برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

تشخیص ژنتیکی پیش از لانه گزینی جنین به روش کاریوتیپ کامل در موش های قرار گرفته در معرض عامل شیمی درمانی سیکلوفسفامید



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده علوم سلولی (رویان) 

گروه پژوهشی: ژنتیک ناباروری

پژوهشگران: 
گورابی حمید (مسئول طرح)

تاریخ خاتمه:  شهریور 1385

کارفرما: داخلی

خروجی طرح: 

سه خلاصه مقاله فارسی و انگلیسی پذیرفته و چاپ شده
یک عدد پایان نامه کارشناسی ارشد


نوع: کاربردی

 
تلفن: 23562000-021

نشانی سازمان مجری: تهران، بزرگراه رسالت، خیابان بنی هاشم شمالی، میدان بنی هاشم، خیابان حافظ شرقی، پژوهشگاه رویان
 

چکیده:

درمان سرطان به صورت قابل توجهی باعث افزایش طول عمر بیماران می شود. بیشتر داروهای ضدسرطان مانند سیکلوفسفامید آسیب رسان هستند. سیکلوفسفامید در سلول های سوماتیک باعث جهش ژنتیکی و شکست کروموزومی می شود؛ همچنین نامنظم شدن قاعدگی و اختلال در باروری از علایم درمان با این دارو است. زنان جوانی که پس از شیمی درمانی قصد باردارشدن دارند می توانند از روش های باروری کمکی بهره جویند و لیکن می بایست به نحوی از سلامت جنین اطمینان حاصل شود.
در این مطالعه دو گروه موش های ماده سوری نژاد
2-3, NMRI هفته ای و 7-6 هفته ای با سیکلوفسفامید (75mg/kg)به صورت صفاقی تیمار شدند. شش هفته پس از شیمی درمانی، باPMSG 7.5 IU و HCG 7.5 IU تحریک تخمک گذاری صورت گرفت و اووسیت ها در مجاورت اسپرم قرار داده شدند و به مدت سه روز انکوبه شدند. میزان لقاح آزمایشگاهی و تکوین جنین ها و ناهنجاری های عددی کروموزوم ها ارزیابی شد.
در مطالعه حاضر دو روش برای آنالیز کروموزومی استفاده شد. روش اول کشت جنین های 8 سلولی در حضور کلسمید و روش دوم، القای میتوز از طریق الکتروفیوژن بود. به طور خلاصه، زیگوت موش بدون ناحیه شفاف برای القای میتوز با بلاستومر موشی (جنین حاصل از مادری که قبلا تیمار شده) در مرحله اینترفاز با جریان الکتریکی الحاق شد و کروموزوم ها بررسی شدند
.
سیکلوفسفامید در هر دو گروه آزمایشی میزان لقاح آزمایشگاهی را کاهش داد، این کاهش در گروه 7-6 هفته ای در مقایسه با گروه کنترل معنی دار بود (
p<0.01). همچنین سیکلوفسفامید باعث کاهش معنی دار تکوین جنین ها در مرحله چهار سلولی به هشت سلولی از 48 ساعت به 72 ساعت در هر دو گروه آزمایشی شد (P<0.05). میزان آنیوپلوئیدی در هر دو گروه آزمایشی نسبت به گروه کنترل افزایش داشت. این افزایش در گروه 7-6 هفته ای در مقایسه با گروه کنترل چمشگیر بود (p<0.001). میزان موفقیت روش آنالیز کروموزومی با روش الکتروفیوژن %68.5 بود و با روش استفاده از کلسمید %30.1 بود.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):