کرونا در اخبار
وزارت بهداشتفارس ایسنا ایرنا جماران سیناپرس خبرآنلاین
کرونا
CoronaVirus
[COVID19]
کرونا در منابع علمی
CDC Nejm JAMA Lancet Cell BMJ Elsevier Oxford Nature Wiley Cambridge Medrxiv

مشخصات

عنوان:

تاثیر برداشت قطعات سلولی بر تکوین جنین های Fragmented انسانی آنها و مقایسه آن با کشت همزمان این جنین ها بر روی تک لایه های سلولهای ‌Vero



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده علوم سلولی (رویان) 

گروه پژوهشی: پژوهشی جنین شناسی

پژوهشگران: 
تاریخ خاتمه:  1384

کارفرما: داخلی

خروجی طرح: 

تهیه و تدوین 1 مقاله فارسی
تهیه پایان نامه (دکتری)


نوع: کاربردی

 
تلفن: 23562000-021

نشانی سازمان مجری: تهران، بزرگراه رسالت، خیابان بنی هاشم شمالی، میدان بنی هاشم، خیابان حافظ شرقی، پژوهشگاه رویان
 

چکیده:

حضور قطعات سلولی (فراگمنت) در لابلای بلاستومرهای جنین های حاصل از ART پدیده شایعی است که در بیش از پنجاه درصد آنها دیده می شود. این قطعات به دلیل اثرات نامطلوب حضورشان بر روی بلاسترمرهای سالم همواره مورد توجه محققین هستند. تاکنون مطالعات متعددی درباره یافتن راهکارهای مناسب جهت کاهش اثرات سوء فراگمنت ها صورت گرفته است. اغلب این مطالعات به بررسی راهکارهای ارایه شده، پس از انتقال جنین ها به رحم پرداخته اند و اطلاعات درباره اثر آنها در محیط in vitro ناچیز است. در این مطالعه بر آن شدیم تا اثرات هر یک از الگوهای چهارگانه فراگمتاسیون بر روی رشد جنین ها و کیفیت بلاستوسیست های ایجاد شده را بررسی کرده و سپس به مطالعه اثرات دو روش کشت جنین با سلول های (Vero) Feeder و برداشت فراگمنت ها بر چگونگی رشد و کیفیت بلاستوسیست های حاصل از جنین های فراگمنته بپردازیم. جهت انجام این تحقیق ابتدا جنین های اضافی انسانی، 48 ساعت پس از ترکیب اسپرم با تخمک، طبق الگوی تقسیم بندی جنین های فراگمنته در چهار گرید قرار گرفتند (گرید 1 شامل جنین های حاوی کمتر از 5% فراگمنت و متمرکز در زیر زونایلوسیدا، II جنین هایی با 20% فراگمنتاسیون بصورت پراکنده، III جنین های حاوی 35 تا 50% فراگمنتاسیون بصورت قطعات بزرگ و پراکنده و IV جنین هایی با بیش از 50% فراگمنتاسیون با نمای نکروتیک) 328 جنین از گریدهای چهارگانه در محیط های کشت rS1 و rS2 بصورت متوالی و به عنوان گروه کنترل کشت شدند. 304 جنین در محیط rS2 جنین در محیط rS2 همراه با سلول های Vero بصورت کشت متوالی (گروه آزمون 1) و در گروه سوم 197 جنین پس از برداشت فراگمنت های آنها توسط میکروسرجری بصورت کشت متوالی در محیط rS2 (گروه آزمون II) قرار گرفتند و تا روز ششم پس از ترکیب اسپرم با تخمک روند رشد و تکوین آنها مورد بررسی قرار گرفت. سپس به منظور ارزیابی کیفیت بلاستوسیست ها، نوع توده سلولی داخلی، نروفواکتودرم و میزان اتساع هر یک از آنها بررسی و براساس الگوی موجود امتیاز داده شد. همچنین سطح بلاستوسیست ها با مقیاس میکرومتر مربع اندازه گیری شد. علاوه بر موارد یاد شده، تعداد سلول های موجود در جنین با استفاده از رنگ آمیزی افتراقی و تعداد سلول های مرده هر بلاستوسیت با استفاده از روش TUNEL شمارش شد و نتایج حاصل با استفاده از آزمون های آماری Kruskal-wallis, ANOVA, x2 مورد تجزیه، تحلیل و مقایسه قرار گرفت. نتایج حاصل حاکی از آن است که در هر سه گروه، با افزایش میزان فراگمنتاسیون از تعداد، کیفیت، سطح و تعداد سلولهای بلاستوسیت ها کاسته شده و بر تعداد سلول های مرده آنها افزوده می گردد. لیکن اجرای دو روش کشت همزمان و برداشت قطعات سلولی، میزان تشکیل و کیفیت بلاستوسیت ها را (هم در مورد نوع و سطح و هم در مورد تعداد سلول های بلاستوسیست) نسبت به گروه کنترل افزایش می دهد. اثرات سودمند این روش ها به ویژه در گریدهای III و IV فراگمنتاسیون مشهود است. بعلاوه کاهش تعداد سلولهای مرده در جنین های فراگمنته (بخصوص گرید III و IV) با اجرای این دو روش مشهود است.
رویهم رفته می توان گفت که با استفاده از هر یک از دو تکنیک کشت همزمان با برداشت قطعات سلولی میزان تولید بلاستوسیست و کیفیت جنین هایی با فراگمنتاسیون وسیع بهبود می یابد.



کلیدواژگان: جنین انسان، فراگمنتاسیون،‌ برداشت قطعات سلولی،‌ کشت همزمان، سلول Vero

 
 
Title:



Abstract:

Fragmentation is occurred in more than 50% of human embryos. This phenomenon is a field of active research. By, far, several investigations were conducted with the aim of finding reliable methods to prevent or reduced the unwanted effects of fragments on intact blastomeres and then improve the growth and development of such embryos after transferring to uterus. The information is rare regarding in vitro developmental potential of such embryo. In present study, at first the impact of each fragmentation pattern on in vitro embryo growth and development were determined, then the potential of two methods, co-culture and fragment removal, to improve growth and development of fragmented embryos in vitro evaluated. For this purpose as a first step, two days human embryos were allocated to four grade according their fragmentation pattern (grade I were embryos with less than 5% fragmentation and the fragments located mainly under zona pellucida, the embryos with 20% diffused fragmentation considered as grade II, and those with 35-50% fragmentation were noted as grade III, such embryos had large and diffuse fragments. Finally the embryos with more than 50% fragmentation and necrotic appearance viewed as grade IV embryos). In second step, three groups including control (rS1, rS2), Experiment I (co culture with Vero cell) and Experiment II (fragment removal) were defined and embryos from all grades were cultured on each group (328, 304 and 197 embryos respectively) and their growth and development were daily recorded during 4 day culture period. In the end of cultivation, blastocysts developed in each group were scored according to the kind of TE, ICM, and expansion rate. In addition, the area of each blastocyst was measured in mm for further evaluation. Also each blastocyst was stained differentially for counting the cell number and evaluating embryo quality. To count the number of dead cells, each embryo was stained using TUNEL, method and finally the results of each group were analyzed and compared by c2, ANOVA or Kruskal-wallis. Our results showed that the embryos with high fragmentation rate had less developmental rate and quality, less area and cell number, and high dead cell compared to embryos with low fragmentation rate. Using fragment removal or co-culture systems results in significant improvement of embryos developmental rate and blastocyst quality in all grades. More specially, embryos from grades III and IV showed significant reduction of dead cells number after cultivating in co culture system or using fragment removal compared to those from control groups.



Keyword(s): Human embryo, Fragmentation, Co culture, Vero cell, Fragment removal