برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

بررسی مقایسه سه روش سوپراوولاسیون (کلومید+HMG, GMG به تنهایی و GnRH+HMG) در بیماران Poor responder تحت درمان سیکل IVF،‌ ICSI



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده علوم سلولی (رویان) 

گروه پژوهشی: پژوهشی ناباروری زنان

پژوهشگران: 
اشرفی مهناز (مسئول طرح)
معدنی طاهره (همکار طرح)

تاریخ خاتمه:  تابستان 1381

کارفرما: معاونت پژوهش و فناوری جهاددانشگاهی

خروجی طرح: 

از نتایج این تحقیق، مقالاتی تهیه و در کنگره MEFS 2000، چهارمین سمپوزیوم تخصصی غدد برون ریز و ناباروری (اسفند 78) و هشتمین کنگره باروری و ناباروری ایران (اردیبهشت 79) ارائه شده است.


نوع: کاربردی

 
تلفن: 23562000-021

نشانی سازمان مجری: تهران، بزرگراه رسالت، خیابان بنی هاشم شمالی، میدان بنی هاشم، خیابان حافظ شرقی، پژوهشگاه رویان
 

چکیده:

مقدمه: علیرغم افزایش میزان موفقیت در سیکل های IVF،‌ پاسخ ضعیف تخمدان ها به تحریکات دارویی همچنان به عنوان یک مشکل مطرح است. بسیاری از زنان قبل از مرحله یایسگی با تحریک مکرر تخمدان به وسیله رژیمهای مختلف دارویی، تعداد کمی فولیکول و اووسیت تولید می کنند و از آنجایی که شانس موفقیت در سیکل های IVF ارتباط مستقیم با تعداد اووسیتهای بدست آمده و تعداد جنین های منتقل شده دارد، لذا یافتن پروتکل درمانی مناسب جهت این بیماران بسیار اهمیت دارد.
هدف: مقایسه روش های مختلف تحریک تخمک گذاری با گنادوتروپین ها در بیماران با پاسخ ضعیف تخمدانی و یافتن مناسبترین روش اوولاسیون در این گروه از بیماران است.
مواد و روشها: بررسی حاضر یک مطالعه مقایسه ای، آینده نگر، تصادفی است که از تاریخ مهرماه 1379-1377 در بخش هورمون شناسی و ناباروری پژوهشکده رویان انجام شده است.
در این تحقیق 146 بیمار (با پاسخ ضعیف تخمدانی، سن بالای 35 سال، آزمایش
FSH کمتر از (12mIU/Ml که در سیکل های درمانی قبلی تخمدان هایشان به تحریکات دارویی پاسخی نداده اند به طور تصادفی با سه پروتکل درمانی به شرح ذیل تحت درمان قرار گرفتند.
گروه اول: 34 بیمار با کلومید+
HMG
گروه دوم: 45 بیمار تنها با HMG
گروه سوم: 67 بیمار با GnRHa+HMG
یافته های پژوهش: در گروه یک در 31.6% از بیماران اووسیت بدست نیامد، 63.2% تعداد اووسیت بدست آمده بین 5-1 عدد و در 5.3% موارد بیش از 5 اووسیت بدست آمد و در 44.1% موارد سیکل کنسل شد.
در گروه دوم
24% از بیماران فاقد اووسیت و72% دارای 5-1 اووسیت و 4% بیش از 5 اووسیت داشتند و در 44.4% از موارد سیکل کنسل شد.
در گروه سوم در
16.7% از بیماران اووسیت بدست نیامد و 75% دارای 5-1 اووسیت و8.3% دارای بیش از 5 اووسیت بودند و 44.3% از سیکل ها کنسل شد. همان طور که ملاحظه می شود از نظر تعداد اووسیتهای بدست آمده، تفاوت معنی داری در سه گروه مورد مطالعه مشاهده نشد (P>0.05).
نتیجه گیری: بررسی نتایج حاصله بیانگر این مطلب است که هیچ گونه تفاومت معنی داری بین استفاده از روش
HMG, GnRH+HMG به تنهایی و کلومید+ HMG برای بیماران با پاسخ ضعیف تخمدانی وجود ندارد. پژوهشگر احتمال می رود که این مساله به علت کاهش اندوخته تخمدانی باشد و تغییر پروتکل درمانی نقش اساسی در افزایش رشد فولیکولی و دست یافتن به تعداد بیشتر اووسیت در این بیماران ندارد.



کلیدواژگان:

 
 
Title:

Comparison between three superovulation methods (clomid+HMG, only HMG, GnRHa+HMG) in poor responder patient in IVF or ICSI cycles



Abstract:

The comparison of three superovulation methods (GnRHa/HMG, only HMG, clomid/HMG) in poor responders undergoing IVF/ICSI cycles.
Objective: Finding the most suitable superovulation method(s) in ovarian poor responder patients.
Design: A prospective randomized comparative study.
Setting: Department of Endocrinology and Infertility of Royan Institute.
Materials and Methods: Poor responder patients (above 35 years, FSH>12/mIU/ml, there who had no response to the previous cycles) of referring to Royan Institute from October 1998, were randomly treated with the three protocols [(GnRHa/HMg, 67 cycles, group I) (only HMG, 45 cycles, group II), (clomid JHMG, 34 cycles, group III) in total 146 cycles)].
Results were evaluated on the basis of retrieved oocytes and canceling rate, and compared by chi-square test.
Results: The number of retrieved oocytes in 63.2% of cycles of group I were (1-5) and in 5.3% were more than 5 and 31.6% of cycles did not have any oocytes and 44.1% if cycles were cancelled. In group II, the rate of (1-5) retrieved oocytes and more than 5 oocytes were 72% and 4% respectively. 24% of cycles did not have any oocyte and 44.4% of cycles were cancelled. In group III, 75% of cycles had (1-5) retrieved oocytes and 8.3% had more than 5 oocytes 16.7 and 46.3% of cycles had no oocytes or cancelled respectively. In comparing of three superovulation methods did not observe any significant difference.
Conclusion: These results were showed that there is no significant difference between using of GnRH/HMG, only HMG, and clomid/ HMG for superovulation of poor responders.



Keyword(s):