مشخصات

عنوان:

بررسی اثربخشی خوابگاه های دولتی در ارتقاء کیفی و کمی آموزش دانش اموزان استان خراسان



گروه تخصصی:  علوم انسانی

سازمان مجری:  واحد استان خراسان رضوی 

گروه پژوهشی: علوم اجتماعی

پژوهشگران: 
تاریخ خاتمه:  تیر 1383

کارفرما: سازمان مدیریت و برنامه ریزی استان خراسان

خروجی طرح: 

ارائه گزارش نهایی به کارفرما
تنظیم مقاله پژوهشی با عنوان طرح و ارائه ان به کارفرما


نوع: کاربردی

 
تلفن: 8762000-8795530-0511

نشانی سازمان مجری: مشهد، میدان آزادی، صندوق پستی: 1376-91775
 

چکیده:

نتایج تحقیق حاضر حاکی از این واقعیت است که از کل قواعد بررسی شده در خوابگاه دختران 14 درصد در زمره اداب اجتماعی، 28 درصد در زمره عادات اجتماعی دارای کارکرد مناسب و 58 درصد در زمره عادات اجتماعی ضعیف و دارای کارکرد نامناسب قرار می گیرند و اما در خوابگاه های پسران از کل قواعد مورد بررسی هیچ کدام در زمره اداب اجتماعی محسوب نشد. حال انکه 37.5 درصد در دسته عادات اجتماعی دارای کارکرد مناسب و 62.5 درصد در زمره عادات اجتماعی ضعیف و دارای عملکرد نامناسب قرار می گیرند. نتایج حاصل از بررسی قواعد مذکور در خوابگاه متاهلان نشان داد که 34.7 درصد قواعد خوابگاه متاهلان جزء اداب اجتماعی و 36.7 درصد انها جز عادات اجتماعی دارای کارکرد مناسب 28.6 درصد انها در زمره عادات اجتماعی ضعیف و دارای کارکرد نامناسب قرار می گیرند. مقایسه خوابگاه های مذکور نشان داد که خوابگاه های پسران انومیک تر از خوابگاه های دختران و متاهلان است و میزان قاعده مندی رفتارهای اجتماعی ساکنین خوابگاه متاهلان قابل توجه است. کارکردهای نامناسب وضعیت انومیک خوابگاه های پسران و دختران نسبت به نظام اجتماعی خوابگاه و به تبع ان نظام اجتماعی دانشگاه و اموزش عالی می تواند در اینده خطرهای جدی را متوجه این نظام ها بنماید.
مقایسه قضاوت های ارزش شناختی دانشجویان ساکن خوابگاه نشان داد که بین دختران و پسران ساکن خوابگاه توافق ارزشی بیشتری وجود دارد تا دختران یا پسران ساکن خوابگاه با متاهلان ساکن خوابگاه. مقایسه اداب و عادات اجتماعی دانشجویان ساکن خوابگاه با قضاوت های ارزشی انان حاکی از این نتیجه مهم بود که قضاوت های ارزشی دانشجویان به ان مرتبه از درونی شدن نرسیده است که الزام اوری داشته باشد. با این حال این نکته مهم می تواند بارقه امیدی برای انجام اقداماتی به منظور تغییر اداب و عادات اجتماعی ساکنین خوابگاه ها باشد.
به نظر می رسد نبود تعامل مستمر بین دانشجویان ساکن خوابگاه و به تبع ان عدم تشکیل گروه های منسجم و پایدار و نبود الزامات گروهی، فقدان اقدامات جامعه پذیری در بدو ورود و سکونت دانشجویان در خوابگاه ها، فقدان نظارت اجتماعی رسمی و ساخت نظام اجتماعی خوابگاه ها از عوامل موثر بر وضعیت نابسامان اجتماعی خوابگاه ها باشد.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):