برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

بررسی میزان اثربخشی برنامه آموزش بهداشت روانی در کاهش اختلال‏های روانی دانش‏آموزان مقطع متوسطه شهر تهران



گروه تخصصی:  علوم انسانی

سازمان مجری:  واحد تربیت معلم 

گروه پژوهشی: روانشناسی

پژوهشگران: 
تاریخ خاتمه:  خرداد 1385

کارفرما: معاونت پژوهش و فناوری جهاددانشگاهی

خروجی طرح: 

ارائه گزارش نهایی و استخراج یک مقاله علمی پژوهشی از نتایج طرح است.


نوع: کاربردی

 
تلفن: 7-88831976-88302524-88309292-021

نشانی سازمان مجری: تهران، خیابان شهید مفتح، شماره 49، صندوق پستی: 186- 15615
 

چکیده:

با هدف بررسی میزان اثربخشی برنامه آموزش بهداشت روانی در ارتقای سلامت عمومی(کاهش علائم نامساعد جسمانی، علائم اضطراب و اختلال خواب، علائم اختلال در کنش اجتماعی و علائم افسردگی اساسی) دانش‏آموزان مقطع متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی 85-84، تعداد 440 نفر در مرحله پیش آزمون به روش نمونه‏گیری خوشه‏ای چندمرحله‏ای از بین جمعیت دانش‏آموزان دبیرستانی شهر تهران انتخاب و پرسشنامه سلامت عمومی GHQ-28 به عنوان ابزار سلامت روان و غربالگری اختلال های روانی بر روی آنها اجرا گردید. نقطه برش مطالعه حاضر 23 بوده که دارای حساسیت 79.2 و ویژگی 0.91 است. همچنین برای تعیین میزان پایایی آزمون (به روش آلفای کرونباخ) تعداد 440 نفر مورد سنجش قرار گرفتند که ضریب آلفای کلی 0.86 به دست آمد که از لحاظ آماری بسیار رضایت‏بخش است. با توجه به نقطه برش (23<)، 80 نفر (18.2%) نمره بالاتر از نقطه برش به دست آوردند که از این تعداد 54 نفر دختر و 26 نفر پسر بودند. در مرحله بعد (ارائه کاربندی آزمایشی) برای تعیین میزان اثربخشی مداخله آموزشی، دو گروه آزمایشی دختر و پسر ((N=20 و دو گروه شاهد (N=20) جور شده از حیث سن، جنس و متغیر وابسته انتخاب و گروه های آزمایشی تحت تاثیر برنامه آموزشی بهداشت روانی (متغیر مستقل) قرار گرفتند. آن گاه پس از ارائه برنامه آموزشی به گروه های آزمایشی و عدم ارائه آن به گروه های شاهد هر دو گروه با پرسشنامه GHQ-28 مجددا آزمون (مرحله پس آزمون) شدند. نتایج پژوهش نشان داد که آموزش بهداشت روانی در ارتقای سلامت عمومی (کاهش علائم اضطراب و اختلال خواب، علائم اختلال در کنش اجتماعی و علائم افسردگی اساسی) گروه های آزمایشی موثرتر از گروه های شاهد است ولی در کاهش علائم نامساعد جسمانی تفاوتی بین گروه های آزمایشی و گروه های شاهد مشاهده نشد. نتایج پژوهش نشان داد که وضعیت سلامت عمومی 81.8% و 18.2% از آزمودنی‏های پژوهش به ترتیب سالم و مشکوک به بیماری است. همچنین نتایج پژوهش نشان داد که 76.8% از دانش‏آموزان دختر و 87.4% از دانش‏آموزان پسر از حیث وضعیت سلامت عمومی سالم و 23.2% از دانش‏آموزان دختر و 12.6% از دانش‏آموزان پسر از حیث وضعیت سلامت عمومی مشکوک به بیماری هستند. در این پژوهش مشخص گردید که بین متغیر جنسیت و وضعیت سلامت عمومی از نظر آماری ارتباط معناداری وجود دارد



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):