برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

بررسی کمی تکثیر و تمایز به استخوان سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از مغز استخوان رت در داربست های هیبریدی پلی ال لاکتیک اسید و نانوهیدروکسی آپاتیت



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده علوم سلولی (رویان) 

گروه پژوهشی: 

پژوهشگران: 
تاریخ خاتمه:  دی 1387

کارفرما: 

خروجی طرح: 

ـ نتایج این تحقیق در پژوهشکده رویان در قالب گزارش نهایی مورد بهره برداری قرار گرفته است.


نوع: کاربردی

 
تلفن: 23562000-021

نشانی سازمان مجری: تهران، بزرگراه رسالت، خیابان بنی هاشم شمالی، میدان بنی هاشم، خیابان حافظ شرقی، پژوهشگاه رویان
 

چکیده:

ترمیم نقص های استخوانی بزرگ مشکل اصلی جراحان صورت-فک، ترمیمی و ارتوپدی است. در چنین مواردی از روش های مختلفی از قبیل پیوند استخوان و یا ایمپلنت های فلزی جهت ترمیم کامل استخوان استفاده می شود. با توجه به اینکه استفاده از این روش ها علیرغم فواید آن همراه با مضرات بسیاراست توجهات به سمت استفاده از روش های نوین نظیر سازه های استخوانی طراحی شده به روش مهندسی بافت سوق داده شد. در مهندسی بافت داربست مورد استفاده بایستی بتواند تا حد ممکن از رشد و تمایز سلول ها حمایت کند. لذا در تحقیق حاضر، میزان تکثیر و تمایز سلول های بنیادی مزانشیمی بر روی داربست های (پلی ال لاکتیک اسید/هیدروکسی آپاتیت) PLLA/HA و (پلی ال لاکتیک اسید) PLLA خالص مورد بررسی و مقایسه قرار گرفته است. داربست PLLA/HA خود بر اساس ابعاد و مورفولوژی HA چهار نوع بود: سه نوع در ابعاد نانو با اشکال میله ای، سوزنی و کروی و یک نوع در ابعاد میکرو.
داربست های مذکور از طرف پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران اهدا شد. سلول های بنیادی مزانشیمی از مغز استخوان موش صحرایی استخراج و تکثیر گردیدند و بر روی داربست های یاد شده به شکل سه بعدی کشت شدند. در طی کشت، نحوه توزیع و چسبیدن سلول ها در فضاهای سه بعدی داربست ها با روش میکروسکوپ نوری و Scanning بررسی شد، میزان تکثیر با روش سنجش MTT مقایسه شد و بالاخره میزان تمایز به استخوان سلول های بنیادی مزانشیمی در داخل داربست ها با روش اندازه گیری فعالیت آلکالین فسفاتاز و همچنین میزان معدنی شدن کشت سه بعدی تعیین گردید.
تصاویر حاصل از SEM و میکروسکوپ نوری نشان داد که در داربست های نانو به ویژه در نوع سوزنی و میله ای آن تعداد سلول بیشتری به سطوح داربست چسبیده است. نتایج سنجش MTT این یافته را تایید کرد. براین اساس تعداد سلول بر روی داربست های نوع نانو در مورفولوژی سوزنی در روز سوم و هفتم به ترتیب  5726±293.00X103و 576.67X103±2856بود که این تعداد به طور معنی داری (P<0.05)بیش از تعداد سلول ها در گروه های دیگر بود. از طرف دیگر فعالیت الکالین فسفاتازی در پلیمر نانو در فرم میله ای (0.8814±0.0123) در روز 21 بیشتر از انواع دیگر پلیمرها بود (P<0.05) نتایج مطالعات آماری نشان داد که میزان رسوب کلسیم در پلیمر نوع نانو سوزنی در روز 21 (0.9460±0.0403) به طور معنی داری (P<0.05) بیش از سایر گروههاست.
روی هم رفته می توان گفت که داربست های ترکیبی PLLA/HA که در آن HA در ابعاد نانو و به فرم میله ای و سوزنی است، از لحاظ حمایت از تکثیر و تمایز به استخوان سلول های بنیادی مزانشیمی برتر از نوع نانو به فرم کروی، نوع میکرو و PLLA بوده است. در نتیجه برای مقاصد مهندسی بافت استخوان مناسب ترند.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):