برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

استفاده از جلبک اسپیرولینا برای تصفیه فاضلاب و تولید مکملهای پروتئینی برای غذای ماکیان و ماهی 1367



گروه تخصصی:  فنی و مهندسی

سازمان مجری:  واحد شهید بهشتی 

گروه پژوهشی: 

پژوهشگران: 
تاریخ خاتمه:  1367

کارفرما: 

خروجی طرح: 
 
تلفن: 22431934-22431939-021

نشانی سازمان مجری: تهران، اوین، دانشگاه شهید بهشتی، صندوق پستی: 371-19835
 

چکیده:

در این گزارش که حاصل طرح مطالعاتی 11-3434 است، امکان کشت جلبک اسپیرولینا (از جلبک های سبز - آبی) بر روی محیط کشت فاضلاب خانگی برای تولید مکملهای پروتئینی ماکیان و ماهی در داخل کشور با توجه به تجارب محققین و مراکز تحقیقاتی خارج از کشور بررسی شده است.
در حال حاضر و بر اساس منابع موجود و گونه جلبک
S.maxima و S.Platensis با استفاده از محیط کشت فاضلاب خانگی و آب دریای غنی شده در کشورهای چون هند، مکزیک، شیلی، الجزایر، چاد، تایلند، تایوان، ایتالیا و غیره تولید می شوند. و در این رابطه تحقیقات در خصوص سایر گونه های دیگر جنس اسپیرولینا در جریان است. انواع گونه های جلبک اسپیرولینا حاوی مقدار فراوانی پروتیین (تا 70% وزن خشک) رنگدانه های متفاوت و بویژه ترکیبات کارتنوییدی، ویتامین ها، ئیدراتهای کربن، چربی، مواد معدنی و غیره است.
بعلت همین ویژگیهاست که از جلبک اسپیرولینا علاوه بر مصارف انسانی (البته در حد محدود و تنها در برخی از کشورهای آفریقای) میتوان بعنوان جانشین مناسبی برای ذرت، علف برسیم، بادام زمینی و سویا در خوراک طیور و ماهی استفاده کرد. این مطلب با عنایت به تکنولوژی ارزان قیمت تولید انبوه اسپیرولینا و کمبود تولید ذرت، سویا، علف برسیم و بادام زمینی در داخل و وابستگی بالای صنایع مرغداری کشور به واردات آنها (مثلا در مورد ذرت در حدود یک میلیون تن در سال) از اهمیت ویژه ای برخودار است.
علی رغم آنکه برخی از انواع جلبک های سبز - آبی با تولید سم مسمومیتهای بعضا حادی را در جانوران و حتی انسان بوجود می آورند. جلبک اسپیرولینا نه تنها از این نظر فاقد هر گونه خصوصیت مضر برای سلامتی حیوانات و حتی انسان بوده، بلکه ارزش کمی و کیفی تولیدات گوشت سفید و تخم مرغ را نیز افزایش در خور ملاحظه ای می دهد.
گونه های متفاوتی ازجلبک اسپیرولینا در آبگیرهای داخل کشور منجمله مرداب انزلی و مرداب امیرکلایه و دریاچه نیور اردبیل وغیره زیست می کنند.
تولید انبوه جلبک اسپیرولینا با دو روش پیوسته و ناپیوسته در داخل آزمایشگاه و با استفاده از فتوبیوراکتور، و در مقیاس نیمه صنعتی و صنعتی در مجتمع تصفیه خانه فاضلاب خانگی شهرک شوش تهران (و سایر تاسیسات مشابه از جمله در اصفهان) و با استفاده از آب دریاچه ارومیه و در خطوط ساحلی جنوب با توجه به مشخصات لازم برای کشت، داشت و برداشت این جلبک بخوبی و در حدود حداقل 9 ماه ازسال قابل اجرا است.
در مقایسه با تولید 6 تن سویا در سطح یک هکتار و در طی یک سال میزان تولید جلبک اسپیرولینا در همان سطح و زمان 50 تن است. علاوه بر این تفاوت بارز برای تولیداین جلبک میتوانیم از زمین هایی استفاده کنیم که فاقد استعداد کشاورزی هستند.
با التفاوت به جمعیت روبه رشد مملکت که درصد بالایی از آنرا نسل جوان تشکیل داده و نیازهای غذایی آنها و استراتژی «کشاورزی محور استقلال» کشت جلبک اسپیرولینا به موازات تلاش برای افزایش تولیدات ذرت، سویا، علف برسیم و غیره (که دست یابی به خودکفایی نسبی در تولید این اقلام خود مستلزم فراهم آمدن عوامل متعددی است) میتواند باعث کاهش تدریجی وابستگی صنایع مرغداری و پرورش ماهی کشور به این مواد شده  بعلاوه از نظر اقتصادی ایجاد تاسیسات تصفیه خانه های فاضلاب خانگی را تا حدی زیاد مقرون به صرفه کرده و در نتیجه موجب کاهش یا قطع بار آلودگی این قبیل فاضلابها نیز گردد.



کلیدواژگان:

 
 
Title:

Biotechnology Of Spirulina Cultivation for Poultry feed



Abstract:

This is a, approximately, Complete Review on Spirulina (a filamentous) blue- green Alga), especially cultivation literature.
It is the first time that a Persian Introductory Report prepared in this field.
The main aim of the Review is to consider and to estimate of Spirulina cultivation processes in the riched sewage and sea- water, from pilot plant to production plant.
Some species of spirulina (S.major, S.subsalsa, S.luxima, S.princeps) exist in the Anzali March and the Amircolaye Marsh (the north of Iran), in the Nero lake (the north-west of Iran) and etc.
The climatic conditions in the south of Iran (the Persian Gulf, and the Omman sea) are suitable for cultivating of spirulina in, ponds having the riched sea-water.
In adition, Shosh Sewage Treatement Station (in Tehran) has fit installations for the purpose.
At the present time, the country depends, almost entirely, on the importation of yellow maize (ca. 1000000 tonnes per year), the main source of the pigments for the Poultry Industry.
It also imports soya bean groundnut at considerable levels for poultry feed.
Helping minimal environmental hazards, raring fish and using of the fish pond’ water for irrigation intention, in the biotechnology of spirulina cultivation in sewage, are taken into account, too.



Keyword(s):