مشخصات

عنوان: بررسی اثرات لیتیوم بر سلول های بنیادی مغز استخوان

گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده علوم سلولی (رویان) 

گروه پژوهشی: سلول های بنیادی

پژوهشگران: 
تاریخ خاتمه:  بهمن 1386

کارفرما: داخلی

خروجی طرح: 

ارائه پایان نامه کارشناسی ارشد و 1 مقاله ISI


نوع: بنیادی

 
تلفن: 23562000-021

نشانی سازمان مجری: تهران، بزرگراه رسالت، خیابان بنی هاشم شمالی، میدان بنی هاشم، خیابان حافظ شرقی، پژوهشگاه رویان
 

چکیده:

سلول های بنیادی مزانشیمی، سلول هایی پرتوان هستند که پتانسیل تمایز به دودمان های مزودرمی از قبیل استخوان، چربی، تاندون و غضروف را دارند. این سلول ها تاکنون از بافت های مختلف جداسازی شدند ولی منبع اصلی آن ها مغز استخوان است و هم اکنون یکی از کاندیداهای مناسب برای ژن درمانی، سلول درمانی و مهندسی بافتی محسوب می شوند. از مشکلات اصلی استفاده از این سلول ها برای اهداف فوق، کاهش پتانسیل تکثیری و تمایزی و افرایش آپوپتوزیس در شرایط in vitro و بعد از پیوند است. مسیر سیگنال دهی Wnt از مسیرهای مهم در کنترل تکثیر، تمایز، قطبیت و آپوپتوزیس در تمام سلول های جانوری است. مطالعات نشان داده است که لیتیوم با مهار مولکول کلیدی GSK-3b در این مسیر، می تواند عملکرد این مسیر سیگنال دهی را تقلید کند. لذا در مطالعه حاضر به بررسی اثرات لیتیوم بر تکثیر، آپوپتوریس و تمایز سلول های بنیادی مزانشیمی پرداخته شد. سلول های بنیادی مزانشیمی از مغز استخوان رت استخراج و تحت تاثیر غلظت های مختلف لیتیوم کلراید کشت شدند. تکثیر این سلول ها در غلظت های مختلف لیتیوم با استفاده از سنجش کلونی، دو برابر شدن جمعیت سلولی و منحنی رشد مورد ارزیابی قرار گرفت. با استفاده از رنگ سنجی و فلوسایتومتری، میزان زیستایی و بقا این سلول ها در پاساژ سوم، تحت تاثیر غلظت های مختلف لیتیوم کلراید بررسی شد. سلول هایی که تا پاساژ دوم تحت تاثیر غلظت های 2، 5 و 10 میلی مولار لیتیوم کشت شده بودند، برای بررسی آپوپتوزیس انتخاب شدند. آپوپتوزیس در این سلول ها با استفاده از TNF-a و حذف سرم القاء شد. همزمان با القا آپوپتوزیس، تیمار سلولی با غلظت های فوق صورت گرفت. پیشرفت و وقوع آپوپتوزیس بعد از24، 48 و 72 ساعت از تیمار، با استفاده از رنگ آمیزی اتیدیوم بروماید آکریدین اورنج بررسی شد. افزایش بیان ژن های آلکالین فسفاتاز و استئوکلسین و نیز افزایش رسوب ماتریکس معدنی تحت تاثیر لیتیوم، بیانگر نقش مهاری GSK-3b در استئوژنز است. بررسی سلول های چربی با میکروسکوپ نوری نشان داد که تعداد سلول های چربی و حتی اندازه دانه های چربی، کاهش قابل توجهی در گروه های لیتیوم کلراید نسبت به گروه کنترل دارد. در مجموع نتایج نشان داد که لیتیوم با مهار GSK-3b باعث افزایش تکثیر و بقا سلول های بنیادی مزانشیمی شده و آپوپتوزیس القاء شده توسط TNF-a و حذف سرم را کاهش می دهد. همچنین تحت تاثیر لیتیوم استئوژنز تحریک و آدیپوژنز مهار می شود.



کلیدواژگان:

 
 
Title:

Abstract:

Keyword(s):