برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

بررسی اثر آموزش خودآزمایی پستان (BSE) به معلمین بعنوان یک روش غربالگری سرطان پستان



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  واحد علوم پزشکی تهران 

گروه پژوهشی: اپیدمیولوژی

پژوهشگران: 
حریرچی ایرج (مسئول طرح)
جاروندی صغری (همکار طرح)

تاریخ خاتمه:  1379

کارفرما: وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی

خروجی طرح: 

نتایج این تحقیق به کارفرما ارائه شده است.


نوع: کاربردی

 
تلفن: 66405895-66404720-021

نشانی سازمان مجری: تهران، خیابان قدس، خیابان پورسینا، ساختمان آموزش، طبقه همکف، اتاق 101
 

چکیده:

مطالعه حاضر یک تحقیق نیمه تجربی است که به منظور بررسی اثر آموزش خودآزمایی پستان به عنوان یک روش غربالگری سرطان پستان، به معلمین، در چهار منطقه مرکزی آموزش و پرورش شهر تهران انجام شده است.
بدین منظور از چهار نقطه 6، 10، 11 و 12، با انتخاب تصادفی مناطق 6 و 12 به عنوان گروه مورد و مناطق 10 و 11 به عنوان گروه شاهد در نظر گرفته شدند. مداخله انجام شده در گروه مورد، آموزش خودآزمایی پستان به نمونه ای از کل جمعیت بود. این نمونه شامل یک نفر (مراقب بهداشتی و یا یک داوطلب) از هر مدرسه بوده است. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه بود که پس از توجیه افراد توسط یک کارشناس مامایی، بوسیله خود آنان تکمیل شده است.
این پرسشنامه در سه مرحله به نمونه ای از کل جمعیت مورد و شاهد داده شده است. مرحله اول قبل از آموزش و مرحله دوم و سوم پس از آموزش و به فاصله شش ماه از یکدیگر بود.
برای دستیابی به اطلاعات جمعیت مورد علاوه بر پرسشنامه فوق، داده های مربوط به توزیع عوامل خطر سرطان پستان و نیز میزان بروز و شیوع بیماری فوق بین کل جمعیت مورد، با کمک رابطین مدارس جمع آوری شد.
نتایج نشان داد که قبل از آموزش 64 درصد از جمعیت مورد و شاهد در زمینه خودآزمایی پستان، ابزار اطلاع نمودند و شایعترین منبع اطلاعاتی آنان، دوستان
(25%) بوده است. همچنین فقط 5% از جمعیت مورد و شاهد خودآزمایی پستان را بطور منظم انجام می داده اند که شایعترین علت عدم انجام خودآزمایی را ندانستن روش انجام آن (34%) ذکر نمودند. 36% از جمعیت تحت مطالعه، علت عدم مراجعه به پزشک جهت معاینه کلینیکی را عدم ضرورت آن بیان کردند.
پس از آموزش،
90% از جمعیت مورد در زمینه خودآزمایی پستان، ابراز اطلاع نمودند. همچنین 60% از جمعیت مورد خودآزمایی پستان را انجام می دادند که از این تعداد در 12 درصد بطور منظم و ماهانه بوده است. بطور کلی بدنبال آموزش سطح آگاهی و عملکرد جمعیت مورد ارتقا یافت ولی در بینش آنان تغییر محسوسی یافت نشد. عوامل موثر بر عملکرد بانوان، سن، وضعیت تاهل، مراجعه پزشکی برای بیماری زنان و سابقه مشکل پستان بوده است. در ابتدای مطالعه هشت نفر از گروه مورد (حدود 4000 نفر) مبتلا به سرطان پستان بودند که بیماری آنان در زمانهای متفاوتی قبل از مطالعه تشخیص داده شده بود. از این افراد کمترین سن ابتلا 33 سالگی و بیشترین آن 49 سالگی بوده است.
با توجه به شناسایی محدودیتها و مشکلات اجرایی برای آموزش بانوان از طریق آموزش رابطین آنان و با توجه به تاثیر این روش آموزشی، می توان برای استفاده فراگیر از آن برای بانوان با حداقل سود دیپلم برنامه ریزی کرد.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

The objective of this study was to evaluate the effictiveness of teaching breast self- examination to teachers, a semi-experimental study was conducted in conducted in central regions of Tehran. For this reason 4 central districts (6, 10, 11 and 12) were selected. These regions were divided into case (6 and 12) and control (10 and 11), by random sampling. Intervention was reaching breast self-examination to a sample of the case group. This sample consisted of a volunteer person from each school.
Data were collected via a structured questionnaire. This questionnaire was completed in 3 steps with an interval of 6 months (one step before and two steps after intervention). In addition, volunteers collected data about risk factors of breast cancer from case group.
Results indicated that 64% of participants claimed that they knew about breast self examination and the most common source of information was via friends (25%). Only 5% of respondents practiced breast self-examination regularly. The most common reason for not performing breast self examination and not attending clinical examination were lack of knowledge (34%) and not to believe its necessity (36%) respectively.
After intervention, 90% of respondents in the case group said they knew about breast self examination and 60% said that they performed BSE, which was regularly (monthly) in 16% of replies. Overall, intervention improved knowledge and practice but had little effect on attitude. Performing BSE was significantly related to: age, marital status, going for GYN visit, and history of breast problem.
According to our results about limitations and advantages of this method of teaching BSE, it can be widely applied for health education.



Keyword(s):