برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

تمایز سلول های بنیادی جنینی موشی به نرون های رابط ناحیه پشتی نخاع



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده علوم سلولی (رویان) 

گروه پژوهشی: سلول های بنیادی

پژوهشگران: 
بهاروند حسین (مسئول طرح)

تاریخ خاتمه:  مهر 1386

کارفرما: داخلی

خروجی طرح: 

ارائه پایان نامه کارشناسی ارشد و 1 مقاله ISI


نوع: بنیادی

 
تلفن: 23562000-021

نشانی سازمان مجری: تهران، بزرگراه رسالت، خیابان بنی هاشم شمالی، میدان بنی هاشم، خیابان حافظ شرقی، پژوهشگاه رویان
 

چکیده:

در سیستم عصبی مرکزی (CNS) مهره داران، انواع سلولی گوناگونی در پاسخ به سیگنال های القاکننده مترشحه از مراکز سازمان دهنده ایجاد می شوند. از جمله مراکز مهم سیگنال دهنده، صفحه فوقانی است که در ناحیه پشتی CNS در حال تکوین در طول محور قدامی خلفی آن قرار دارد. در حین تکوین لوله عصبی، پروتئین های متعلق به خانواده TGF-b، نظیر BMP ها و Activin ها و نیز خانواده Wnt هستند که از صفحه فوقانی ترشح می شوند. نقش این عوامل در تنظیم تکثیر، تمایز، مهاجرت و هدایت آکسونی نورون های رابط پشتی سیستم عصبی مرکزی تا حدودی شناخته شده است. بر این اساس ظاهرا تفاوت های کمی و کیفی در سیگنال دهی اعضای خانواده TGF-b در پیدایش تنوع نورونی در ناحیه پشتی لوله عصبی اش دخیل هستند. سوالی که در این مطالعه بدان پرداخته شد، این بود که آیا می توان از این دانسته های علم تکوین به منظور متعهد کردن سلول های بنیادی به سرنوشت نورون های رابط پشتی نخاع بهره برد یا خیر؟
به منظور تمایز سلول های بنیادی به این نورون ها ابتدا سلول های پیش ساز عصبی تولید شدند و سپس از عامل دمی کننده رتینوئیک اسید و نیز از عوامل ActivinA و BMP4 (در غلظت های  0 ng/mlو 10 Ng/ml) به عنوان دو عامل پشتی کننده متعلق به خانواده TGF-b استفاده شد. پنج گروه آزمایش شامل گروه کنترل، گروه تیمار شده با غلظت BMP4 1 ng/ml، گروه تیمار شده با BMP4 10ng/ml، گروه تیمار شده با ActivinA و نیز گروهی که با هر دو عامل BMP4 (10 ng/ml) و ActivinA تیمار شده بودند می شد. جهت بررسی انواع سلولی تولید شده سنجش های ایمونوسیتوشیمی و RT-PCR به کار گرفته شدند.
نتایج حاصل نشان داد که این عوامل قادر به القای تمایز سلول های بنیادی جنینی موشی به نورون های مختلف رابط پشتی نخاع طی مسیری ظاهرا مشابه مسیر تکوین طبیعی این نورون ها در موجود زنده است. بررسی آماری نتایج ایمونوسیتوشیمی حاکی از افزایش معنی دار نورون های Lhx2 positive) di1) و Isl 1positive) di3) در گروه های BMP4 (10ng/ml) ،ActivinA و  BMP4+ Activinدر مقایسه با گروه کنترل بود (p<0.001، p<0.001، p<0.001 برای نورون های dI1 و p<0.003 ،p<0.001 ،p<0.001 برای نورون های dI3 به ترتیب). ضمنا تعداد نورون های (Lhx2 positive) dI1 در گروه BMP4 1ng/ml در مقایسه با گروه BMP4 1ng/ml افزایش قابل ملاحظه ای داشت (p<0.004). تعداد نورون های رابط (Isl1 positive) dI3 نیز در گروه ActivinA به صورت قابل ملاحظه ای بیشتر از گروه BMP4 1ng/ml بود (p<0.003).

این نتایج تاییدی بر یافته های جنین شناسی دال بر نقش BMP4 و ActivinA در تکوین نورون های رابط dI1 و dI3 محسوب می شوند. لازم به ذکر است که به منظور تایید ماهیت این سلول ها و کاربرد نهایی آنها در درمان، انجام آزمایش های تکمیلی که به بررسی توانایی این نورون های تولید شده برای مستقر شدن در نخاع، رشد و ایجاد ارتباط با سایر نورون ها می پردازند، ضروری است.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):