مشخصات

عنوان:

ترمیم تاندونیت تجربی تاندون خم کننده سطحی بندهای انگشت اسب با استفاده از پیوند سلول های بنیادی مزانشیمی خودی در اسب



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده علوم سلولی (رویان) 

گروه پژوهشی: سلول های بنیادی

پژوهشگران: 
تاریخ خاتمه:  اسفند 1386

کارفرما: داخلی

خروجی طرح: 

ارائه پایان نامه دکترا و 1 مقاله ISI


نوع: بنیادی کاربردی

 
تلفن: 23562000-021

نشانی سازمان مجری: تهران، بزرگراه رسالت، خیابان بنی هاشم شمالی، میدان بنی هاشم، خیابان حافظ شرقی، پژوهشگاه رویان
 

چکیده:

تعداد 5 راس اسب به ظاهر سالم از نژاد دوخون با میانگین سنی 4.3 سال (2-6 سال) و میانگین وزنی 368.5 کیلوگرم (400-350) مورد استفاده قرار گرفتند. از استخوان های ناحیه جناغ سینه اسبان مورد مطالعه، مغز استخوان اخذ شده و سلول های بنیادی مزانشیمی آن ها در آزمایشگاه جداسازی و کشت شد. در هر یک از اسب ها تحت هدایت اولتراسونوگرافی در مرکز تاندون های خم کننده سطحی بندهای انگشت هر دو اندام قدامی با تزریق 2000 واحد کلاژناز، تاندونیت تجربی ایجاد گردید. دو هفته بعد در یک اندام 15´106 سلول بنیادی مزانشیمی به همراه پلاسمای حیوان تزریق شد و در اندام دیگر فقط پلاسمای خودی به عنوان گروه شاهد تزریق گردید. پس از تزریق کلاژناز، اسب ها مورد بررسی بالینی اولتراسونوگرافی قرار گرفتند. ارزیابی بالینی شامل بررسی میزان گرمی ناحیه، پاسخ به لمس، حضور تورم در ناحیه و درجه لنگش بود. قبل از تزریق و سپس هفته ای یک بار تا روز 60 بعد از تزریق از تاندون های خم کننده سطحی بندهای انگشت از 4 سانتی متر زیر استخوان فرعی کارپ تا 24 سانتی متر زیر آن به فواصل هر 2 سانتی متر، تصاویر اولتراسونوگرافی تهیه شد. با استفاده از نرم افزار آنالیز تصاویر دیجیتالی، مساحت مقطع عرضی، ضخامت، پهنا، درصد ضایعه ایجاد شده، درجه اکوژنیسیته و درجه هم جهت بودن فیبرها در ناحیه دارای حداکثر شدت جراحت در تصاویر اولتراسونوگرافی تهیه شده مورد ارزیابی قرار گرفتند. طول جراحت ایجاد شده و نیز با توجه به آن، مجموع درصد ضایعه ایجاد شده، مجموع درجه هم جهت بودن فیبرها و مجموع میزان اکوژنیسیته تاندون نیز محاسبه گردید. در روز 60 پس از تزریق، حیوانات معدوم شده و نمونه های تاندونی جهت ارزیابی هیستوپاتولوژی و اندازه گیری میزان هیدروکسی پرولین اخذ گردید.
نتایج حاصل از ارزیابی های بالینی و اولتراسونوگرافی نشان داد که هیچ گونه اختلاف قابل ملاحظه ای بین دو گروه درمان و شاهد دیده نشد. از نظر پاتولوژی تعداد فیبروبلاست ها و عروق خونی در گروه درمان کمتر از گروه شاهد بود و مجموع میانگین همسانی و یکنواخت بودن ضخامت، آرایش و نظم و هم جهت بودن دسته جات رشته های کلاژن در گروه درمان بهتر از گروه شاهد بود. اندازه گیری میزان هیدروکسی پرولین به عنوان اسید آمینه اختصاصی کلاژن نشان داد که سنتز و تجمع آن در گروه درمان به صورت معنی داری بیشتر از گروه شاهد بود. با توجه به نتایج حاصل از این بررسی، مشخص شد که استفاده از سلول های بنیادی مزانشیمی در مراحل حاد و تحت حاد باعث کیفیت بافت التیامی در جراحات تاندون خم کننده سطحی بندهای انگشت گردید.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):