برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

نقد و بررسی ترجمه های قرآن کریم فارسی متاخر (صد سال اخیر) بر اساس معنی شناسی واژگان قرآنی (حداقل 50 واژه)



گروه تخصصی:  علوم انسانی

سازمان مجری:  واحد تهران 

گروه پژوهشی: الهیات

پژوهشگران: 
اطلاعاتی وجود ندارد

تاریخ خاتمه:  اردیبهشت 1388

کارفرما: مرکز هماهنگی، توسعه و ترویج فعالیت های قرآنی کشور

خروجی طرح: 

این نتایج که به صورت یک طرح پژوهشی حاوی50 واژه تدوین شده است در رابطه با بحث ترجمه قرآن توسط سازمان های مرتبط مانند مرکز طبع و نشر و ترجمه سازمان دارالقرآن الکریم مورد استفاده است


نوع: کاربردی

 
تلفن: 66495417-021

نشانی سازمان مجری: تهران، خیابان انقلاب، خیابان 16آذر، سازمان مرکزی دانشگاه تهران، طبقه پنجم، صندوق پستی: 186-13145
 

چکیده:

هدف از اجرای این طرح عبارتند از:
الف ـ تلاش در جهت قابل فهم کردن اصطلاحات و عبارات کلیدی قرآن کریم برای عموم فارسی زبانان، ب ـ تلاش در جهت اصلاح اشتباهات و اشکالات احتمالی در ترجمه های موجود، ج ـ تلاش در جهت ارائه معادل هایی شایسته و صحیح برای برخی عبارات در قرآن کریم، دـ تلاش در جهت تسهیل فرهنگ دریافت و درک معارف قرآن کریم برای عموم
مراحل و روش های اجرایی عبارتند از:
ـ ابتدا محدوده استعمال هر واژه در قرآن کریم، استخراج شد، آنگاه هر واژه، در فرهنگ های لغت سامی و نیز بهترین قاموس های عربی از صدر اسلام تاکنون ـ مورد بررسی و فیش برداری قرار گرفت و سپس تحول معنایی واژه از صدر اسلام تا روزگار ما بیان گردید و سرانجام، ترجمه های پارسی موجود، با آن معانی تطبیق داده شد.
ـ دایره المعارف های تخصصی که توسط خاورشناسان نگاشته شده، مورد بررسی قرار گرفت، چرا که گاهی در خصوص واژگان قرآن، پژوهش های نسبتا مفیدی توسط آنان به انجام رسیده است.
ـ بررسی ترجمه های پارسی موجود، خواه از آن متقدمان باشد خواه از آن متاخران، یکی دیگر از مراحل این پژوهش بود، در این مرحله تعدادی از مهم ترین ترجمه های کهن و معاصر مورد ارزیابی قرار گرفت تا مشخص شود دانشمندان پارسی زبان در زمان های مختلف، چه برداشتی از معانی الفاظ قرآنی داشته اند. غالبا چنین مشاهده می شود که ترجمه ها ـ چه کهن و چه معاصر ـ آن چنان که شایسته است، معنای لفظ قرآنی را نمی رسانند، یا این که اصولا صاحبان آثار از ترجمه خودداری کرده و کلمه عربی قرآنی را در ترجمه خود نهاده اند.
ـ این معانی از مهمترین ترجمه های کهن و چند ترجمه معاصر استخراج گردید. فهرست نسبتا جامعی از این ترجمه ها را در کتاب تاریخ ترجمه آذرتاش آذرنوش می توان یافت. بر فهرست او باید ترجمه نسفی و تاج التراجم را نیز افزود (مهم ترین ترجمه های قرآن: طبری، میبدی، قرآن ری، قرآن کمبریج، اسفراینی، ابوالفتوح رازی، مواهب علیه کاشفی و ...).
ـ یکی دیگر از مراحل این پژوهش استخراج و ریشه یابی واژه های مورد نظر بود که از رهگذر مقایسه با واژه های مناظر در زبان های خواهر (عبری، آرامی، سریانی، حبشی و ...) صورت می گیرد.
ـ در گام بعدی یعنی آن گاه که تمامی اطلاعات (قرآنی، قاموسی، معناشناسی و تحول معنایی، پژوهشی معاصر و دائره المعارفی) فراهم آمده، محقق کوشید تا به کمک یافته های خود معانی دقیق تری عرضه کند. بدیهی است که در این هنگام باید هر واژه قرآنی را در بافت تاریخی ـ اجتماعی خود قرارداد و به کمک اطلاعات تاریخی، استنباط های جامعه شناختی، برداشت های زبان شناختی ـ ریشه شناختی، حوزه معنائی واژه را به بهترین وجه تعیین کرد.
نتیجه ای که امیدواریم از این پژوهش حاصل آید، آن است که محقق، معنی یا معانی هر واژه قرآنی را آن چنان که در زمان وحی بوده، بهتر می فهمد (البته در صورت موفقیت در پژوهش) و آنگاه می تواند کجروی احتمالی مفسران و مترجمان را اصلاح کند
در پایان، محقق به استخراج ترجمه های پارسی و معادل های واژگان قرآنی می پردازد. محقق در این مرحله ـ چون خود به معانی دقیق تری دست یافته است ـ به نقد ترجمه های کهن و جدید می پردازد تا به یکی از دو نتیجه زیر برسد:
ـ معادل های فارسی با آن که از دقت کافی برخوردار نیستند، از معنای اصلی قرآنی هم چندان دور نیستند. پژوهشگر، مفاهیم تازه ای را که کشف کرده بر ترجمه های پیشین می افزاید.
ـ گاه نیز می توان واژه تازه ای به عنوان معادل قرآنی پیشنهاد کرد، پیداست که رسیدن به چنین نتیجه ای، کاری بس گرانقدر است.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):