برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

بررسی احکام فقهی و آثار حقوقی تکنیک های باروری کمکی در تولیدمثل انسانی



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده فنآوریهای نوین علوم پزشکی ابن سینا 

گروه پژوهشی: پزشکی- فقهی

پژوهشگران: 
آخوندی محمدمهدی (همکار طرح)
مرقاتی - (همکار طرح)

تاریخ خاتمه:  اسفند 1383

کارفرما: 

خروجی طرح: 

1- زمینه سازی شکل گیری مبانی فقهی و حقوقی


نوع: کاربردی

 
تلفن: 22432020-021

نشانی سازمان مجری: تهران، بزرگراه شهید چمران، اوین، دانشگاه شهید بهشتی، انتهای بلوار داخل دانشگاه
 

چکیده:

از اواسط نیمه دوم قرن بیستم، شاهد پیشرفت های متعدد و چشمگیری در زمینه پزشکی تولیدمثل بوده ایم. از مهم ترین و بحث انگیزترین این موارد می توان به تولد اولین کودک حاصل از لقاح خارج رحمی (IVF) در سال 1978 اشاره نمود. از آن تاریخ تا کنون IVF یکی از روش های قابل قبول و رایج درمان ناباروری است که گسترش ابعاد درمانی با استفاده از تکنیک به عنوان روش های کمک باروری (ART) نامیده شده است. همزمان با رشد و توسعه و تحول در فناوری ART، ابعاد متنوع اخلاقی، حقوق، فلسفی، باورهای دینی، اجتماعی و سیاسی استفاده از روش های متنوع این فناوری نیز بحث انگیز شده که پاسخ به آنها نیازمند تاملات جدی، دقیق و همه جانبه است. تاکنون کمتر موردی در پزشکی و درمان پیش آمده که این گونه با مباحث و سوال های اجتماعی، اخلاق، شرعی و قانونی مواجه شده باشد. کشورهای مختلف هر یک بر اساس پرسش هایی که برای آنها مطرح شده است، در برخورد با واقعیت های مزبور، در تدوین دستورالعمل ها، قوانین و مقررات اقدام نموده اند. از استفاده از برخی از دستاوردهای فناوری ART در ایران، در حدود پانزده سال می گذرد و شروع و به کارگیری این مجموعه روش ها موجب بروز نگرانی ها و پرسش های متعددی شده است. گسترش روزافزون استفاده از این فناوری در کشور نیازمند بررسی جامع نگرانه همه ابعاد موضوع از سوی پیشوایان دینی از یک سو و حقوقدانان و جامعه شناسان، روان شناسان و ... از طرف دیگر و رفع چالش های حقوقی و باورهای مذهبی و اجتماعی جامعه اقدام شود. در این پژوهش، پس از تبیین موضوع تولیدمثل کمکی و روش های متعدد درمان ناباروری (ART) مبانی احکام تکلیف ART اعم از نسب، توارث، حضانت، نفقه، عده و محرمیت بررسی شده است. جمع بندی آراء و فتاوی فقها و حقوقدانان نشانه اختلاف فاحش در دیدگاه ها در به کارگیری روش های تولیدمثل انسانی است. با توجه به گسترش حیطه درمان ناباروری به استفاده از گامت و جنین اهدایی، چاره ای جز تنظیم یک رژیم حقوقی شایسته و جامع در این موارد به نظر نمی رسد و بدین سبب این طرح توانسته است زمینه شکل گیری مبانی فقهی و حقوقی در این ارتباط را فراهم آورد.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):