برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

بررسی رابطه اسپرموگرام با میزان موفقیت Intrauterine Insemination) IUI) در ناباروری مردان در موسسه رویان در سال 1379



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده علوم سلولی (رویان) 

گروه پژوهشی: ناباروری مردان

پژوهشگران: 
دادخواه فرید (همکار طرح)

تاریخ خاتمه:  تیر 1381

کارفرما: داخلی

خروجی طرح: 

نتایج این تحقیق قابل واگذاری است.


نوع: بنیادی

 
تلفن: 23562000-021

نشانی سازمان مجری: تهران، بزرگراه رسالت، خیابان بنی هاشم شمالی، میدان بنی هاشم، خیابان حافظ شرقی، پژوهشگاه رویان
 

چکیده:

تعیین رابطه متغیرهای اسپرم در نمونه خام و آماده منی، با میزان باروری در تلقیح داخل رحمی (IUI) در درمان ناباروری مردانه، بررسی اثرات سن بیماران، مدت زمان ناباروری و نوع روش القاء تخمک گذاری بر روی میزان باروری از اهداف دیگر مطالعه بوده است.
روش و محل انجام طرح بصورت گذشته نگر بر روی داده های سال 1379 در پژوهشکده رویان بود.
بیماران: 412 زوج نابارور که از نظر عوامل زنانه سالم بودند، برای درمان ناباروری مردانه، 561 سیکل درمانی
IUI را دریافت کرده بودند.
مداخله: القاء تخمک گذاری با کلومیفن سیترات،
hMG یا هر دو، آماده سازی منی خام با روش پروکول، تلقیح نمونه آماده شده منی در قعر رحم.
متغیرهای اصلی اندازه گیری شده: وضعیت حاملگی بعد از درمان، درصد اسپرم های دارای شکل نرمال در نمونه خام منی. تعداد اسپرم، تعداد کل اسپرم های متحرک و درصد اسپرم های متحرک در نمونه خام و آماده منی، مدت زمان ناباروری و دفعات انجام
IUI بر روی بیماران.
نتایج: میزان باروری کلی بر حسب سیکل 7.84% (
44/561) بود. متغیرهای اسپرم در دو گروه سیکل های درمانی حامله شده و سیکل های درمانی حامله نشده با هم مقایسه شدند، تعداد اسپرم ها و تعداد کل اسپرم های متحرک بعد از فرآوری منی، در گروه حامله شده بطور معنی داری بالاتر بود. مدت زمان ناباروری با میزان باروری رابطه معکوس داشت، به طوری که میزان باروری در زوج هایی که مدت ناباروری آنها کمتر از 5 سال بود، به طور معنی داری بالاتر از زوج هایی بود که مدت ناباروریشان بیش از 5 سال طول کشیده بود. میان دفعات انجام IUI و میزان باروری رابطه مثبت وجود داشت، به طوری که میزان باروری برای بیمارانی که اولین سیکل درمانی را تحمل می کردند، 6.9% و برای بیمارانی که چهارمین و یا پنجمین سیکل درمانی را تحمل می کردند 17.6% بدست آمد. میان بقیه متغیرهای اسپرم و سن بیماران با موفقیت IUI رابطه ای وجود نداشت.
بنابراین
IUI می تواند بعنوان یک روش با ارزش در درمان ناباروری مردانه به کار رود.تعداد کل اسپرم و تعداد اسپرم متحرک بالاتر در نمونه آماده و مرتبه انجام IUI و همچنین پایین بودن مدت زمان ناباروری بامیزان حاملگی رابطه مثبت دارند. یافته های ما نشان می دهد درمان با شیوه های فرآوریی که تعداد اسپرم و تعداد اسپرم متحرک بیشتری حاصل می کنند ارزش بیشتری دارد.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):