برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

اثر گلوتاتیون و روی بر کروماتین هسته اسپرم انسان



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده علوم سلولی (رویان) 

گروه پژوهشی: جنین شناسی

پژوهشگران: 
تاریخ خاتمه:  اسفند 1379

کارفرما: جهاددانشگاهی علوم پزشکی ایران

خروجی طرح: 

از نتایج این تحقیق در کلینیک باروری پژوهشکده «رویان» استفاده شده است.


نوع: بنیادی کاربردی

 
تلفن: 23562000-021

نشانی سازمان مجری: تهران، بزرگراه رسالت، خیابان بنی هاشم شمالی، میدان بنی هاشم، خیابان حافظ شرقی، پژوهشگاه رویان
 

چکیده:

در طی فرآیند اسپرمیوژنزیس، پروتامینها جای هیستونهای متصل به DNA اسپرم را گرفته و کروماتین اسپرم بسیار متراکم می شود. با عبور اسپرم از اپی دیدیم این کروماتین پایدار می شود که این پایداری ناشی از اکسیداسیون اسید آمینه سیستئین مولکولهای پروتامین و ایجاد پلهای دی سولفیدی می باشد، بهرحال برخی از گروههای تیول پروتامینها به شکل غیر اکسید باقی می مانند و در نهایت به هنگام انزال به Zn مترشحه از پروستات متصل می شوند.
پس از لقاح، هسته اسپرم نامتراکم می شود که این نامتراکم شدن ناشی از وجود گلوتاتیون
(GSH) در اووپلاسم تخمک می باشد. در روش ICSI تزریق اسپرمهای دارای غشای پلاسمایی سالم به درون تخمک ممکن است سبب تاخیر در تشکیل پیش هسته نر شود. بنابراین تسهیل در فرآیند نامتراکم شدن کروماتین هسته اسپرم (NCD) در محیط in vitro پیش از ICSI ممکن است تاخیر ذکر شده را جبران نماید. به همین دلیل ما تاثیر غلظتهای مختلف گلوتاتیون و روی را در زمانهای مختلف بر نامتراکم شدن کروماتین اسپرم انسان در محیط in vitro بررسی کردیم. میزان NCD اسپرمها با روش سدیم دودسیل سولفات (SDS) ارزیابی شد که این ماده (SDS) غشای پلاسمایی اسپرمها را از بین برده و سبب می شود که NCD رخ دهد. نتایج بدست آمده نشان می دهد که گلوتاتیون در نامتراکم کردن اسپرمها در محیط in vitro موثر بوده و این کار را احتمالا با احیا کردن پلهای دی سولفیدی بین مولکولهای پروتامینی انجام می دهد. همچنین Zn، NCD ناشی از تاثیر GSH را مهار می کند. همچنین این نتایج نشان داد که ممکن است GSH می تواند یک Zn-chelator نیز باشد.



کلیدواژگان: گلوتاتیون، نامتراکم شدن کروماتین هسته اسپرم، پروتامین، سدیم دودسیل سولفات

 
 
Title:

The effect of glutathione and zinc on human sperm nuclear chromatin



Abstract:

During spermiogenesis, the histones associated with the DNA are replaced by protamines and hence highly densly packed chromatin is obtained. Further stabilization of this structure is obtained during the passage of the spermatozoa through the epididymis by oxidation of the protamine cysteine residues to disulfide bonds which plays an important role in stabilization of the sperm chromatin.
However some of the thiol groups of protamines remaines and unoxidized and finally bind to prostate secreted Zn during ejaculation.
After achieving fertilization, sperm nucleus decondenses; this decondensation is obtained by glutathione (GSH) of ooplasm. Thus microinjection of spermatozoa with intact spermolemma might delay male pronucleus formation. Therefore facilitating the process of sperm unclear chromatin decondensation (NCD) in vitro prior to ICSI might compensate the aforementioned delay.
Thus we study the effect of various concentrations of GSH and Zn for different periods on human in vitro sperm decondensation. The degree of NCD was assessed by using sodium dodecyl sulfate (SDS) method which removed spermolemma and allows sperm head decondensation to take place.
The results suggest that GSH is effective in decondensation of sperm, possibly by reducing or destabilizing disulfide bridges between protamines. This effect was reversed by Zn. Our results old so indicated that GSH might also chelate the zinc.



Keyword(s):