برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

مقایسه ژنوتیپ های مختلف گیاه هوفاریقون



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده گیاهان دارویی 

گروه پژوهشی: پژوهشی کشت و توسعه گیاهان دارویی

پژوهشگران: 
تاریخ خاتمه:  دی ماه 1382

کارفرما: 

خروجی طرح: 
 
تلفن: 4702499-4702505-4702611-0261-66950447-021

نشانی سازمان مجری: تهران، خیابان انقلاب، خیابان قدس، بزرگمهر غربی، پلاک 97، ساختمان اصلی: کیلومتر 55 اتوبان تهران قزوین
 

چکیده:

هوفاریقون با نام علمی Hypericum perforatum L. یک گیاه دارویی ارزشمند از خانواده Hypericaceae یا Glusiaceae می باشد. این گیاه در نواحی مختلف ایران رویش دارد و منشا آن اروپا، شمال آفریقا و آسیا می باشد. ترکیبات موثره بیولوژیکی مختلفی در این گیاه وجود دارد و هیپریسین (یک نفتودیانترون) یکی از این ترکیبات می باشد و بسیاری از اثرات فارماکولوژیکی این گیاه مربوط به هیپریسین و ترکیبات فلاونوییدی آن می باشد. بهر حال اثرات اصلی آن که مستند شده است نظیر ضدافسردگی، ضدویروسی و ضدباکتریایی، دلایل موارد استفاده رایج آن می باشد.
هر چند کشت این گیاه در سالهای اخیرروبه افزایش است و از طرفی ژنوتیپ (توده) و منطقه روی عملکرد و میزان ترکیبات موثره این گیاه تاثیر زیادی دارند ولی در زمینه شناخت توده های برتر این گیاه (بخصوص از نوع مزرعه ای آن) مطالعات اندکی در جهان انجام شده است. در ایران نیز در این زمینه مطالعه ای تاکنون انجام نشده است. از آنجا که در بانک ژن پژوهشکده گیاهان دارویی جهاددانشگاهی 5 نوع ژنوتیپ از مراکز تحقیقاتی مختلف جمع آوری شده بود ضروری به نظر می  رسید که در زمینه شناخت ژنوتیپ برتر و رابطه بین مشخصات ظاهری گیاه و ترکیب موثره اصلی آن- هیپریسین- مطالعه ای انجام شود.
این تحقیق طی سالهای 1378 لغایت 1381 در مزرعه تحقیقاتی گروه پژوهشی کشت و توسعه گیاهان دارویی پژوهشکده گیاهان دارویی واقع در کیلومتر 16 اتوبان کرج- قزوین به اجرا درآمده است. این آزمایش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی به سه تکرار و 5 تیمار (یک ژنوتیپ از ایران و 4 ژنوتیپ از کشورهای خارجی) انجام شده و طی آن، عملکرد ماده تر و خشک و میزان هیپریسین و همچنین مشخصات ظاهری گیاه در مرحله گلدهی کامل اندازه گیری و ثبت شده است.
عملکرد ماده خشک و تر اندام هوایی همبستگی معنی دار مثبت با ارتفاع بوته (به ترتیب
r=0.953 و r=0.943)، قطر بوته (r=0.898 , r=0.938) و طول پنجمین میانگرد (r=0.898 , r=0.940) داشته است. میزان هیپریسین نیز همبستگی معنی دار منفی تنها با عرض کاسبرگ (r=-0.946) و تعداد میانگره (r=-0.952) داشته است. توده ها از نظر تعداد غده تیره روی گلبرگ با هم تفاوت معنی داری نداشتند ولی از نظر تعداد غده تیره روی برگ از نظر آماری متفاوت بودند. بین تعداد غده تیره برگ ها و میزان هیپریسین رابطه معنی داری مشاهده نشد.
ژنوتیپ روی عملکرد وزن ترو ماده خشک، ارتفاع بوته و قطر بوته تاثیر معنی داری از نظر آماری داشته ولی روی میزان هیپریسین تاثیری نداشته است. البته میزان هیپریسین تحت تاثیر سال (شرایط محیطی) قرار گرفته است. طی دو سال انجام آزمایش، بیشترین عملکرد وزن تر و ماده خشک، ارتفاع بوته و قطر بوته مربوط به توده و
H3 و کمترین عملکرد وزن تر و ماده خشک و ارتفاع بوته مربوط به توده H2 و همچنین کمترین قطر بوته مربوط به توده H1 بوده است. بنابراین توده ها از نظر عملکرد کمی با هم متفاوت بوده ولی از نظر عملکرد کیفی (میزان هیپریسین) مشابه هم بوده اند و توده H3 از کشور مجارستان (Hortus Botanicus Instiuti Plantarum Medicinalum, Budakalas7, Hungaria) دارای بالاترین عملکرد کمی و کیفی بود.



کلیدواژگان:

 
 
Title:

A comparison between genotypes of.St.Johns wort ., Hypericum perforatum



Abstract:

St John’s wort, Hypericum perforatum L. (culsiaceae) is an important medicinal plant, which native of Europe, N. Africa and Asia. This plant has grown in different areas of Iran. St. john’s wort has different bioactive constituents and hypericin (a naphtodianthrone) is one of this compounds. Many pharmalogical activities of this plant is related to hypericin and flavonoids. However, several pharmalogical activities, including antidepressant, antiviral, and antibacterial effects, have been documented for St. john’s wort and/or its constituents. This effect is reason of common uses.
It has known that region and genotypes had significant effects on content of active constituents of plants but the studies in this field is very limited, specially in Iran. This study has been conducted in order to determination the best genotype between 5 phenotypes existing in gene bank of medicinal plants Institute – ACECR.
This study has been done in research farms of medicinal plants Institute along 1999- 2002 on the base of  randomized complete block design, with three replications, and 5 treatments(I genotype from Iran and 4 genotypes from other countries). The parameters are measured in this study included: dry and wet herbage, content of
hypericin and plant morphological characteristics in flowering stage.
Dry and wet herbage had positive correlations with plant height (r=0.953 and r=0.942, respectively), plant diameter (r=0.938 and r=0.898, respectively) and 5th internodes length (r=0.898 and r=0.940 respectively). Content of
hypericin had negative correlations with sepal wide (r=-0.946) and intcrnodes number (r=-0.952). There were not significant differences between genotypes in respect of petal black numbers, but this difference was significant in the number of leaf black glands. We had not find correlation between numbers of leaf glands black & hypericin content. The results indicated that genotypes had significant effect on dry & wet herbage, plant helight & plant diameter, but had not effect on hypericin content. Environmental conditions (years) affected on hypericin content.
Along 2 years of evaluation, the H3 genotype had highest performance in the studied parameters included dry & plant diameter. The lowest yield of wet and dry herbage and plant height was related to H2 genotype of course, the lowest of plant diameter is related to H1.
In general, we found that genotypes had significant differences in respect of
quantative yield, but their qualitative yield (Hypericin content) was similar to each other. The best genotype was H3 which originated from Hungary (Hortus Botanicus Instituti Plantarum Medicinalumm, Budakalasz, Hungaria).



Keyword(s):