مشخصات

عنوان:

بررسی آزمایشگاهی تخمک های نارس پیوندی



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده علوم سلولی (رویان) 

گروه پژوهشی: جنین شناسی

پژوهشگران: 
ایمانی حسین (مسئول طرح)

تاریخ خاتمه:  پاییز 1387

کارفرما: پژوهشکده رویان

خروجی طرح: 

ـ نتایج این تحقیق در پژوهشکده رویان و در درمان (ناباروری) مورد بهره برداری قرار گرفته است.


نوع: بنیادی

 
تلفن: 23562000-021

نشانی سازمان مجری: تهران، بزرگراه رسالت، خیابان بنی هاشم شمالی، میدان بنی هاشم، خیابان حافظ شرقی، پژوهشگاه رویان
 

چکیده:

روش های شیمی درمانی و رادیوتراپی رایج در درمان بیماری سرطان اغلب باعث از دست رفتن باروری و آسیب های جدی به بافت تخمدان می شود. یکی از راه حل های موجود انجماد بافت تخمدان و پیوند است. از بحث های موجود در این زمینه ایسکمی اولیه در بافت پیوندی و صدمه رسیدن به بافت پیوند شده است. در این مطالعه هدف یافتن مکانی بود که از نظر خونرسانی غنی بوده و دسترسی به تخمک ها در این مکان به منظور جمع آوری آنها برای انجام بلوغ آزمایشگاهی و لقاح آزمایشگاهی میسر باشد. فرض بر این بود که ماهیچه به عنوان بافتی که اهداف مورد نظر را تامین می کند می تواند مناسب باشد.
بدین منظور در بخش اول کار مطالعات بافت شناسی به کمک رنگ آمیزی H&E و رنگ آمیزی TUNEL در تخمدان های پیوندی (n=19) در موش های بالغ انجام پذیرفت. و تخمدان های پیوند شده به دو صورت برش خورده و سالم در زمان های مختلف (1 هفته، 2 هفته، 3هفته) در شش گروه با گروه کنترل مقایسه گردید. در بخش دوم در موش های دو هفته ای ( (n=80تخمدان سمت چپ جدا و به ماهیچه سمت چپ سرینی سطحی در همان موش ها پیوند زده شد. موش ها به دو گروه تقسیم شدند. در یک گروه بدون تزریق هورمون، و در گروه دیگر با تزریق هورمون، دو هفته (14روز) بعد از جراحی، تخمک های حاصل از بافت تخمدان پیوندی و همچنین تخمک های حاصل از بافت تخمدان سمت مقابل در همان موش ها (تخمدان های غیر پیوندی) به دو گروه تخمک های برهنه و تخمک های احاطه شده در سلول های کومولوس تقسیم شده و به منظور بلوغ آزمایشگاهی به مدت 24 ساعت کشت شدند. در موش های 4 هفته ای (n=40)نیز بدون انجام هیچ تیماری بر آنها به عنوان گروه کنترل بلوغ، تخمک های برهنه و احاطه شده در کومولوس در دو گروه جداگانه کشت شدند. همچنین تخمک های بالغ شده در محیط In Vivo (با تزریق هورمون به موش های 4 هفته ای، (n=40) نیز به عنوان گروه کنترل لقاح در نظر گرفته شدند. بلوغ آزمایشگاهی به وسیله مقایسه میانگین درصد تخمک های باقی مانده در مرحله وزیکول زاینده، تخمک هایی که به مرحله متافاز دو رسیدند، تخمک هایی که شکسته شدن حباب زاینده در آنها صورت گرفت، و تخمک هایی که میوز را از سر گرفتند، دو به دو به روش T-testدر گروه های آزمایشی مقایسه گردید. همچنین میانگین درصد تخمک های لقاح یافته و جنین های 2 سلولی، 4 سلولی، 8 سلولی، مورولا و بلاستوسیست در همه گروه ها دو به دو به روش T-testبا یکدیگر مقایسه گردید در بخش اول مشخص شد که هر چند تعداد انواع فولیکول ها در تخمدان های پیوندی نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری دارد اما در این گروه های پیوندی تعداد قابل توجهی فولیکول بدوی و حتی فولیکول های آنترال باقی می مانند که می توانند برای IVM وIVF مناسب باشند. در بخش دوم، نتایج نشان داد که در گروه تخمک های برهنه حاصل از تخمدان پیوندی هورمون درمانی شده میانگین در صد تخمک های باقی مانده در مرحله GV نسبت به بقیه گروه ها افزایش معنی دار نشان می دهد. میانگین در صد تخمک های متافاز دو و میانگین در صد از سر گیری میوز در گروه تخمک های احاطه شده در کومولوس در تخمدان های پیوندی هورمون درمانی شده نسبت به بقیه گروه های پیوندی افزایش معنی دار نشان داد و نسبت به گروه کنترل تفاوت معنی داری نداشت. همچنین تکوین جنین در این گروه تا مرحله 8 سلولی پیش رفت. از این گروه با تزریق هورمون تخمک های بالغ (در مرحله متافاز دو) نیز به دست آمد که 2 عدد از آنها پس از لقاح تا مرحله بلاستوسیست پیش رفتند. بلوغ و تکوین در گروه های تخمک های احاطه شده در کومولوس نسبت به تخمک های برهنه نیز افزایش وجود داشت و این افزایش در برخی گروه ها معنی دار بود. در نتیجه از بافت تخمدان پیوند شده در ماهیچه می توان تخمک های سالم جدا نمود، این تخمک ها قابلیت لقاح داشته وحتی از تخمدان های پیوندی می توان جنین به دست آورد. علاوه بر این به کمک تزریق هورمون می توان از بافت تخمدان پیوندی تخمک های بالغ به دست آورد که پس از لقاح قابلیت تبدیل به یک جنین کامل را دارند. هرچند که در صد به دست آوردن جنین در این روش پایین است، اما می توان امیدوار بود که به کمک این روش بتوان از ناباروری بیماران نیازمند به شیمی درمانی و رادیوتراپی جلوگیری کرد.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):