برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

شیوه رسم هندسی در معماری ایران دوران اسلامی



گروه تخصصی:  هنر و معماری

سازمان مجری:  واحد شهید بهشتی 

گروه پژوهشی: معماری

پژوهشگران: 
مولوی بهزاد (مسئول طرح)

تاریخ خاتمه:  مهر 1373

کارفرما: معاونت پژوهشی جهاددانشگاهی

خروجی طرح: 

از نتایج این تحقیق مقاله ای تهیه و برای چاپ در مجله «آبادی» به «وزارت مسکن و شهرسازی» ارسال شده است.


نوع: کاربردی

 
تلفن: 22431934-22431939-021

نشانی سازمان مجری: تهران، اوین، دانشگاه شهید بهشتی، صندوق پستی: 371-19835
 

چکیده:

هدف این بررسی پرداختن به امر اندازه گیری در معماری است که با طرح نمونه های موجود از معماری دوران اسلامی و تحلیل هندسی آن ها، شیوه های مهندسی گذشته را نمایش داده است. همچنین تمامی نمونه های انتخاب شده از ایران دوران اسلامی و عموما دوران صفویه تا قاجاریه بوده است. علت انتخاب آثار این دوران بیش تر به این دلیل است که آثار این دوران نمونه تکامل یافته استفاده از ابزار فوق الذکر بوده است.
بخشی از نتایج این بررسی عبارتند از:
1- اوج استفاده از دایره در دوران اسلامی که در عموم کارهای طراحی و تزئیناتی به گونه ای با شکوه جلوه کرده است.
2- گرایش به ریاضیات و نمادنگری بر خلاف آنچه مستشرقان گفته اند تنها حاصل محدودیت های فقهی در زمینه نمایش طبیعت انسانی و کائنات نیست بلکه با توجه به مفاهیم ذهنی و مجردی است که به گونه ای عالی می تواند عالم ماورا را نمایش دهد، به همین دلیل علومی چون نجوم و جغرافیا که بیش از سایر علوم به تحلیل جهان می پردازد به نمادنگری مقدس و تصاویر روحانی جهان و سلسله مراتب آن و در نهایت به اندازه گیری های دقیق ریاضی و مختصات جغرافیایی می رسد.
3- هنرها به ویژه معماری بیش ترین تاثیرات را از تحقیقات ریاضی، هندسی، حساب و مثلثات پذیرفتند تا آن حد که امروزه می توان گفت هنر اسلامی قبل از هر چیز، هنری منطقی و ریاضی است.
4- استفاده از دستگاه های تناسبات برای طرح و پیاده کردن نقشه ها در دوران اسلامی بسیار گسترش یافت. نقوش تزئینی بر روی کاشی و آجر و نیز پارچه و فرش با استفاده از همین شیوه ها طراحی می شده است.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):