برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

بررسی وضعیت مصرف قطره آهن و عوامل مرتبط با آن در شیرخواران مراجعه کننده به بیماستان میلاد، تهران 1382



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  واحد علوم پزشکی ایران 

گروه پژوهشی: پژوهشی رشد و سلامت کودک

پژوهشگران: 
تاریخ خاتمه:  مهر 1383

کارفرما: معاونت پژوهش و فناوری جهاددانشگاهی

خروجی طرح: 

1- ارائه مقاله در هفدهمین کنگره بین المللی بیماری های اطفال عوامل مرتبط با مصرف قطره آهن شیرخواران در سال 1384 (پوستر)
2- ارائه مقاله در تازه های طب کودکان «بررسی وضعیت مصرف قطره آهن و عوامل مرتبط با آن در شیرخواران مراجعه کننده به بیمارستان میلاد تهران 1382»، سال 1384 «پذیرفته در کنگره چاپ در کتاب بچه»
3- چاپ در بولتن خبرنامه گروه کودکان بیمارستان میلاد، «بررسی مصرف قطره آهن...»، سال 1383


نوع: کاربردی

 
تلفن: 88664539-021

نشانی سازمان مجری: تهران، میدان ونک، خیابان شهید حقانی، نبش خیابان گاندی، شماره 94، صندوق پستی: 447-16315
 

چکیده:

کم خونی ناشی از فقر آهن، شایع ترین بیماری خونی درگروه سنی شیرخواران و کودکان است. در سال اول زندگی، شیرخوار از غذاهایی مصرف می کند که مقادیر بسیار کمی آهن دارند. بنابراین نیاز بدن به این طریق برآورده نمی شود. شیرخوارانی که شیرخشک مصرف می کنند، بعلت غنی شدن شیرهای خشک توسط آهن، نیاز به مصرف قطره آهن ندارند. در صورتیکه بعلت کم بودن آهن شیرمادر، می بایست از 6 ماهگی قطره آهن به رژیم غذایی اضافه شود.
هدف از این طرح، بررسی میزان مصرف قطره آهن در گروه سنی شیرخواران و همچنین بررسی علل مرتبط با مصرف قطره آهن در این گروه سنی است.
مواد و روشها: این مطالعه به صورت
Cross-sectional انجام شده است. در این بررسی، والدین 401 شیرخوار بین 6 ماه تا پایان 23 ماه که به هر دلیلی اعم از بیماری با مراقبتهای پزشکی به بیمارستان میلاد (شهر تهران) مراجعه نموده اند، پرسشنامه ای را که حاوی سوالاتی بود، تکمیل نمودند. در پایان پرسشگری، آنالیز یافته ها انجا شد و ارتباط میزان مصرف قطره آهن با متغیرهای مورد نظر بدست آمد.
یافته ها: براساس نتایج بدست آمده، از اطلاعات موجود، 401 شیرخوار در این مطالعه وارد شدند،
58.4% پسر و 41.6% دختر بوده اند. اکثر مراجعین ساکن استان تهران (94%) بوده اند، 91% از شیرخواران جهت اقدامات درمانی نزد متخصص کودکان و 765 جهت مراقبتهای بهداشتی، به مراکز بهداشت مراجعه داشته اند. دوسوم شیرخواران قطره آهن ایرانی را مصرف می کردند و 30% قطره آهن ایرانی را مصرف نمی کردند. 18.7% موارد علت عدم مصرف قطره آهن را مزه و بوی بد و بروز تهوع، استفراغ و 4% تیره شدن رنگ دندانها را ذکر نموده اند.
میانگین سن شروع قطره آهن 5.18 ماده بوده و برای
73% از شیرخواران از سن 6 ماهگی قطره آهن شروع شده است. مصرف قطره آهن در دو جنس پسر و دختر تفاوتی نداشته است. براساس سواد و شغل مادر در تمام رده های شغلی و تحصیلی مادر، مصرف قطره آهن یا عدم مصرف آن وجود داشته و تفاوتی مشاهده نشده است. براساس شهر محل زندگی، اکثر مراجعین ساکن تهران بودند و از سایر شهرها مراجعین کمی داشته و قابل ارزیابی نبوده است.
براساس رتبه فرزند در خانواده نیز در تمام رتبه ها مصرف قطره آهن و عدم مصرف آن وجود داشته و قابل ارزیابی نبوده است.
نتیجه گیری: حدود سه چهارم شیرخواران مصرف کننده یکی از انواع ترکیبات آهن دار بودند و دو سوم آنها قطره آهن ایرانی مصرف می کرده اند، میانگین سن شروع قطره آهن، حدود سن توصیه شده بوده، علت عدم مصرف قطره آهن را اکثر مادران بو و مزه بد و بروز تهوع، استفراغ متعاقب مصرف آن ذکر نموده اند که می توان با تعدیل نمودن بو و مزه بد آن، این مشکل را برطرف نمود. براساس آزمون آماری
Logistic Regression نتایج تحقیق نشان داد که سن شیرخوار در مصرف قطره آهن موثر بوده است (P=0.035). به این معنا که با افزایش سن، میزان استفاده از قطره آهن افزایش نشان داده است.



کلیدواژگان:

 
 
Title:

Oral Ferrous drop Consumption and associated factors among infants. Milad hospital, Tehran, 2003



Abstract:

Introduction: Iron deficiency anemia, is the most common hematologic disease in infancy and childhood. During first year of life, the foods consumed by infant, contain very low amounts of iron. So, body needs are not met through this way.
Infants consuming enriched formula don’t need ferrous drop. Where as, in breastfed infants, because of low iron level in maternal milk, ferrous drop should be added to diet after 6 months of age.
The aim of this survey is evaluation of oral ferrous drop consumption rate and also associated factors among infants.
Material & methods: This is a Cross-sectional study in which, parents of 401 infants aging from 6-24 months who had referred to Milad hospital (in Tehran) for any reason, filled a questionnaire including some variables. Then, data analysis was performed and relation between ferrous drop consumption and variables was obtained.
Findings: According to the results, 401 infants were included: 58.4% male and 41.6% female. Most of cases resided in Tehran (94%). 91% of infants had referred to pediatrition for terapautic measures and 76% had gone to health centers to receive health cares. Consumption of Iranian-made ferrous drop was reported in two-third of infants, but 30% didn’t use it which was because of undesirable taste and smell and inducing nausa and vomiting in 18.7% cases and teeth staining in 4% of them.
The average age of drop initiation was 5.18 months and in 73% of cases it had been started from 6 months of age. Infant sex and birth grade, and maternal education and job had no effect on ferrous drop consumption rate.
Conclusion: Approximately, two-third of infants were consuming ferrous drop. Average age of initiation was about the recommended age. The most common causes of disuse were undesirable taste and smell and occurance of nausa and vomiting after consumption. These problems could be removed with taste and smell modifying. Logistic regression test showed that increase of infant age had a significant positive role on drop consumption (P=0.035).



Keyword(s):