برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

بررسی بیان پروتئین های شوک حرارتی، ضمن تمایز سلول های کارسینومایی جنینی موشی P19 به سلول های عصبی



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده علوم سلولی (رویان) 

گروه پژوهشی: سلول های بنیادی

پژوهشگران: 
بهاروند حسین (مسئول طرح)

تاریخ خاتمه:  اسفند 1386

کارفرما: داخلی

خروجی طرح: 

ارائه پایان نامه کارشناسی ارشد و 2 مقاله ISI


نوع: بنیادی

 
تلفن: 23562000-021

نشانی سازمان مجری: تهران، بزرگراه رسالت، خیابان بنی هاشم شمالی، میدان بنی هاشم، خیابان حافظ شرقی، پژوهشگاه رویان
 

چکیده:

پروتئین های شوک حرارتی مثل HSP90،HSP70،HSP60 و HSP25 به طور پیوسته در سلول ها بیان می شوند و به عنوان چپرون های مولکولی دارای عملکردی اساسی و ضروری در چرخه حیات پروتئین ها هستند. بیان HSP ها دقیقا به مراحل حساس و مهم تکثیر و تمایز اولیه جنین وابسته است. بر این اساس، مطالعه حاضر به بررسی چگونگی بیان این پروتئین ها ضمن تمایز سلول های عصبی پرداخته است. علاوه بر این، با استفاده از شوک حرارتی، اثر القاء بیان HSP ها بر تمایز عصبی نیز مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور از سلول های بنیادی کارسینومای موشی (P19) به عنوان مدل مناسبی از سلول های بنیادی جنینی استفاده شد. سلول های P19 در حضور رتینوئیک اسید (RA) با غلظت 1mM به صورت سوسپانسیون در ظروف نچسب کشت داده شدند. تحت این شرایط، سلول ها اجتماعات کروی شکلی ایجاد کردند که به آنها جسم شبه جنینی،(Embroyoid, EB) گفته می شود. جهت تکمیل تمایز عصبی، EB های 6 روزه به مدت 4 روز به ظروف کشت بافت حاوی محیط ویژه تمایز عصبی منتقل شدند. پس از مطالعه بیان پروتئین های شوک حرارتی در سلول های P19، چگونگی بیان این پروتئین ها در اثر تیمار با RA و ضمن فرایند تمایز عصبی مورد بررسی قرار گرفت. درگام بعدی با تغییر بیان این پروتئین ها در سلول های P19 و EB های 6 روزه با استفاده از شوک حرارتی (دمای 42oc به مدت 30 دقیقه)، اثر القاء بیان HSP ها بر بیان شاخص سلول های پیش ساز عصبی (نستین) و شاخص سلول های عصبی بالغ (b-Tubulin III) مورد ارزیابی قرار گرفت. جهت بررسی بیان این پروتئین ها از فلوسایتومتری، ایمنوبلات و ایمنوسیتوشیمی استفاده شد. بر اساس نتایج حاصله، دو پروتئین HSP70 و HSP60 به ترتیب در 98.102±0.68 و 2.9±94.65 درصد از جمعیت سلول های P19 بیان می شوند. ولی میزان بیان HSP90 بسیار پایین (1.25±0.21) است و در شرایط طبیعی HSP70 و HSP25 در سلول های P19 بیان نمی شوند. نتایج ایمنوبلات در گروهی از سلول های P19 که تحت تیمار با RA به سمت تمایز عصبی القاء شدند، افزایش بیان HSP90 و کاهش بیان HSP60 و HSC70 را در سلول های بالغ عصبی نشان داد، ولی اثری از بیان HSP25 طی روند تمایز دیده نشد. مقایسه نتایج فلوسایتومتری نشان داد که گروه هایی که تحت تیمار با RA بودند نسبت به سایر گروه ها، نستین و b-Tubulin III را به طور معنی داری بیشتر بیان می کنند. این امر بیانگر نقش این مولکول در هدایت سلول های P19 به سمت تمایز عصبی است. ارزیابی اثر القاء بیان HSP ها بر تمایز عصبی نشان داد که شوک حرارتی 12 ساعت قبل از آغاز تمایز با RA تاثیری بر بیان مارکر سلول های پیش ساز عصبی نستین و مارکرعصبی b-Tubulin III ندارد. ولی شوک حرارتی بعد از تیمار با RA و در مرحله EB باعث افزایش بیان مارکر عصبی b-Tubulin III می شود.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):