی شناختی در جهت بهبود نگرش آنان به خود و جامعه استفاده نمود. با توجه به گستره انجام طرح (دو شهر)، لازم است نتایج این طرح در مقیاس بزرگتر ارزیابی گردد و نتایج حاصل به عنوان الگویی در درمان و اصلاح نگرش ناباروران نسبت به پدیده ناباروری خویش و اصلاح دیدگاه باروران نسبت به ناباروران در جلسات هم اندیشی گروهی جهت تعدیل و تنظیم کارکرد خود به کار گرفته شود.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):