برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

اثر دهیدرواپی اندروسترون (DHEA) بر تمایز سلول های کارسینومای جنینی (P19) به سلول های عصبی



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده علوم سلولی (رویان) 

گروه پژوهشی: سلول های بنیادی

پژوهشگران: 
بهاروند حسین (مسئول طرح)

تاریخ خاتمه:  بهمن 1386

کارفرما: داخلی

خروجی طرح: 

ارائه پایان نامه کارشناسی ارشد و 2 مقاله ISI


نوع: بنیادی

 
تلفن: 23562000-021

نشانی سازمان مجری: تهران، بزرگراه رسالت، خیابان بنی هاشم شمالی، میدان بنی هاشم، خیابان حافظ شرقی، پژوهشگاه رویان
 

چکیده:

طی فرایند جنینی، سلول های پرتوان، مسیرهای تمایزی خاصی را دنبال می کنند. سلول های کارسینومای جنینی به عنوان سلول های پرتوان، مدل های سلولی مناسبی برای بررسی وقایع تمایزی سلول های غیر اختصاصی به انواع سلول های اختصاصی هستند. دهیدرواپی اندروسترون (DHEA) یکی از انواع نورواستروئید است که در نورونزایی، بقا سلول های عصبی و تکثیر سلول های پیش ساز عصبی نقش دارد. اسید رتینوئیک (RA) یکی از فاکتورهایی است که سبب تمایز سلول های کارسینومایی جنینی P19 به سلول های عصبی، گلیال و فیبروبلاست ها می شود. مطالعه حاضر به بررسی اثر دهیدرواپی اندروسترون بر تمایز سلول های کارسینومایی جنینی P19 به سلول های عصبی می پردازد. برای تمایز سلول های P19 به سلول های عصبی از اسید رتینوئیک و دهیدرواپی اندروسترون استفاده شده است. نحوه تمایز سلول های P19 به سلول های عصبی بر اساس تشکیل اجسام شبه جنینی (EBs) بود. این EBs در گروه های مختلف شامل گروه: Control، RA، DHEA و DHEA+RA به مدت 6 روز تحت شرایط سوسپانسیون تیمار شدند. سپس EBs تریپسینه شده و به مدت 4 روز (4+6) روی پلی L - لیزین کشت داده شدند. جهت آنالیز آماری برای درصد سلول های نستین مثبت و همچنین درصد تکثیر سلول های نستین مثبت برای EBs 6 روزه سلول ها با فلوسایتومتری ارزیابی شدند. همچنین بیان ژن های پیش ساز و بلوغ سلول های عصبی با RT-PCR ارزیابی شد. در روز (4+6) نشانگرهای عصبی شامل Tuj1 و پروتئین اسیدی رشته ای گلیال (GFAP)، حضور نوروترانسمیترهای تیروزین هیدروکسیلاز، گلوتامات، سروتونین و استیل کولین ترانسفراز با فلوسایتومتری و ایمونوسیتوشیمی ارزیابی شد. همچنین RT-PCR، بیان ژن های پیش ساز و بالغ سلول های عصبی را تایید کرده است. آنالیز آماری نشان داد که گروهی که با RA+DHEA همزمان تیمار شده اند درصد سلول های نستین مثبت، تکثیر سلول های نستین مثبت، بیان ژن Tuj1 و تیروزین هیدروکسیلاز افزایش معنی داری را نسبت به گروه های دیگر نشان داده است. نتایج مطالعه نشان می دهد که اسید رتینوئیک سبب القا سلول های پیش ساز عصبی شده است اما دهیدرواپی اندروسترون با تکثیر سلول های پیش ساز عصبی سبب افزایش سلول های پیش ساز عصبی شده که به دنبال آن با افزایش نورونزایی و افزایش سلول های دوپامینرزیک همراه بوده است.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):